donderdag 19 maart 2009

Klimaatsprookjes

Hans Labohm

Ik vermoed dat er weinig thema’s zijn waarover meer sprookjes in omloop zijn dan het klimaat.

En deze worden onophoudelijk door vele media gerecycled. Tezamen vormen deze sprookjes het ‘grote verhaal’ van deze tijd: de aarde warmt op en dat is de schuld van de mens. Laat ik eens een paar voorbeelden langslopen.

Meer Vrijheid

Nigeria op het randje van de afgrond


Door Geert Wilders en Martin Bosma

De verleiding is groot diverse oorlogen te zien als geïsoleerde conflicten, zonder veel verband. De media dragen daar aan bij. Zo’n conflict heet al snel ‘burgeroorlog’, men spreekt van ‘religieuze spanningen’, in het Engels: ‘sectarian violence’. De indruk wordt al snel gewekt dat het de hond is versus de kat, waar het Westen verder geen belang bij heeft.

Maar wie verder kijkt dan de oppervlakte ziet een rode draad, of beter gesteld: een groene draad. Over de hele wereld worden oorlogen uitgevoerd waarbij de islam de imperialistische partij is met het islamitische einddoel van werelddominantie als motor.

Lees de rest hier.

maandag 16 maart 2009

De Eurabië Code, deel 4

In 2005 gaf de Europese Unie de Palestijnen $342,8 miljoen in hulp of, om helemaal exact te zijn, $612,15 miljoen wanneer de hulp van de 25 Europese regeringen wordt meegeteld. Zelfs de Verenigde Staten hebben herhaaldelijk miljoenen Amerikaans belastinggeld aan de Palestijnse Autoriteit gedoneerd, hoewel niet zo veel als de EU. In juli 2005, in een reactie op de terreuraanval op Londen door islamitische terroristen van enkele dagen eerder, boden de leiders van de G8, de groep invloedrijke geïndustrialiseerde landen, de PA zo'n 9 miljard aan, als een "alternatief voor de haat."

Het Westen bleef vrijgevig, ondanks een demografisch onderzoek in 2005 dat onthulde dat het aantal Palestijnse inwoners van de West Bank en Gaza door de overheid met 50% was overdreven.

Vanaf het begin van het Oslo Vredesproces in de jaren negentig van de vorige eeuw is bijna alle nieuwe infrastructuur in de Palestijnse gebieden tot stand gekomen en betaald door Brussel - scholen, ziekenhuizen, vliegvelden. Toen met de tweede Intifada in 2000 opnieuw de jihad losbarstte, stopte Israël de overdracht van betalingen aan de Palestijnen. Dus schoot de EU te hulp met nog eens 10 miljoen Euro’s per maand in rechtstreekse budgettaire hulp voor de Palestijnse Autoriteit. De EU commissaris voor Buitenlandse Zaken Chris Patten verklaarde in 2002 dat “geld van de EU in geen geval is gebruikt voor het financieren van terrorisme, het kopen van wapens, of welke activiteiten van dien aard ook.”

Uit een rapport van de Foundation for the Defense of Democracies bleek later echter: “Er bestaat onbetwistbaar bewijs dat geld van de PA is gebruikt om terroristische activiteiten te financieren.” Dit werd bevestigd door Fuad Shubaki, die eens de financiën beheerde van de Palestijnse veiligheidstroepen. Volgens hem gaf de vroegere president van de Palestijnse Autoriteit Yasser Arafat opdracht miljoenen dollars van internationale financiële hulp, en belastinggeld dat door Israël en Arabische landen werd overgedragen, te gebruiken voor de aankoop van wapens en munitie, inclusief de 50 ton wapens aan boord van het schip Karine A. De transactie werd gecoördineerd door de PA, Hezbollah en de Iraanse Revolutionaire Garde.

In mei 2006 sprak Mahmoud Abbas – na de dood van Arafat in november 2004 president van de Palestijnse Autoriteit en een politieke leider van Fatah - met het Europese Parlement over het vredesproces. Tegelijkertijd dreigde de Al-Aqsa Martyrs Brigade, de gewapende tak van Fatah, economische en burgerdoelen van de VS en Europa aan te vallen als antwoord op internationale sancties tegen de PA. Financiële hulp wekt geen dankbaarheid op bij de Palestijnen. Ze zullen echter dreigen met geweld als die financiële hulp niet komt. Dat is simpelweg afpersing.

Deze geld-uit-de-zakklopperij komt overeen met de islamitische opvatting over de jizya, de schatplicht die niet-moslims moeten betalen om niet te worden vermoord. In documenten van de Euro-Arabische Dialoog wordt regelmatig melding gemaakt van “financiële hulp” van de EU aan de Arabische landen. Bat Ye’or vestigt de aandacht op het feit dat de Europeanen, zonder dat ze zich dat bewust zijn, een deel van deze jizya-belasting wordt afgetroggeld.

In november 2005 weigerde de officiële financiële waakhond van de EU voor het elfde jaar op rij de jaarrekening van de EU goed te keuren omdat deze bol stond van fraude en fouten. De Europese Rekenkamer weigerde het EU-budget over 2004 van $160,3 miljard goed te keuren. “Het grootste deel van het betalingsbudget was opnieuw in belangrijke mate aangetast door juridische fouten en onregelmatigheden”, verklaarde ze. Ze weigerde met name de budgetten voor de buitenlandse politiek en de hulpprogramma's van de EU goed te keuren, waarvan vele gericht zijn op Arabische landen. Op de helft van de projectbudgetten van de Europese Commissie was onvoldoende toezicht.

De Europese Commissie wordt beschouwd als de “regering” van de EU, en dus de regering van bijna een half miljard mensen. Maar die regering kan tien jaar lang jaarrekeningen met enorme fouten indienen omdat ze voor het grootste deel geen enkele verantwoording aan iets of iemand schuldig is, en dat was ook de bedoeling zo.

Moslims maken gebruik van bedrog om hun jihad te ondersteunen* tot het bijna te laat is voor de infidels om hen nog te stoppen. De Eurabiërs en de federalisten van de EU hebben deze tactiek van de islamieten overgenomen en zijn al tientallen jaren in het geniep bezig hun doel te bereiken, begraven onder een massa details en technocratische nieuwspraak die voor niet-bureaucraten bijna onbegrijpelijk is.

Jean-Claude Juncker, de premier van Luxemburg, beschreef het “systeem” van de EU in een openhartig moment beschreef eens als volgt: “We nemen een besluit en dan laten we dat een poosje liggen om te kijken wat er gebeurt”, legde hij uit. “Als niemand luidruchtig protesteert omdat de meeste mensen niet begrijpen wat er is besloten, gaan we stap voor stap verder tot er geen weg terug meer mogelijk is.”

Columnist Charlemagne schrijft in The Economist: “Wat premier Juncker en anderen die net zo denken als hij proberen te doen is, in wezen, de oppositie tegen een Europese Federatie te bedelven onder een massa technische details, de mensen met saaiheid te onderwerpen. Als een strategie zijn ze er heel ver mee gekomen.” [nadruk door Fjordman]. De grootste, op zichzelf staande overdracht van soevereiniteit van de Europese nationale staten aan de Europese Unie vond plaats in 1985, als onderdeel van het project om een Europese markt te creëren. Zelfs [de Britse Conservatieve premier] Margaret Thatcher, die het meestal vlot in de gaten had als er een truc werd uitgehaald, beweerde later dat ze zich er niet volledig bewust van was geweest hoe vérstrekkend de gevolgen waren van waar ze zich toen bij aansloot.”

De auteur Christofer Booker heeft dit de “cultuur van bedrog” van de EU genoemd:

“Wat in feite heeft plaatsgevonden is een overdracht van macht (…) aan Brussel op een schaal die neerkomt op de grootste constitutionele revolutie in onze geschiedenis. Veel hiervan is echter buiten het zicht gebleven omdat onze politici graag de illusie in stand houden dat ze de touwtjes in handen hebben. Het gevolg is dat opmerkelijk weinig mensen nu goed begrijpen hoe het politieke systeem dat onze levens regelt eigenlijk werkt."

Ik heb de term “neo-feodalisme” gebruikt om de EU te beschrijven. Er zijn beslist bepaalde groepen elite die denken dat alles wat er mis is in Europa de schuld is van het “populisme” – wat door anderen democratie wordt genoemd. De drijvende kracht achter de EU is van plan de nationale soevereiniteit over te dragen aan een nieuwe heersende klasse van bureaucraten, een nieuwe aristocratie. Dit grijpt terug op het pre-democratische tijdperk. Karl Zinsmeister merkt op dat: “Het EU-apparaat is buitengewoon gesloten en geheimzinnig. Op het ogenblik worden relatief weinig van de belangrijke beslissingen in de federatie genomen door functionarissen die democratisch rekenschap verschuldigd zijn. Op het ene na het ander front bepalen starre bureaucraten hoe de gewone Europeaan gaat leven. … Voor Amerikanen is de manier waarop veel Europeanen bereid zijn zich door hun elites om de tuin te laten leiden, onbegrijpelijk. Er heerst een soort volkse mentaliteit waardoor ze hun “superieuren” toestaan de belangrijke nationale beslissingen te nemen.

MP Gisela Stuart was lid van het Presidium dat de Europese grondwet opstelde. Ze vat haar ervaringen als volgt samen:

“De Europese Conventie bracht een zelfgekozen groep uit de Europese politieke elite bijeen van wie velen een oogje hadden op een Europese carrière die afhankelijk is van steeds meer integratie, en die nationale parlementen en regeringen als een obstakel zien... In de zestien maanden dat ik bij de Conventie was vroegen afgevaardigden geen enkele keer of verdere integratie wel is wat de mensen in Europa willen, of het in hun belang is en of het de beste basis vormt voor een duurzame structuur voor een steeds groter wordende Unie."

In 2005 riepen de leiders van alle Britse politieke groeperingen in een nog nooit eerder voorgekomen gezamenlijke verklaring op een einde te maken aan de “middeleeuwse” praktijk om besluiten omtrent Europese wetgeving achter gesloten deuren te nemen. Critici beweren dat de Raad van Ministers, het hoogste wetgevende orgaan van de EU dat tweederde van de wetten in Groot-Brittannië bepaalt, “uitgezonderd de communistische dictaturen van Noord-Korea en Cuba de enige wetgevende macht is die wetten in het geheim aanneemt.”

Volgens de Britse Conservatieve politicus Daniel Hannan is de EU met opzet zo geconstrueerd. “De Founding Fathers van de EU hadden vanaf het begin door dat hun gedurfde plan de historische naties van Europa in een enkele staat te verenigen nooit zou slagen als elke opeenvolgende machtsoverdracht voor goedkeuring aan de kiezers zou moeten worden voorgelegd. Dus ontwierpen ze op sluwe wijze een structuur waarin de opperste macht in de handen was van benoemde functionarissen die immuun zijn voor de publieke opinie. De structuur van de EU is niet zo zeer ondemocratisch als wel antidemocratisch.”

De Europese Unie is wel vergeleken met het Romeinse Rijk, maar een dergelijke vergelijking gaat niet echt op. Rome was de militaire supermacht van zijn tijd terwijl de EU slechts een militaire dwerg is. Er is echter één boeiende overeenkomst: Julius Caesar werd vermoord omdat hij zichzelf tot koning wilde kronen. Dat was geen populaire zet onder de machtige elite in de Senaat, die Caesar eraan herinnerde dat Rome juist een republiek was geworden omdat ze in opstand was gekomen tegen de “despotenkoningen” van weleer.

Caesars opvolger Octavianus, tegenwoordig beter bekend als Caesar Augustus, wordt beschouwd als zowel de eerste als een van de belangrijkste Romeinse keizers. Hij bagatelliseerde zijn eigen positie door de voorkeur te geven aan de titel princeps, meestal vertaald als “eerste burger”. Hij hield ook de uiterlijke vorm van de Romeinse Republiek in stand, bewees lippendienst aan de oude elite, en versluierde de veranderingen om ze minder verontrustend te maken voor het volk. Hij mag dan een monarch zijn geweest, maar hij noemde zichzelf nooit zo.

Sommigen zouden in de hedendaagse EU een parallel kunnen zien. Wanneer tot wel driekwart van onze nationale wetten oorspronkelijk uit Brussel komt, wat heeft het dan voor zin om nationale verkiezingen te houden? Net als in het Rome van Octavianus is de echte macht naar een andere plek verschoven, maar de oude orde wordt over de realiteit gedrapeerd als een democratisch vijgenblad zodat het gewone volk niet verontrust wordt. De EU functioneert grotendeels in het geheim; haar edicten worden ten uitvoer gebracht door de traditionele parlementen die steeds meer tot decoratieve aanhangsels worden gereduceerd. Het grappige is dat degenen die tegen de EU zijn, bestempeld worden als xenofoben, nationalisten of gewoon antidemocratische krachten. De EU is een organisatie waar niet-gekozen bureaucraten de democratie ontmantelen, die echter haar critici uitmaakt voor antidemocratische krachten.

Om deze nieuwe entiteit te creëren moeten de oude nationale staten worden afgebroken. Enorme aantallen niet-Europese immigranten worden binnengehaald, en wat dan ontstaat wordt een "multiculturele maatschappij" genoemd. Deze afbraak wordt gevolgd door de eis dat onze hele maatschappij zo wordt veranderd.

Omdat Europeanen zichzelf eerder zien als bijvoorbeeld Franse, Italiaanse of Nederlandse burgers dan als “Europeaan” moeten nationale loyaliteiten worden vernietigd. Tegelijkertijd moet een externe rivaal worden gecreëerd. Het voorbeeld wat daar nog het meeste op lijkt is de vereniging van Duitsland onder Bismarck. De talrijke Duitse staten schaarden zich in 1870 in de Frans-Duitse Oorlog aan de zijde van Pruisen, en maakten zo de weg vrij voor een nieuwe, machtige Duitse federatie.

De federalisten van de EU spannen zich in een verenigde Europese staat op te richten door een gedeelde vijandigheid tegen de VS, terwijl ze intussen een Eurabische entiteit construeren uit Europa en de Arabische wereld door gebruik te maken van hun gedeelde vijandschap tegenover Israël. Eén tactiek is het doelbewuste gebruik van de media om de woede tegenover deze landen op te zwepen en ze te demoniseren.

De Duitse staten van Bismarck werden echter verenigd door een gemeenschappelijke taal. Zelfs als er een "nieuwe wij" zou kunnen worden geconstrueerd uit tientallen naties – wat nog maar zeer de vraag is -, dan zijn er honderden jaren nodig om diverse etnische groepen in elkaar te laten opgaan in een samenhangende natie. Hoe kan de EU iets anders dan autoritair zijn zonder een gezamenlijke identiteit, zonder een Europese demos? Misschien denkt de elite van de EU dat een grote massa mensen zonder een duidelijke culturele identiteit eenvoudiger in toom gehouden kan worden?

Het probleem is dat de nationale staat bestempeld wordt tot een slecht en achterhaald iets, en niet het collectivisme, anti-individualisme of het totalitarisme. Er is echter een cruciaal onderscheid tussen nationalisme en patriottisme, iets wat George Orwell duidelijk inzag:

Nationalisme moet niet worden verward met patriottisme. Met ‘patriottisme’ bedoel ik de verknochtheid aan een bepaalde plaats en een bepaalde manier van leven die men de beste van de wereld vindt, maar die men niet aan anderen wil opdringen. Patriottisme is van nature defensief, zowel militair als cultureel. Nationalisme, aan de andere kant, is onlosmakelijk verbonden met de zucht naar macht.”

Totalitaire regimes kunnen nationaal zijn, zoals nazi-Duitsland, maar ze kunnen ook supranationaal zijn, zoals de Sovjet-Unie, die probeerde alle bestaande nationale loyaliteiten te vernietigen.

Hoe heeft een enorm project als het oprichten van Eurabië kunnen slagen? Ik heb veel over deze vraag nagedacht, en ik ben tot de conclusie gekomen dat het juist vanwege die enorme omvang is gelukt. St. Augustinus vertelt het verhaal van de zeerover die gevangen werd genomen door Alexander de Grote. "Hoe durf je op zee iedereen aan te vallen?" vroeg Alexander. “Hoe durf jij de hele wereld aan te vallen?” antwoordde de zeerover. “Omdat ik het met één klein scheepje doe, ben ik een dief, doe je het met een grote oorlogsvloot, dan ben je een keizer."

Het is een kwestie van schaal. Als een kleine groep mensen het democratische proces in een land buiten spel zet en hun eigen wetten aan het volk opdringt, wordt het een staatsgreep genoemd. Als ze hetzelfde doen met een heel continent, heet het de Europese Unie.

Adolf Hitlers autobiografie Mein Kampf beschrijft een propagandatechniek die “de Grote Leugen” wordt genoemd. De EU heeft deze strategie overgenomen, een strategie die eruit bestaat een leugen te vertellen die zo “kolossaal” is dat de mensen gewoon niet kunnen geloven dat iemand “zo brutaal zou zijn om de waarheid zo schandelijk te verdraaien.” Deze strategie is gebruikt in combinatie met de techniek die door Joseph Goebbels, de minister van Propaganda in nazi-Duitsland werd geperfectioneerd: iets herhalen tot het uiteindelijk voor waar wordt aangenomen.

Hier zijn enkele Grote Leugens:

  • Diversiteit is altijd goed;
  • Multiculturalisme is onvermijdelijk, evenals de Europese integratie;
  • Tegenstanders daarvan zijn domme racisten die zich tegen de loop der geschiedenis verzetten;
  • Immigratie van moslims is “goed voor de economie” en is nodig om de verzorgingsstaat in de toekomst te financieren, ondanks het feit dat het enorm veel middelen doet wegvloeien.

Het oprichten van Eurabië is één van de grootste daden van verraad in de geschiedenis van de Westerse beschaving. Betekent dit dat alle EU-federalisten of zij die aan de diverse instrumenten van de Euro-Arabische Dialoog hebben meegewerkt, slecht zijn? Nee, de werkelijkheid is niet zo simpel. Hugh Fitzgerald wijst hierop: “Een hele klasse is rijk geworden van Arabisch geld en Arabische steekpenningen; advocaten, voorlichtingsambtenaren, diplomaten, journalisten, hoogleraren en allerlei functionarissen.”

Terwijl onwetendheid, corruptie en de zoektocht naar macht uit eigenbelang het gedrag van de Eurabische elite ten dele verklaart, is het geen verklaring voor het gedrag van AL die duizenden mensen die bij deze netwerken betrokken waren. Sommigen van hen moeten zichzelf hebben overtuigd dat wat ze deden voor een rechtvaardige zaak was, al was het alleen maar omdat de menselijke ijdelheid eist dat we ons gedrag rechtvaardigen door het met een laagje goedheid te bedekken.

In de science fiction film Serenity zijn de twee grote supermachten, de Verenigde Staten en China, opgegaan in de Alliance, die de mensheid naar een ander sterrenstelsel heeft overgebracht. Op een weinig bekende planeet, Miranda, werd een gas genaamd Pax aan de atmosfeer toegevoegd met de bedoeling de bevolking rustig te maken en agressie te elimineren. Het werkte. De bevolking stopte met vechten. Ze stopte ook alle andere activiteiten, inclusief de voortplanting en zelfverdediging. Een kleine minderheid van de bevolking reageerde juist tegenovergesteld op deze kalmerende drug. Hun agressie nam juist toe en veranderde in razernij, ze doodden het grootste deel van de bevolking. Tientallen miljoenen mensen lieten zich gedwee uitroeien.

Regisseur Joss Whedon wijst er angstvallig op dat de Alliance niet een of ander kwaadaardig rijk is, maar eerder een grotendeels welwillende macht. Met de beste bedoelingen wil men een betere wereld creëren, een wereld zonder zonde. Maar, zegt Whedon: “Wanneer je probeert Utopia te creëren, ontdek je dat onder de oppervlakte iets akeligs aan de gang is.”

Vroegere Europeanen die tegen de jihad vochten, streden vóór een aantal zaken: hun geloof, hun cultuur en hun land. EU-federalisten en Eurabiërs onderdrukken al deze instincten met voorbedachten rade in hun queeste om een Nieuwe Mens te creëren en agressie te elimineren. Omdat ze echter ten onrechte de nationale staat als de wortel van alle kwaad hebben aangewezen, onderdrukken ze niet alleen het agressieve nationalisme, maar ook het defensieve patriottisme. En omdat sommige moslims zowaar zelfs agressiever zijn geworden als reactie op wat zij beschouwen als ons nihilisme, hebben de Eurabiërs op suïcidale wijze letterlijk en figuurlijk hun eigen bevolking ontwapend en als een lam naar de slachtbank geleid.

Veel communisten geloofden, ten minste in het begin, echt in hun ideologie. Het gevolg was een massale slachting: tientallen miljoenen mensen werden gedood in het streven naar een wereld zonder onderdrukking of uitbuiting. De weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens. Het doet er niet toe hoe goed je bedoelingen zijn, je kunt niet miljoenen mensen in enorme sociale experimenten gebruiken als proefkonijntjes zonder ook enorm veel schade aan te richten.

Een van de redenen dat dit in West Europa en de Europese Unie heeft kunnen gebeuren is misschien dat we na de Koude Oorlog nooit helemaal de oorzaken van het jammerlijke falen van het communisme in Oost-Europa en de Sovjet-Unie hebben begrepen of hebben geprobeerd onder ogen te zien. We hebben toegestaan dat het concept van enorme sociale experimenten om een Nieuwe Mens te creëren bleef bestaan. Het is gemuteerd en toen naar het Westen verhuisd. Jean Monnet, die het proces van de Europese integratie in werking zette, liet zich ooit uit over hoe de Europese ambtenarij een "laboratorium” was waarin een nieuw soort “Europese Mens” zou worden geboren. Maar de Nieuwe Europese Mens is, net als de Nieuwe Sovjet-Mens voor hem, vrijwel zeker gedoemd te falen.

Kan de Europese Unie worden hervormd? Ik betwijfel het. De EU wordt bijeengehouden door een klasse van bureaucraten die uit zijn op hun eigenbelang, die hun budgetten willen verhogen en hun macht willen uitbreiden, ongeacht het kwaad dat ze aanrichten. Deze functionarissen zullen de traditionele methoden van bedrog gebruiken om elke roep om hervormingen teniet te doen zodat ze aan de macht kunnen blijven.

Het is leerzaam om te observeren hoe de EU-elite reageerde op de afwijzing van de Europese Grondwet door de bevolking van Frankrijk en Nederland in 2005. Ze stelde een “wijze” groep Europese politici samen onder leiding van Giuliano Amato, de Italiaanse minister van Binnenlandse Zaken in de regering van de "super-Eurabiër" Romano Prodi om mogelijke oplossingen te vinden voor deze impasse. Een van de besproken suggesties was de benaming “grondwet” te vervangen door “verdrag”.

Dezelfde Amato was eerder premier van Italië, evenals vicevoorzitter van de Europese Conventie die de Grondwet opstelde, en verklaarde eerder:

“In Europa moet men doen ‘alsof’ – alsof dat wat men wil maar iets kleins is om iets groots te krijgen, alsof landen hun soevereiniteit behouden om ze hun soevereiniteit te laten opgeven… De Commissie in Brussel, zou bijvoorbeeld net moeten doen alsof ze een technisch instrument is om behandeld te worden als een regering. En zo stiekem en onder valse voorwendselen doorgaan (nadruk Fjordman).”

Dat een man die openlijk heeft opgeschept over de manier waarop de federalistische doelstellingen van de EU “stiekem en onder valse voorwendselen” worden ondersteund, leiding geeft aan de pogingen de Europese Grondwet te “vernieuwen”, zegt de gewone Europeaan alles wat hij moet weten over de EU. Als de EU-elites ons doelbewust tientallen jaren hebben bedrogen om hun doel te bereiken, zouden we ze dan nu opeens moeten vertrouwen? Een ezel stoot zich in het gemeen niet twee keer aan dezelfde steen. Deze mensen hebben ons al genoeg bedonderd.

“Ik denk dat de Europese Unie, net als de Sovjet-Unie, niet gedemocratiseerd kan worden,” zegt Vladimir Bukovsky. “De Europese Unie zal ineenstorten praktisch zoals de Sovjet-Unie is ineengestort. Maar vergeet niet dat bij een dergelijke ondergang zoveel wordt vernietigd dat het herstel wel een generatie duurt. (…) Kijk naar het enorme aantal immigranten uit Derdewereldlanden dat nu in Europa woont. Dit werd door de Europese Unie gestimuleerd. Wat zal er met hen gebeuren als de economie instort? We zullen waarschijnlijk, net als bij het einde van de Sovjet-Unie, zo veel etnische conflicten krijgen dat we er met ons verstand niet bij kunnen.”

Richard North en Christopher Booker concluderen in hun boek over de EU: “Het project dat Monnet in gang had gezet was een enorm, krakkemikkig, zelfmisleidend monster dat deels verstikte in zijn eigen bureaucratie, deels een corrupt zwendel vormde (…) Het enige wat het project nooit ook maar in de verste verte kon zijn, omdat dat nooit de bedoeling was geweest, was een democratie.” Zij denken dat de EU gedoemd is te mislukken met achterlating van "een verschrikkelijke verwoesting die de volkeren van Europa pas na vele jaren te boven zullen komen.”

Ik begrijp de bezorgdheid dat de ondergang van de EU “”instabiliteit” zou kunnen veroorzaken in Europa. Dat zal ook zo zijn. Maar we eindigen waarschijnlijk toch met “instabiliteit” gezien het aantal moslims dat de Eurabiërs hebben binnengelaten. We kunnen kiezen tussen een periode van moeilijke jaren waarin het grootste deel van Europa behouden blijft, en de dood, waarin Europa gewoonweg ophoudt te bestaan als een entiteit met een Westerse cultuur.

Sommige mensen zouden graag de hoop koesteren dat we de "positieve" aspecten van de EU kunnen behouden en dat we niet “de baby met het badwater moeten weggooien.” Daar ben ik het helaas niet mee eens.

De EU is niets dan badwater, geen baby. Er is nooit een baby geweest, alleen maar karrenvrachten vol overbetaalde babysitters.

Multiculturalisme verdeelt de mensen in “stammen” onder het niveau van de nationale staat. Dit is precies de situatie die we in de Middeleeuwen in Europa hadden. Het idee dat we andere culturen moeten “respecteren” door ze niet te bekritiseren betekent eveneens dat we de klok verscheidene eeuwen terugzetten naar de tijd voor de Verlichting. Multiculturalisme is niets meer dan een middeleeuwse ideologie, en zal middeleeuwse resultaten genereren.

Hoewel het de EU niet zal lukken een pan-Europese identiteit te creëren, is ze er al gedeeltelijk in geslaagd de historische nationale staten te verzwakken. Door geheel West-Europa hebben moslimimmigranten de neiging zich in grote steden te vestigen, terwijl de autochtone bevolking zich op het platteland terugtrekt. Deze afbraak van de maatschappelijke samenhang veroorzaakt een terugkeer naar de stamcultuur, omdat de mensen er geen vertrouwen meer in hebben dat de nationale staat hen zal beschermen.

Dit proces is uitgelegd door Ernest Baert: “In de loop van vele eeuwen heeft West-Europa de stam of clan vervangen door de nationale staat.” Het gevolg was dat “Europese burgers ertoe neigen evenveel vertrouwen te hebben in alle andere burgers van dezelfde nationale staat buiten hun onmiddellijke familie- en vriendenkring.” Deze “high-trust society” was een eerste vereiste niet alleen voor het succes van een kapitalistische economie in Europa, maar ook voor de opkomst van de democratie.

In de islamitische wereld in Afrika heeft een ander wereldbeeld de overhand. Daar hebben individuen geen andere keus dan voor bescherming terug te vallen op hun clan. Wat zal dus het effect zijn van het binnenhalen van enorme aantallen individuen uit "low-trust societies" op onze eigen cultuur? Baert is pessimistisch:

“Er bestaat nauwelijks enige twijfel over dat we in de nadagen van de multiculturele illusie leven. Die zal eindigen in misère en kan leiden tot het verlies van Europa als onderdeel van de Westerse beschaving. Onze kinderen en kleinkinderen zullen op onze tijd terugkijken en zich afvragen waarom zo velen zo moeiteloos accepteerden wat overduidelijk strijdig was met de geschiedenis en het gezonde verstand.

Terwijl gewone Europese burgers in hun eigen steden in angst leven voor moslimgeweld en het vertrouwen in hun eigen leiders scherp daalt, komen de elites van de EU op cocktailparty’s bijeen en feliciteren elkaar omdat ze vrede hebben gebracht in Europa.

De Europese Unie beloofde een Brave New World (Ned: Heerlijke nieuwe wereld, vert.) waar oorlogen en etnische conflicten tot het verleden behoorden. Zal ze de Middeleeuwen brengen? Misschien is dat wat Utopia’s meestal doen.

Lees hier deel 1, deel 2, deel 3 en De Eurabië Code - 2008 updates.

De volledige Engelse tekst is op Gates of Vienna te vinden.

Lees ook:
Eurabië, de geheime band tussen Europa en de Arabische wereld
Bat Ye'or
ISBN 9789029079891

zondag 15 maart 2009

Sweden going down the drain...



Nice to hear this Swedish "axis of evil" mentioned by name for once: leftists, Arabs, Muslims and anarchists. All of them hell-bent on destroying freedom and democracy. Time for the Swedes to wake up before it is too late...

woensdag 11 maart 2009

De Eurabië Code, deel 3

In maart 2006 werd door de tweedaagse plenaire vergadering van de Euro-Mediterranean Parliamentary Assembly, gehouden in Brussel, een resolutie goedgekeurd die “de belediging veroordeelde" die de profeet Mohammed was aangedaan in de Deense cartoons evenals “het geweld dat door hun publicatie werd veroorzaakt." Deze leden van het Europese Parlement, van nationale parlementen in de EU en Arabische landen drongen er ook bij regeringen op aan om “in te staan voor respect voor godsdienstige overtuigingen en de waarden van tolerantie, vrijheid en de multiculturele maatschappij te stimuleren.”

Tijdens de parlementaire vergadering insisteerde de voorzitter van het Egyptische parlement dat de in Denemarken gepubliceerde cartoons en andere recente gebeurtenissen het bestaan aantoonden van een “cultureel gebrek.” Hashem al-Qaisi, lid van het Jordaanse parlement, veroordeelde de cartoons ook, en beweerde dat het niet voldoende is de cartoons te betreuren, omdat zoiets in een ander land opnieuw zou kunnen voorkomen.

En de voorzitter van het Europese parlement Joseph Borell sprak over het Middellandse Zeegebied als “de essentie van de problemen waarmee de mens wordt geconfronteerd". Hij zei dat hij, na de vergadering een jaar te hebben voorgezeten, “de complexiteit van het Middellandse Zeegebied nog steeds niet volledig begreep.”

Na de cartoonaffaire was Javier Solana, Hoge Vertegenwoordiger voor het EU Buitenlands Beleid naar het Midden-Oosten gereisd en had samen met islamitische leiders verklaringen uitgegeven dat “de persvrijheid verantwoordelijkheid en discretie met zich meebracht en dat de geloofsovertuigingen en –principes van alle religies gerespecteerd moesten worden.” Solana zei dat hij middelen had besproken om te zorgen dat “religieuze symbolen beschermd kunnen worden.” Hij voerde gesprekken met Sheikh Mohammed Sayed Tantawi van de Al Azhar Universiteit, het hoogste centrum van geleerdheid in de Soennitische islam, en met Amr Moussa, Secretaris-generaal van de Arabische Liga.

Solana had ook een ontmoeting met de leider van de Organisatie van de Islamitische Conferentie (OIC), Ekmeleddin Ihsanoglu. Na afloop van hun discussie betuigde Solana “onze oprechte spijt dat religieuze gevoelens zijn gekwetst”, en hij beloofde “zich in te spannen... om te zorgen dat mensen niet weer in hun diepste gevoelens worden gekrenkt.”

Slechts een paar jaar eerder had Solana, toenmalig Secretaris Generaal van de NAVO, in een toespraak verklaard dat “de oorzaak van conflicten in Europa en daarbuiten rechtstreeks teruggevoerd kan worden op de afwezigheid van democratie en openheid. Het ontbreken van de decompressieklep van een democratische dialoog kan ertoe leiden dat in deze maatschappijen geweld losbarst.” Dat hij ironisch genoeg nu zelf de democratische dialoog in Europa probeert te beperken door islamitische censuur komt blijkbaar niet bij hem op.

Intussen dringen de tentakels van de enorme, opgeblazen EU-bureaucratie ongemerkt binnen in regelingen over elke denkbaar onderwerp. Enkele voorbeelden van de bureaucratie zijn belachelijk; een aantal zijn grappig. Maar de Europese bureaucratie heeft een onheilspellende kant:

  • Ze promoot een officiële “federale-EU ideologie” die het multiculturalisme voorstaat.
  • Ze beschuldigt iedereen die de democratie op het niveau van de “nationale staat” wil behouden van “xenofobie”; en
  • Ze noemt iedereen die immigratie uit de Derde Wereld wil beperken een “racist”.

In een rapport van de EU-waakhond tegen racisme werd gezegd dat er meer moet worden gedaan om racisme en “islamofobie” te bestrijden. Eén methode om dit te bereiken is het propageren van een lexicon waarbij het gebruik van termen die vermeend beledigend of onverschillig zijn voor de cultuur wordt vermeden. Dit lexicon zou in richtlijnen vastleggen wat EU-functionarissen en –politici niet mogen zeggen. “Islamitisch terrorisme” is beslist iets wat we niet zullen gebruiken… wanneer we het hebben over ‘terroristen die zich onterecht op de islam beroepen’” zei een EU-functionaris.

In het begin van 2006 bekritiseerde EU-commissaris voor de mensenrechten Alvaro Gil-Robles een plan om christelijk godsdienstonderwijs in lagere scholen in Denemarken te herzien. Gil-Robles zei dat dit tegen de Europese normen en waarden was. “Godsdienstonderwijs moet een algemeen vak zijn dat probeert de leerlingen inzicht te geven in de drie monotheïstische religies [benadrukt door Fjordman],” zei hij. De “drie monotheïstische religies betekent de christelijke leer, de joodse leer en de islam.

Mijns inziens zijn er drie manieren waarop we met de kwestie van godsdienstonderwijs kunnen omgaan.

  • Geef onderwijs over de traditionele godsdiensten binnen een bepaald land, hetgeen in Europa betekent onderwijs over het christelijke en het joodse geloof.
  • Geef onderwijs over alle belangrijke wereldreligies
  • Laat godsdienst buiten het leerplan.

Wat de Europese Unie echter doet, is de islam behandelen als een traditionele Europese religie die op één lijn staat met het christelijke en het joodse geloof. Dit is een cruciale component van de Eurabische denkwijze en praktijk. Let op hoe de autoriteiten van de EU in dit geval rechtstreeks tussenbeide kwamen om een eens onafhankelijke natie te dwingen meer islamitisch onderwijs op te nemen in het leerplan van de scholen om hun kinderen een fikse dosis Eurabische indoctrinatie toe te dienen. Let ook op het feit dat ze niet vroegen om meer onderwijs in boeddhisme of hindoeïsme. Alleen de islam wordt gepromoot.

Een andere kwestie was de afwijzing van de Europese Commissie van een oproep gedaan door de Poolse president voor een debat in de gehele EU over de herinvoering van de doodstraf. “De doodstraf is onverenigbaar met de Europese waarden," zei een woordvoerder van de Commissie. Opnieuw gaat het er hier niet om wat uw mening is over de doodstraf. Waar het werkelijk om gaat is dat de als een gezwel voortwoekerende EU al voor u heeft bepaald wat “Europese waarden” zijn. Op die manier worden belangrijke kwesties buiten het publieke debat gehouden. Deze onschuldig klinkende uitdrukking "Europese waarden" verbergt een federale, Eurabische ideologie die door de hele Europese Unie wordt afgedwongen zonder enig respect voor de wil van het volk.

Misschien wel het meest beschamende en gênante aspect van de geschiedenis van Eurabië is hoe de zogenaamd kritische en onafhankelijke Europese media zich hebben laten corrumperen of bedriegen door de Eurabiërs. De meeste documenten over de Euro-Arabische Dialoog leggen specifiek de nadruk op het werken met de media, en de Eurabiërs bespelen de Europese media als een Stradivarius. Geholpen door een reeds bestaand antiamerikanisme en antisemitisme waren de Europese media maar al te graag bereid om de Verenigde Staten en Israël te demoniseren terwijl ze grotendeels zwegen over het onderwerp Eurabië.

In mei 2006 werd in Wenen een groot congres gehouden waarbij de media (journalisten) vanuit heel Europa betrokken waren, die als onderdeel van de Euro-Arabische Dialoog partners uit de Arabische wereld ontmoetten.

Europese functionarissen drukten in het openbaar hun “spijt” uit over het besluit van Dan Ashbel, de Israëlische ambassadeur in Oostenrijk, om het congres over racisme in de media te boycotten vanwege bezorgdheid in Jeruzalem dat er op de bijeenkomst korte metten werd gemaakt met antisemitisme. Een functionaris voor het congres - getiteld: Racism, Xenophobia and the Media: Towards Respect and Understanding of all Religions and Cultures" (Racisme, xenofobie en de media: naar respect en begrip voor alle religies en culturen, vert.) beweerde dat het antisemitisme niet van de agenda was afgevoerd. Deze functionaris verweerde zich door te zeggen dat “de bijeenkomst in de eerste plaats was bedoeld als dialoog tussen vertegenwoordigers van de media van alle Euro-Med partners over de problemen die hun beroep belagen, waaronder xenofobie, antisemitisme en islamofobie(benadrukt door Fjordman).”

De auteur Bruce Bawer denkt dat veel Europeanen wel inzien dat het multiculturalisme bezig is hun samenlevingen in het verderf te storten. Maar ze hebben hun hele leven van officieel goedgekeurde autoriteiten te horen gekregen dat elke bezorgdheid over multiculturalisme en de gevolgen daarvan neerkomt op racisme:

Men berust algemeen in het feit dat de multiculturisten in de media, de academische wereld, de overheidsinstellingen enz. de macht in handen hebben. De mensen weten heel goed dat als je vooruit wilt komen in een Europese maatschappij, je niet de confrontatie aangaat met het orthodoxe multiculturalisme. De gevestigde politieke orde zit stevig op zijn plek, onwrikbaar, onveranderbaar. De woede daarover mag dan wijdverbreid zijn, maar het is grotendeels een impotente woede. De Europeaan van tegenwoordig is opgevoed om passief te blijven, om de dingen over te laten aan zijn leiders, wiens wijsheid hij als vanzelfsprekend beschouwt, zoals hij dat zijn hele leven heeft geleerd. Om een levenslange indoctrinatie van je af te schudden is niet eenvoudig.”

Volgens Bat Ye’or heeft de angst voor de ontluikende oppositie tegen het beleid van de EU ten aanzien van de Arabische landen rond de Middellandse Zee geleid tot het onderdrukken van elke discussie over de economische- en integratieproblemen veroorzaakt door massa-immigratie. Elke kritiek op immigratie van moslims wordt eigenlijk weggewuifd met “zo werd er in nazi-Duitsland ook over de joden gepraat”, een belachelijke maar effectieve bewering.

Bat Ye’Or is het eens met de analyse van Bawer “betreffende het totalitaire onderling samenhangende web van 'leraren, professoren, de media, politici, medewerkers van overheidsinstellingen, pratende hoofden op TV, de vertegenwoordigers van door de staat gefinancierde “onafhankelijke” organisaties zoals SOS Racism’ dat de politiekcorrecte doctrine verspreidt. Dit maakt op perfecte wijze de politieke richtlijnen duidelijk die door de Europese Commissie sinds 1970 zijn uitgebracht om in alle Europese lidstaten de politieke, intellectuele, religieuze, media, onderwijs en publicitaire organisatie te coördineren en onder controle te houden om deze in overeenstemming te brengen met haar op multiculturalisme gebaseerde Mediterrane strategie.”

Wie het waagt openlijk vraagtekens te zetten bij het Politiek Correcte dogma krijgt als straf in zijn beroep te maken met pesterijen, boycots en laster. Volgens Bat Ye’or heeft dit geleid tot het ontstaan van een soort "verzetspers" alsof Europa “bezet” wordt door haar eigen gekozen regeringen. Deze vrije pers op het internet en in de blogs heeft gezorgd voor enige verandering, inclusief het afwijzen van de Europese Grondwet in 2005. Ondanks overweldigende steun voor de Grondwet van de regeringen in Frankrijk en Nederland en een massale mediacampagne van politieke leiders in beide landen werd de Grondwet door de kiezers afgewezen. Blogs speelden hierin een beduidende rol.

Slechts een paar maanden later schaarden de autoriteiten van de EU zich achter autoritaire regimes als Iran, Saoedi Arabië, Cuba en de Communistische Partij van China vóór “meer internationale controle” (lees: censuur) over het internet.

Volgens Richard North van het blog EU Referendum is “de gevaarlijkste vorm van propaganda die, welke schijnbaar geen propaganda is. En dat is de vorm waarin de BBC (de British Broadcasting Corporation) uitblinkt. Misschien de grootste zonde van allemaal is de zonde van het weglaten. Doordat ze ons gewoon niet informeren over belangrijke thema's wordt daartegen automatisch niet geprotesteerd tot het te laat is om er iets tegen te doen.

Vladimir Bukovsky is een vroegere Sovjetdissident, auteur en mensenrechtenactivist die in totaal twaalf jaar in Sovjetgevangenissen heeft doorgebracht. Hij woont nu in Engeland en waarschuwt tegen een aantal van dezelfde antidemocratische impulsen in het Westen, vooral in de EU, die hij beschouwt als een erfgenaam van de Sovjet-Unie. In 2002 nam hij deel aan protesten tegen het verplichte kijkgeld van de BBC. “Het Britse volk wordt gedwongen geld te betalen aan een corporatie die het vrije woord onderdrukt – meningen publiceert waar ze het niet per se mee eens zijn.” Hij heeft openlijk felle kritiek geleverd op de BBC voor haar “vooroordelen en propaganda,” vooral in reportages met betrekking tot de EU of het Midden-Oosten.

Het conservatieve parlementslid Michael Gove en de politiek commentator Mark Dooley klagen ook over eenzijdige verslaggeving: “Neem bijvoorbeeld de verslaggeving van de BBC over wijlen Yasser Arafat. In een portret dat in 2002 werd uitgezonden werd hij geprezen als een ‘icoon’ en een ‘held’, maar er werd geen melding gemaakt van zijn terroristenteams, corruptie, of zijn brute onderdrukking van dissidente Palestijnen. Hetzelfde gebeurde in 2004, toen Israël de geestelijke leider van Hamas, sjeik Ahmed Yassin, doodde en een reporter van de BBC hem beschreef als een ‘beleefde, charmante en geestige, intens gelovige man.’ Dit ondanks het feit dat Hamas onder leiding van Yassin honderden mensen had vermoord."

De Poolse schrijfster Nina Witoszek, die nu in Noorwegen woont, waarschuwt dat mensen die onder communistische regimes hebben geleefd een eigenaardig gevoel van déjà vu bekruipt in West-Europa.

“Voor je een zin vormt, schakel je de automatische censor in, die vraagt: “Wie beledig ik nu? Ben ik te pro-Israël, of misschien antifeminist, of – wat de hemel moge verhoede – anti-islam? Ben ik ‘progressief’ genoeg? Binnenkort schrijven we allemaal in cafeïnevrije taal en herhalen allemaal gehoorzaam alle welwillende mantra’s zoals ‘dialoog,’ ‘pluralisme,’ ‘verzoening,’ en ‘gelijkheid.’ Noorwegen is nooit een totalitair land geweest, maar veel mensen hebben nu het gevoel dat ze worden onderdrukt en dat hen de mond wordt gesnoerd. Ik ken veel verstandige Noren - en nog meer verstandige buitenlanders – die niet langer de energie hebben om tijd te verknoeien met bij te dragen aan een gecastreerde, paranoïde democratie. We geven de voorkeur aan veiligheid boven vrijheid. Dit is de eerste stap op weg naar vrijwillige slavernij.”

Ze citeert de Pool Czeslaw Milosz, eveneens auteur, die in 1980 de Nobelprijs voor literatuur won met boeken als The Captive Mind (Ned: De geknechte geest), waarin hij de verleidelijke kant van een totalitaire ideologie beschrijft.

Een essay van Milosz is getiteld: Ketman. "Ketman” of kitman" is een islamitische term die onder de aandacht van Milosz werd gebracht door Arthur Gobineau’s boek Religions and Philosophies of Central Asia. Het was hem opgevallen dat de dissidenten in Perzië, die allang gewend waren aan tirannie, een eigen stijl hadden ontwikkeld. Om te overleven was het vaak niet genoeg simpelweg je mond te houden, maar moest er indien noodzakelijk actief op alle mogelijke manieren worden gelogen. Deze strategie van huichelarij en bedrog wordt vooral beoefend door de sjiieten, maar ook door de soennieten, in de eerste plaats om niet-moslims te bedriegen, maar ze kan in noodgevallen ook worden gebruikt tegen andere moslims.

Volgens Milosz maakte men in communistische landen gebruik van een sterk daarop lijkende strategie. Vergelijkbaar met islamieten voelden de huichelaars zich superieur aan degenen die stom genoeg waren om hum werkelijke mening openlijk te verkondigen. In communistische samenlevingen was huichelarij evenzeer een techniek om je aan te passen aan een autoritair regime als een bewuste vorm van toneelspelen die steeds verfijnder werd.

Het is beangstigend om mensen die in vroegere communistische landen zijn opgegroeid te horen zeggen dat ze deze zelfde totalitaire impuls nu in West-Europa aan het werk zien. Volgens hen zijn wij in het Westen minstens zo erg gehersenspoeld door multiculturalisme en het politiekcorrecte gedachtegoed als zij ooit waren door het communisme. Dat is beangstigend, want ik denk dat ze gelijk hebben. Zijn we getuige geweest van de val van het IJzeren Gordijn in Oost-Europa, alleen maar om nu een IJzeren Sluier over West-Europa te zien neerdalen? Een IJzeren Sluier van EU-bureaucratie en Eurabisch verraad, van het Politiek Correcte Gedachtegoed, Multiculturele censuur van de media en de altijd aanwezige dreiging van islamitisch geweld en terrorisme die geleidelijk een einde maakt aan de vrijheid van meningsuiting. Het bureaucratische verraad wint steeds sneller aan stootkracht.

Grote aantallen autochtone Europeanen en zelfs enkele niet-moslim immigranten vertrekken stilletjes, zodat het continent langzamerhand verandert in een netto exporteur in plaats van een importeur van vluchtelingen. Wanneer grote delen van Europa worden overstroomd door barbaren – bijgestaan en aangemoedigd door onze eigen leiders, die we vertrouwen - en wanneer het mensen verboden wordt zich tegen deze aanval te verzetten, kan West-Europa dan nog een onderdeel van de Vrije Wereld worden genoemd? Zijn de landen van Oost-Europa van het ene “Rijk van het Kwaad” in het andere terechtgekomen? Zijn zij – en wij – terug in de EUSSR?

Vaclav Claus, de conservatieve president van de Tsjechische Republiek, heeft geklaagd dat: “Elke keer als ik probeer het een of andere wettelijke voorschrift uit de tijd van de sovjets af te schaffen, dan wordt me verteld dat wat ik probeer te schrappen wordt vereist door de Europese Commissie.” In februari 2006 waarschuwde Vladimir Bukovsky in een interview met Paul Belien van The Brussels Journal dat de Europese Unie hard bezig is een nieuwe Sovjet-Unie te worden. Vladimir Bukovsky noemde de EU een “monster” dat vernietigd moet worden, hoe eerder hoe beter, voor de EU zich ontwikkelt tot een volslagen totalitaire staat.

“Het uiteindelijke doel van de Sovjet-Unie was een nieuwe historische entiteit te creëren, het Sovjet-Russische volk, over de hele wereld. Datzelfde geldt voor de huidige EU. Ze proberen een nieuw volk te scheppen. Ze noemen dit volk “Europeanen,” wat dat ook mag zijn. Volgens de communistische doctrine en veel vormen van het socialistische gedachtegoed, moet de staat, de nationale staat, verdwijnen. In Rusland gebeurde echter het tegenovergestelde. In plaats daarvan werd de Sovjet staat een heel sterke staat, en werden de nationaliteiten uitgewist. Toen de Sovjet-Unie echter uiteenviel, kwamen al deze onderdrukte gevoelens van nationale identiteit weer boven en werd het land bijna vernietigd. Het was zo beangstigend.”

Timothy Garton Ash wordt beschouwd als een vooraanstaande expert over de toekomst van Europa. Bruce Bawer ziet in Garton Ash een typisch voorbeeld van Europa’s politieke elite. Ash wantrouwt nationaal patriottisme, maar hij verafgoodt de EU. Hij schrijft over de noodzaak voor een kunstmatig Europees nationalisme (vlaggen, symbolen, een Europees volkslied dat we kunnen zingen”) om “de emotionele identificatie met Europese instellingen” te bevorderen. En waarom heeft Europa eigenlijk de EU nodig? Het antwoord van Garton Ash: "Om te voorkomen dat we terugvallen in de slechte oude gewoontes van oorlog en Europese barbaarsheid." Een van zijn suggesties is dat Europa "de oprichting van een Arabische Unie" stimuleert. Hij maakt geen gewag van Arabische democratie. Wanneer hij zich “Europa in 2025 op zijn allerbest” voorstelt, dan ziet hij het als een “associatie met Arabische landen en Rusland die zich uit zou strekken van Marrakesh, via Cairo, Jeruzalem, Bagdad en Tbilisi, helemaal tot aan Vladiwostock."

De Europese Commissie opperde het controversiële idee van een zangevenement in alle lidstaten om de vijftigste “verjaardag” van de Europese Unie, de vijftigste jaardag van het Verdrag van Rome van 1957, te vieren. Commissaris Margot Wallstrom lobbyde voor grootschalige verjaardagsfestiviteiten om “de voordelen die de Europese integratie de burgers heeft gebracht te benadrukken.” Diplomaten zeiden dat het idee afschuw had gewekt onder de nieuwe, vroegere communistische lidstaten zoals Polen, Hongarije en Tsjechië, die werden herinnerd aan het “Stalinistische tijdperk”, toen de mensen door de staat werden gedwongen om te zingen. Brussels besloot op meer bescheiden wijze feest te vieren, en is ook van plan ongeveer €300.000 uit te geven om 50 burger-“ambassadeurs” te benoemen, onder de naam “Gezichten van Europa”, die gedurende het hele jaar “hun verhaal moeten gaan vertellen” over wat de EU in hun dagelijkse leven voor hen betekent, evenals een reeks activiteiten voor schoolkinderen en jonge mensen. Duitsland zal zijn eigen idee uitvoeren om duizenden bakkerijen 54 verschillende soorten taarten te laten bakken naar recepten uit alle 27 lidstaten.

Commissaris Wallstrom suggereerde in 2005 dat politici die zich verzetten tegen het bundelen van de nationale soevereiniteit een terugkeer van de Nazi-gruwelen van de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw riskeerden. Haar medecommissarissen brachten ook een gezamenlijke verklaring uit waarin ze verklaarden dat EU-burgers als blijk van eerbetoon aan de doden van de Tweede Wereldoorlog vóór de EU-grondwet zouden moeten stemmen. De commissarissen schreven het einde van de Koude Oorlog volledig op naam van de EU, zonder de rol van de NAVO of van de Verenigde Staten te vermelden.

Is de EU een instrument om een eind te maken aan oorlogen? In oktober 2006 waarschuwde Michel Thoomis, de secretaris generaal van de Franse vakbond Action Police CFTC, voor een burgeroorlog in Frankrijk, veroorzaakt door moslimimmigranten: “We bevinden ons in een burgeroorlog, georganiseerd door radicale Islamisten. Dit is niet langer een kwestie van stadsgeweld, dit is een intifada, met stenen en Molotovcocktails. Het zijn niet meer twee of drie jongeren die de confrontatie met de politie aangaan, het zijn hele torenflats die leeglopen en de straat op gaan om hun “kameraden” te bevrijden wanneer die worden gearresteerd.”

Deze moslimimmigranten werden binnengehaald door precies dezelfde Europese elites die nu willen dat de Europese burger hun werk bejubelt met taarten en liedjes. Terwijl de burgermaatschappijen in West-Europa uit elkaar vallen onder de druk van de islam, zijn de overheidsinstanties van de EU druk bezig de immigratie van moslims uit te breiden, waarbij ze zichzelf intussen gelukwensen omdat ze vrede op het continent hebben gebracht. Welke vrede? Waar?

De Vrede van Westfalen maakte in 1648 een einde aan de Dertigjarige Oorlog, de laatste grote religieuze oorlog in Europa, en hielp de grondslagen te leggen voor de moderne nationale staten. Voor de nationale staten hadden we dus een patroon van burger- en religieuze oorlogen zonder grenzen. Dit is waar we nu weer heengaan, we zijn weer terug bij het begin, alleen is het deze keer een jihad zonder grenzen die burgeroorlogen in Europa ontketent. Terwijl de EU mogelijk helpt oorlogen tussen naties met oude rancunes te voorkomen, zoals tussen Duitsland en Frankrijk, kan ze ook daadwerkelijk andere soorten oorlogen ontketenen. Dit doet ze door het verhogen van multiculturele spanningen en een gevaarlijk gevoel van vervreemding tussen burgers en degenen die worden verondersteld hun leiders te zijn.

Oorlogen bestonden al duizenden jaren voor de komst van de moderne nationale staat. Het is een stuk waarschijnlijker dat het verzwakken van nationale staten het einde betekent van ons democratische systeem, een systeem dat nauw verbonden is aan het bestaan van soevereine nationale staten, dan dat het een einde zal maken aan oorlogen.

Op de vraag of de lidstaten van de EU vrijwillig waren toegetreden tot de unie, en of de integratie die daarvan het gevolg was de democratische wil van de Europeanen weergeeft, antwoordde Vladimir Bukovsky: “Nee, dat is niet het geval. Kijk naar Denemarken, dat twee keer tegen het Verdrag van Maastricht stemde. Kijk naar Ierland [dat tegen het Verdrag van Nice stemde]. Kijk naar veel andere landen die onder enorme druk staan. Het is bijna afpersing. Het is een truc voor idioten. De mensen moeten stemmen in referendums tot ze zo stemmen als men wil. Dan moeten ze ophouden met stemmen. Waarom ophouden? Laten we doorgaan met stemmen. De Europese Unie is wat de Amerikanen een shotgun wedding, een moetje, noemen.”

In 1992 had Bukovsky ongekende toegang tot geheime Sovjetdocumenten van onder andere het Politbureau, zoals beschreven in zijn boek Judgement in Moskou. In januari 1989, tijdens een bijeenkomst van Sovjetleider Gorbatsjov, de vroegere premier van Japan Nakasone, de vroegere Franse president Valéry Giscard d’Estaing, de Amerikaanse bankier Rockefeller en de vroegere Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Henry Kissinger, verklaarde Giscard d’Estaing naar verluidt: “ Europa zal een federale staat worden en u zult zich daarop moeten voorbereiden. U zult met ons, en met de Europese leiders, moeten uitwerken hoe u daarop denkt te reageren.”

Dit was in de jaren tachtig van de vorige eeuw, toen de meeste media nog elk gerucht over een politieke unie die de nationale staten zou onderwerpen afdeden als een sensatieverhaal. Vijftien jaar later was Valéry Giscard d’Estaing de man die het grootste deel van de werkelijk afgrijselijke EU Grondwet opstelde, een ondoorzichtige pil van een boek van honderden pagina’s, dat alle checks and balances mist die in de Amerikaanse Grondwet van zulk cruciaal belang zijn. Giscard heeft gesuggereerd dat het afwijzen van de Grondwet in Franse en Nederlandse referenda in 2005 “een vergissing was die gecorrigeerd moet worden” en heeft erop aangedrongen dat: “De tekst uiteindelijk zal worden aangenomen.”

Giscard heeft ook gezegd dat “het een vergissing was gebruik te maken van referenda” omdat “het voor niemand mogelijk is de volledige tekst te begrijpen.” Boezemt het de burgers van Europa vertrouwen in dat we worden verondersteld onder het gezag te vallen van een “Grondwet” die te complex is om door de meeste niet-bureaucraten begrepen te worden? Volgens de Spaanse minister van Justitie Juan Fernando Lopez Aguilar “hoef je de Europese grondwet niet te lezen om te weten dat hij goed is.”

Jean-Luc Dehaene, de vroegere premier van België, zei dat: “We weten dat negen van de tien mensen de Grondwet niet gelezen zullen hebben en zullen stemmen op basis van wat politici en journalisten zeggen. Bovendien, als de uitkomst ‘Nee’ is, zal er waarschijnlijk opnieuw moeten worden gestemd, omdat het absoluut ‘Ja’ moet zijn.”

De journalist Nidra Poller is echter sceptischer. In een commentaar op het debat voorafgaand aan het Franse referendum over de EU Grondwet vestigde ze de aandacht op een onderdanige houding onder EU-leiders ten opzichte van eisen van moslims: “De Euro-Mediterrane ‘Dialoog’ is een meesterstuk van laffe capitulatie.” De Europese Unie doet dienst als een tussenstadium van een onheilspellend project dat een ineenstorting van de traditionele Europese cultuur vereist, om vervangen te worden door een nieuwe Eurabische cocktail. En ze vraagt: “Wanneer subversieve appeasement (concessiepolitiek) zich verschuilt achter de sluier van ‘Dialoog’, welke abominabele ambities zouden verhuld kunnen worden door het nobele woord ‘Grondwet’?”

Lees hier deel 1, deel 2, deel 4 en De Eurabië Code - 2008 updates.

De volledige Engelse tekst is op Gates of Vienna te vinden.

donderdag 5 maart 2009

Waarom ook linkse mensen tegen het salafisme zijn

Door Carel Brendel

“Het salafisme hier en in Saoedi-Arabië moet met wortel en tak worden uitgeroeid.” In zijn weblog van 21 juni 2007 wees prof. Afshin Ellian nog eens op de gevaren van het salafisme, de ultra-orthodoxe stroming die streeft naar een zuivere islam. Ellian verwees naar de website van de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD), die de salafisten scherp in de gaten houdt.

Weldenkende progressieven veronderstellen dat alleen de gewelddadige jihadisten een bedreiging vormen voor onze vrije westerse samenleving. De salafisten en de (minder radicale) Moslimbroeders worden gezien als een folkloristische islamitische variant op Urk en Staphorst. Dat is waarschijnlijk de reden, dat de mogelijke subsidiëring van salafisten in het Amsterdamse Slotervaart, en de verworpen motie van wantrouwen tegen stadsdeelvooritter Ahmed Marcouch, tot dusver nauwelijks beroering hebben gewekt.

Het in oktober 2007 verschenen AIVD-rapport Radicale dawa in verandering zou verplichte lectuur moeten zijn voor de wegpraters en wegkijkers. Aan het eind van het rapport, waarin het antidemocratische karakter van de salafisten uitgebreid wordt beschreven, staan enkele suggesties voor een tegenstrategie. Voor de AIVD staat vast dat onze samenleving ook waakzaam moet zijn tegen lieden, die onze democratie met geweldloze en democratische middelen om zeep willen helpen.

Het verraad van links

zondag 1 maart 2009

Met Tariq Ramadan op weg naar een Euro-islamisme?

Auteur: Eric Krebbers

De Zwitserse moslimprediker Tariq Ramadan wordt met zijn Europese islam steeds populairder onder jongeren van Arabische herkomst en bij progressieven overal in West-Europa. Een gevaarlijke ontwikkeling, want Ramadan fungeert als wegbereider voor moslimfundamentalisten.

De Fabel van de illegaal

Wij zullen niet lijdzaam toekijken bij de islamisering


E.J. Bron 1 maart 2009


Open brief aan de moslims:


Geachte moslims, normaal gesproken zouden wij islamcritici jullie met rust laten. Jullie zouden kunnen geloven wat je wilde. Wat ons betreft ook een meteoriet in jullie Ka′aba als ”heilige zwarte steen” beschouwen, jullie profeet Mohammed als ”perfecte volmaakte mens” vereren en jullie jezelf vijfmaal per dag op de grond gooien voor jullie god Allah. Zou allemaal geen probleem zijn……..

Ja, mits deze Mohammed niet een oorlogszuchtige veroveraar geweest zou zijn die de strijd tegen de ”ongelovigen” onophoudelijk preekte en tot hun onderwerping opriep. Wij zullen niet lijdzaam toezien hoe jullie onze democratische vrijheden uitbuiten, permanent grond in bezit nemen met jullie grote moskeeën en in deze paleizen ook nog haat prediken tegen de ”ongelovige” samenleving. Daarbij in buitenproportionele omvang geweld tegen onze medeburgers uitoefenen en net zo buitenproportioneel aanspraak maken op onze sociale voorzieningen.

Alles zou geen probleem zijn, als jullie niet een imperialistische ideologie zouden aanhangen die jullie een supermensstatus verleent en jullie de mogelijkheid geeft leden van andere religies te onderwerpen alsmede en passant ook nog jullie vrouwen te onderdrukken.

Lees de rest hier

Nog meer uitstekende artikelen van E. J. Bron zijn te vinden in het archief van HVV op Amsterdamse Post en op zijn eigen site: Verzamelde Vertalingen van E.J. Bron

woensdag 25 februari 2009

Het schokkende plan van Tariq Ramadan.

Peter Louter

Bij een eerste vluchtige lezing verraste zijn boek: "Westerse moslims en de toekomst van de islam" me eigenlijk wel door zijn moderne visie. Tariq Ramadan wil de islam, waarvan de ontwikkeling vanaf de dertiende eeuw op slot zit, uit de handen van de orthodoxe bewakers halen.
Zo kan vanuit de letterlijke tekst de koran opnieuw worden gelezen vanuit een nieuwe, moderne context. Geert Wilders kan in het boek voldoende bruikbare citaten vinden om deze kabinetsperiode maandelijks een schokkende uitspraak te doen en in zijn onschuld verwijzen naar de schrijver.

Ramadan roept moslims in het Westen op om volledig burger te worden van hun land van vestiging, het slachtoffergedrag over boord te gooien en de thuiscultuur te laten varen. Moslims moeten weer trouwe koranlezers worden, zelfbewust, en door hun hoog-ethisch gedrag getuigen van de schoonheid en universitaliteit van hun geloof. De traditionele verdeling tussen het ‘huis van vrede' en het 'huis van oorlog' wordt opgeheven. Islamitisch onderwijs vindt Ramadan helemaal niks. Geen islamitisch onderwijs meer, behalve een islamitische universiteit. Een islamitische universiteit moet het toekomstige kader van de Nederlandse islam opleiden. Wetenschappen moeten vanuit een hoog-ethisch islamitisch kader worden bedreven. Van daar af begint de zaak al wat minder leuk te worden.

Lees de rest hier

Play "O-BINGO" with Obama Tonight

Buyer's remorse? Looks like Barry's honeymoon is over:

By Brian Johnson on 2.24.09 @ 3:13PM

If you're like me, you wish there was something to do while listening to the Obama-ganda tonight.

Well now there is. From the people who brought you the Taxpayer Protection Pledge (which almost saved California from higher taxes), and the famous "Wednesday Meeting", comes a new play-at-home game that is fun for the whole family.

Americans for Tax Reform, providing wholesome family fun since 1984, has created "O-BINGO". Played just like regular bingo, "O-BINGO" allows you and your family to follow along with Obama's speech and see who can get the most squares covered in one line.

This soon to be timeless game includes such memorable Obama phrases like "let me be clear", "vulnerable Americans", and who can forget the classic "toxic assets".

Get your "O-BINGO" card below and visit the newly remodeled www.ATR.org for more information and to leave your comments and scores from the game.


The American Spectator

dinsdag 17 februari 2009

We’re All Fascists Now II: American Tyranny

Most Americans no longer read Alexis de Tocqueville’s masterpiece, Democracy in America, about which I wrote a book (Tocqueville on American Character; from which most of the following is taken) a few years ago. What a pity! No one understood us so well, no one described our current crisis with such brutal accuracy, as Tocqueville.

The economics of the current expansion of state power in America are, as I said, “fascist,” but the politics are not. We are not witnessing “American Fascism on the march.” Fascism was a war ideology and grew out of the terrible slaughter of the First World War. Fascism hailed the men who fought and prevailed on the battlefield, and wrapped itself in the well-established rhetoric of European nationalism, which does not exist in America and never has. Our liberties are indeed threatened, but by a tyranny of a very different sort.

We’re All Fascists Now II: American Tyranny

We Are All Fascists Now

Newsweek magazine, which has given us many of the most damaging deceptions about America in recent years (remember the “Koran-Down-the-Toilet” hoax?), now weighs in with a pretentious and embarrassingly ignorant cover story, “We Are All Socialists Now." To be sure, the basic theme–that the huge “stimulus” and the big big big TARP is leading once-capitalist America down the dangerous road to socialism–is not limited to the skinny weekly. You hear it all over the place, from Right to Left, from talk radio to the evening news (or so I am told; personally, I haven’t watched an evening news broadcast since 1987).

We Are All Fascists Now

maandag 16 februari 2009

Shalom From Turkey

Een anonieme Turkse man schrijft een brief waarin hij Israël oproept zichzelf beter te verdedigen tegen de propaganda en vuilspuiterij van haar vijanden. Hij waarschuwt: "Deze oorlog kan niet alleen worden gewonnen met wapens. Breng iedereen op de hoogte over de propaganda en maak de waarheid bekend."

Shalom From Turkey
Dear Sir or madam,
I am a 31 years old Turkish man
I do not want to take a risk or maybe advance my self by not showing my identity. So i am not posting via email. I just want to express my feelings.

All my life, there was always some hate to Israel in me. But i dont know why? In my country, it was always like a duty that everyone should hate Israel and their religion without any reason

Everyone hates israel here, but no one knows why. As usual, i grow up with this meaningless hate in me.

But i think, Turkey is not the only country like this. Most of non israilian people talks dirty against Israel. Its very common in all around the world.

But this is your fault. Because, when i hear the word “israel” always that scene comes to my mind. The scene that israel soldiers killed the son and his father on the wall.

And this year, god bless youtube (its banned in turkey) i see that it is a fake video. But i think only one in a million in Turkey knows this.

This is your goverments fault. You have to show the truth to the other people.

From my childhood, everynight i see an israel soldier beats a palestanian in news. Or shoots civilians etc etc. I realise the truths lately. But im sure millions of Turkey still dont realize

When the big earth quake disease happened in Turkey, i remember that israel helped alot to us. People did not talk dirty that time. That gave me the wonder. Could an israil people have a good heart??

Last summer, i met a group of Israel people in Turkey. We chatted and spend time alot. And i had my questions about israel answered. And i got shocked that israel people are as human as we are.

I met a man from Greece. That country is full of orthadoks cristians. And that guy, in a secret and “with a little shame in himself” weared your sion star. And i understand, he belives your religion in a secret.

He was a great friend and his philosophy of life was very similiar to me. So i ask my self “if your religion could not be that much disgusting that all the people talks like”.

People can born and change their religion to your religion. So that religion must have something good in it.

For all those and much much things make me to ask my self “why and where did i get this hate to israel from”. Now i know the answer, thats not because israel people are bad. Thats because you dont advertise your self good.

In Turkey no one knows and cares about the beggining of the war in Gazze. Everyone protests Israel, but when i ask, “do you know how this war starts”..

None says “yes”.

None cares. Its always free and pleasure to protest Israel in Turkey and in all over the world.

No one knows that Palestane rockets cuts the peace.

All the media is against Israel. Its usual, its free.

None of the media talks about civilians in Israel side.

Everyone is shouting against israel and no one talks about the Palestanian rockets

Everyday im getting “anti israel” emails. Even mobile phone sms’es.

People came for the big meeting from all around Turkey to protest Israel.

Big economical crisis is happening here. People are loosing their job everyday. But they dont protest the economy.
People gave money to help Palestin. Even the children In PRIMARY SCHOOOLS.

Now please tell me. Are Israel or Palestine is winning the war?? You only killed 1200 terrorists. And now millions are against you.1200 people are not called terrorists in Turkey. They call 1200 Civilians.

That war was a sly plan of hamas. Now you make 1200 hamas soldiers as a ” islamic heroes”. You are making Tayyip Erdogan the biggest muslim cihad leader. You are loosing. Terrorism is wining.

I am muslim. But i am not stupid. I got my own brain. Even all the media and all the Turkey says one thing, i will belive my own feelings.

I watched the Davos conversations. Mr Peres was amazingly sattisfied the people about the truths. He talked reasonable. No one could disagree to his words. So our primister “with his 47% votes with his pocket” ruined everything.

He is uneducated and rude man. If was just enough educated to be a prime minister he would speak any other language than Turkish. I am sorry to have that kind of prime minister to my country. What a militant politician. Uneducated slums boy.

So please, i beg you, please do very very much of advertising your people and your religion. And make sure any more people instead of me here in Turkey would please understand why you are fighting for.

Tell about the terrorist attacks in your country. Tell about the rockets

And please, know that, all the media and almost all the people are fooled and “armed” against your country, there are people like me , that have their own brain and own heart with you

Even we dont share our religion, i belive that we pray for the same rights to same god.

I love you my Israil brother. Please show all the world the truths. You can not win this war, only with the guns. Please advertise and propoganda about the truths.

Please, make Mr Peres read this. Not all the Turkey are blind! All my best wishes and my muslim prayers for all my Israel brothers

Allaha emanet olun ( May god be with you)

Dat Israël inderdaad nog veel kan verbeteren in het bestrijden van haatzaai-propaganda klopt als een bus. Vier weken na het einde van Operation Cast Lead komt de IDF eindelijk met een rapport dat de cijfers (verstrekt door het Palestinian Center for Human Rights) over burgerslachtoffers in Gaza volledig onderuit haalt.

Niet twee-derde, maar een-derde van de slachtoffers is een burger, en bij dat aantal zijn dan zelfs nog vrouwelijke zelfmoordterroristen opgeteld en de vrouwen en kinderen van Nizar Rayyan, een commandant van Hamas die weigerde zijn familieleden te laten vertrekken nadat de IDF hem had gewaarschuwd dat zijn huis zou worden gebombardeerd.

Slachtoffers die te boek stonden als medisch personeel blijken terroristen van Hamas te zijn, zoals bijvoorbeeld Anas Naim, de neef van de Hamas minister van Gezondheid Bassem Naim, wiens foto (met kalashnikof en granaatwerper) op een website van Hamas prijkt.

Ook een klassiek voorbeeld van misleiding is het incident bij de VN-school in Jabalya, waar de IDF volgens Palestijnse berichten de school had geraakt en 40 of meer burgers had gedood. In werkelijkheid waren er 12 doden, waarvan 9 terroristen van Hamas. Bovendien heeft zelfs de VN erkend dat de IDF vijandelijk vuur beantwoordde en de school zelf niet is geraakt.

IDF: World duped by Hamas's false civilian death toll figures

Too little, too late?

Intussen hebben de Palestijnse cijfers natuurlijk wekenlang rondgezongen en de publieke opinie beïnvloed. Operation Cast Lead is inmiddels voor velen oud nieuws, wie interesseert zich nog voor nieuwe cijfers, als ze die al onder ogen krijgen? De Israelische blogger Israellycool legt de vinger op de zere plek als hij zich afvraagt waarom deze gegevens in de Jerusalem Post voor eigen publiek worden gepubliceerd, waarom de internationale media niet wordt uitgenodigd op een persconferentie, waarom vertegenwoordigers van Israël de bevindingen niet presenteren op CNN, Fox en dergelijke. Ook vraagt hij zich af waarom niet al veel eerder is bekendgemaakt dat dit onderzoek plaatsvindt en dat de eerste resultaten aangeven dat de cijfers bewust waren verdraaid?

Hij heeft gelijk als hij zegt dat de schade al is aangericht. De Palestijnse propaganda heeft wekenlang zijn werk kunnen doen door Israël voor velen af te schilderen als een oorlogszuchtige staat die niets liever doet dan arme, zielige Palestijnen de dood in jagen. In de strijd om de publieke opinie heeft Israël nog veel te leren en te winnen.

zaterdag 14 februari 2009

ISLAMOFOBIE EN WAAR ZE VANDAAN KOMT


Dat een groot deel van de Vlaamse kiezers bang is voor moslims, heeft volgens WIM VAN ROOY ook zijn oorzaken bij de islam zelf. Een gefundeerd debat over islamofobie kan daar onmogelijk aan voorbijgaan.

Een Tunesisch denker noemde zijn boek 'La maladie de l'Islam', een Amerikaans arabist, peetvader van de arabistiek, schreef een werk met de omineuze titel 'What went wrong with islam?', een Nederlands hoogleraar en publicist schreef over 'Het drama van de multiculturaliteit', een ander sprak in verband hiermee over 'een arena', nog weer iemand anders gewaagde van een vergelijking tussen islam(isme) en nazisme, een Egyptisch-Amerikaanse vrouwelijke psychiater noemt de islam gewoon 'achterlijk', een Somalische vrouw die liefhebbert in Spinoza waarschuwde voor het expliciet vrouwonvriendelijk en djihadistisch karakter van de koran, en zij kon het beslist weten.

Lees de rest van dit uitstekende artikel hier

vrijdag 13 februari 2009

Elke religie is beter dan geen religie

Pat Condell met (weer eens) een voltreffer: stem op christelijke en linkse partijen en je stemt in werkelijkheid op de islam.

donderdag 12 februari 2009

Happy birthday, Mr. Darwin

Charles Robert Darwin FRS (12 February 1809 – 19 April 1882) was an English naturalist who realised and demonstrated that all species of life have evolved over time from common ancestors through the process he called natural selection. The fact that evolution occurs became accepted by the scientific community and much of the general public in his lifetime, while his theory of natural selection came to be widely seen as the primary explanation of the process of evolution in the 1930s, and now forms the basis of modern evolutionary theory. In modified form, Darwin’s scientific discovery is the unifying theory of the life sciences, providing logical explanation for the diversity of life.


Here’s part one (of six) of Charles Darwin's Evolution on Darwin’s breakthroughs and the effects of his work on scientific thought.



Part 2

Part 3

Part 4

Part 5

Part 6

In bygone days things were better

Well, maybe not everything, but at least then people who stood up against an oppressive, hate-filled ideology had leaders with balls...

Then:

4 June 1940
"I have, myself, full confidence that if all do their duty, if nothing is neglected, and if the best arrangements are made, as they are being made, we shall prove ourselves once again able to defend our Island home, to ride out the storm of war, and to outlive the menace of tyranny, if necessary for years, if necessary alone.

At any rate, that is what we are going to try to do. That is the resolve of His Majesty's Government-every man of them. That is the will of Parliament and the nation. The British Empire and the French Republic, linked together in their cause and in their need, will defend to the death their native soil, aiding each other like good comrades to the utmost of their strength.

Even though large tracts of Europe and many old and famous States have fallen or may fall into the grip of the Gestapo and all the odious apparatus of Nazi rule, we shall not flag or fail.

We shall go on to the end, we shall fight in France,
we shall fight on the seas and oceans,
we shall fight with growing confidence and growing strength in the air, we shall defend our Island, whatever the cost may be,
we shall fight on the beaches,
we shall fight on the landing grounds,
we shall fight in the fields and in the streets,
we shall fight in the hills;
we shall never surrender, and even if, which I do not for a moment believe, this Island or a large part of it were subjugated and starving, then our Empire beyond the seas, armed and guarded by the British Fleet, would carry on the struggle, until, in God's good time, the New World, with all its power and might, steps forth to the rescue and the liberation of the old."

We Shall Fight on the Beaches


Now:
Dear Mr Wilders
...
"your presence in the UK would pose a genuine, present and sufficiently serious threat to one of the fundamental interests of society. The Secretary of State is satisfied that your statements about Muslims and their beliefs, as expressed in your film Fitna and elsewhere, would threaten community harmony and therefore public security in the UK.

You are advised that...

...you will be refused admission to the UK...

Letter from the Home Office

Then: Courage and victory

Now: Cowardice and pre-emptive submission

donderdag 5 februari 2009

Gelezen: De Jodenstaat


Binjamin Se'ev Ben Jaakob (Theodor) Herzl (Boedapest, 2 mei 1860 - Edlach, gemeente Reichenau an der Rax, 3 juli 1904) was een Joods-Oostenrijkse activist, journalist en publicist. Hij wordt als de vader van het moderne zionisme beschouwd.

Herzl werkte als journalist in Wenen en later in Parijs. In beide steden kwam hij onder de indruk van het felle antisemitisme dat er heerste. Vooral de rechtszaak van Dreyfus in Frankrijk waarvan hij verslag uitbracht, maakte diepe indruk op hem. Assimilatie van de Joden in Europa kwam hem daardoor voor als een illusie, de enige oplossing was volgens hem de oprichting van een eigen Joodse staat. Hiertoe publiceerde hij in 1896 het boek "Der Judenstaat" (vertaald als "De Jodenstaat) waarin hij de aanzet gaf tot het georganiseerde zionisme. Hij argumenteerde dat het probleem dat Joden ondervonden een nationaal probleem was en geen individueel probleem. Bovendien ging hij niet uit van een op de joodse godsdienst geënt religieus zionisme maar was zijn zionisme seculier van aard.


Herzl op het schip onderweg naar Palestina

en

in Palestina in 1898





Aanvankelijk was niet zeker waar de staat het beste gesticht zou kunnen worden. In "De Jodenstaat" noemde Herzl twee mogelijkheden die hij als het meest reëel zag: Palestina en Argentinië. Diverse plaatsen, zoals Oeganda en Suriname, werden door koloniale heersers voorgesteld. In 1905 besloot het zevende Zionistische Congres van 1905 definitief te kiezen voor Palestina als plek om de Joodse staat uit te roepen. Uiteindelijk hebben het verder oplaaiende antisemitisme (uitmondend in de Holocaust) en het zionisme samen geleid tot de stichting van de moderne staat Israël.

Herzl overleed in 1904 onverwacht aan een hartaanval. In 1949, vijfenveertig jaar na zijn dood, werd het gebeente van Theodor Herzl met de eerste vlucht van de Israëlische luchtvaartmaatschappij El Al overgebracht naar Israël om daar op de naar hem genoemde Herzlberg (een heuvelrug in Jeruzalem) te worden herbegraven. Ook het o.a. om zijn strandtoerisme, filmstudio's en ICT industrie bekende stadje Herzliyya is naar hem vernoemd.


De kist van Herzl met erewacht






Bron: Wikipedia


Enkele citaten:


Palestina is ons onvergetelijke historische thuisland.

We zijn een volk, één volk.
Overal hebben wij eerlijk geprobeerd in de ons omringende volksgemeenschap op te gaan en slechts het geloof van onze voorvaderen te behouden. Men staat het niet toe. Tevergeefs zijn wij trouwe en op veel plaatsen zelfs overdreven patriotten. Tevergeefs brengen wij dezelfde offers aan goed en bloed als onze landgenoten. Tevergeefs spannen wij ons in de roem van onze landgenoten in de kunsten en wetenschappen en hun rijkdom door handel en verkeer te vergroten. In onze vaderlanden, waar wij toch ook al eeuwen woonachtig zijn, worden wij als vreemdelingen uitgejouwd, en dikwijls door lieden wier voorgeslacht nog niet in het land vertoefde toen onze vaderen er reeds een kommervol bestaan leden. Wie de vreemdeling in het land is, mag de meerderheid beslissen. Het is een machtsvraag, zoals alles in het verkeer tussen volkeren. […] In de situatie waarin de wereld heden ten dage verkeert, en zeker nog gedurende onafzienbare tijd, gaat macht voor recht. Vergeefs zijn wij daarom overal brave patriotten, net als de hugenoten, die men dwong te emigreren. Als men ons maar met rust zou laten...
Maar ik geloof dat men ons niet met rust zal laten.

Een interessante blik op hoe het allemaal begon, en hoe de gedachte aan een eigen staat ontstond uit het verlangen te ontsnappen aan de discriminatie, vervolging en jodenhaat in Europa.

"Als men ons maar met rust zou laten..."

Theodor Herzl: De Jodenstaat: Poging tot een moderne oplossing van het joodse vraagstuk. ISBN 90 5330 411 8 Vertaling van Der Judenstaat: Versuch einer modernen Lösung der Judenfrage, gepubliceerd op 14 februari 1896.

Islam en nazisme



Vertaling:

Vanaf het begin van de geschiedenis heeft Allah (de joden) mensen gestuurd die hen straften voor hun corruptie.
De laatste straf werd door Hitler uitgevoerd.
Door alle dingen die hij hen aandeed – ook al hebben ze deze kwestie overdreven – lukte het hem ze op hun plaats te zetten.
Dit was een goddelijke straf voor hen.
Als Allah het wil zal het de volgende keer onder de handen van de gelovigen zijn.

Om mijn toespraak af te sluiten zou ik willen zeggen dat het enige waar ik op hoop is dat, nu mijn leven het einde nadert, Allah me een gelegenheid zal geven naar het land van de jihad en het verzet te gaan, al is het in een rolstoel.
Ik zal Allah’s, vijanden, de joden, doodschieten, (luid gejuich, vert.) en ze zullen een bom naar me gooien, en zo zal ik mijn leven bezegelen met het martelaarschap.
Allah, Heer der Werelden, zij geloofd.
Moge Allah jullie zegenen en genadig zijn.

Uit Wikipedia:
Dr. Yusuf al-Qaradawi (Egypte, 9 september 1926) (ook genoemd Sheik of Shaykh, dat wil zeggen leider) is een invloedrijke Islamitische Soeni geleerde, Islamist en (onofficieel) theologisch leider en ideoloog van de Internationale Moslim Broederschap (al Ikhwan al Muslimoun) en vermoedelijk lid van de Shura-Raad van deze Moslim Broederschap.

Hij memoriseerde de hele Koran reeds voor zijn 10e levensjaar en studeerde aan de Al-Azhar Universiteit te Caïro en kreeg zijn PhD. Islamitische Studies in 1974. Hij werkte daarna als leraar en schrijver aan de Al-Azhar en op het Departement van Awqaf (Beheer van Islamitische liefdadig-religieuze giften ofwel Waqf). Momenteel is hij Deken van de Faculteit voor Sharia en Islamitische Studies aan de Universiteit van Qatar. Hij is tevens President van de "European Council for Fatwa and Research". Hij is reeds meer dan 50 jaar actief in de 'Islamitische Beweging' (lees 'Ikhwan') en op het vlak van Dawa'a (verkondiging en bekering tot de Islam).

Hm.
Dat zowel de islam als het nazisme bol staan/stonden van de jodenhaat is simpelweg een feit. Zie de haatzaaiende teksten over joden in de koran, zie de zes miljoen doden van de Holocaust. Een vooraanstaand islamkenner als Al-Qaradawi verklaart dat Hitler Allah's straf op de joden heeft uitgevoerd, en spreekt ook nog even de hoop uit dat de islamieten een volgende keer aan de beurt zijn om die straf uit te delen. En als Geert Wilders een link legt tussen islam en nazisme moet hij zich voor de rechtbank verantwoorden wegens belediging en haatzaaien? Te triest voor woorden...