De Duitse inlichtingendienst buitenland BND heeft in een vlakbij Parijs gelegen gezamenlijk Europees-Amerikaans stafcentrum aan een bespreking over de zich vanuit Duitsland in Europa verspreidende EHEC-pandemie deelgenomen. Intussen bestaat in het stafcentrum van de geheime diensten de vage verdenking dat de EHEC-veroorzaker van het type Husec-41 mogelijkerwijs opzettelijk op verschillende Europese overslagplaatsen voor groente en fruit werd ingezet.
Ook in Denemarken, Groot-Brittannië, Nederland en Zweden zijn nu de eerste EHEC-gevallen geconstateerd. Dacht men in het begin nog aardbeien of Spaanse komkommers als overdragers geïdentificeerd te hebben, intussen is het duidelijk, dat er tegelijkertijd meerdere soorten fruit en groente uit verschillende Europese gebieden met de veroorzakers werden besmet. Was dat toeval? De these, volgens welke de voor biologische bemesting gebruikte gier op velden voor in Spanje geteelde biologische komkommers verantwoordelijk zou kunnen zijn, wordt op dit moment in het openbaar nog steeds in stand gehouden, omdat men in werkelijkheid nog steeds volledig radeloos is.
Lees meer op: Amsterdam Post
zaterdag 28 mei 2011
donderdag 26 mei 2011
Vrije Moslim immigratie naar Europa
Deze folder uitgegeven door de vereniging Dansk Kultur was o.a. aanleiding tot een proteststaking van een allochtone postbode in de stad Allerod. Layout, formating en enkele plaatjes Balder.org.
Korte link naar dit artikel: http://balder.org/zed/euromednl
Geheimgehouden EU-afspraken met 10 Aziatische en Noord-Afrikaanske landen
Uit de Barcelona-Verklaring van 1995:
Euro-Mediterrane afspraken ingegaan tussen de EU, Marokko, Algerije, Tunesië, Egypte, Jordanië, het Palestijnse Zelfbestuur, Syrië, Libanon, Turkije en Israël.
Voorzien is o.a.:
1. Het oprichten van een handelszone en vanaf het jaar 2010 het begin van een economische sammensmeltning.
2. Wezenlijk meer EU geld voor partners en
3. Cultureel partnerschap
Lees meer op: http://balder.org
woensdag 25 mei 2011
Citaat van de week
"Israel's not what's wrong with the Middle East. Israel is what's right with the Middle East."
"Israel is niet wat er mis is met het Midden-Oosten. Israel is wat er goed is aan het Midden-Oosten."
Prime-Minister Benjamin Netanyahu, AIPAC speech, 24 mei 2011
"Israel is niet wat er mis is met het Midden-Oosten. Israel is wat er goed is aan het Midden-Oosten."
Prime-Minister Benjamin Netanyahu, AIPAC speech, 24 mei 2011
maandag 23 mei 2011
zondag 22 mei 2011
Hussein gets a history lesson
For those who want to skip the One's blathering, Bibi's little history lesson starts around 7.20. Enjoy!
Look at O's face. I hope Bibi is watching his back. Israel too. The pettiest US President ever will surely try and take revenge...
Update: Statements by PM Netanyahu & Pres. Obama Following White House Meeting.
zaterdag 21 mei 2011
Israel's Critical Security Needs for a Viable Peace
No wonder the Muslim Brotherhood's best friend in the White House wants Israel to go back to the 1967 borders! A gift to his Muslims brethren: an indefensible Jewish state, ripe for the next Holocaust.
vrijdag 20 mei 2011
Het verstikkende effect van Mohammeds leven en leer op de islamitische samenleving
We hebben behoefte aan een constructief en op feiten gebaseerd debat over het leven van Mohammed en de betekenis daarvan voor de huidige maatschappij
4 april, 2011 - door Hege Storhaug
”U moet begrijpen dat islam een fundamenteel gewelddadige religie is, in tegenstelling tot het christendom.” Dit werd in 1994 in Islamabad tegen me gezegd door een afvallige professor wiens naam ik hier niet kan onthullen, omdat afvalligheid, in de traditionele islam, de dood betekent. Hij voegde eraan toe: “U kunt mijn bewering testen door de profeten Mohammed en Jezus te bestuderen.”
In die tijd was mijn kennis van de islam beperkt. Bovendien contrasteerden de woorden van de professor scherp met wat een andere Pakistaanse in Islamabad had verteld over de islam. Dit was een vriendin die me, zoals ik me later zou realiseren, een beeld van de islam had geschilderd dat gebaseerd was op wat Mohammed had gezegd en gedaan in de jaren onmiddellijk nadat hij had beweerd dat hem door de engel Gabriël onthullingen waren gedaan — dus een tijd waarin de stichter van de islam geen macht had en gematigd, genadig en nederig was. Mettertijd begreep ik dat mijn vriendin de lekkere hapjes uit de islamitische snoeppot had opgedist en de niet-zo-smakelijke hapjes had weggegooid. In de islam zijn het echter Mohammeds onverkwikkelijke latere verklaringen en handelingen (en geen enkele islamitische geleerde zal dit ontkennen) — dat wil zeggen de verklaringen en handelingen die aan Mohammed, de man met de grote wereldlijke macht worden toegeschreven — die het laatste woord hebben.
Meer dan tien jaar later kwam ik deze regels van de Deense filosoof Kai Sørlander tegen: “Kijk naar Boeddha. Jezus, Mohammed en Socrates. Van wie van hen, behalve Mohammed, kun je je voorstellen dat hij oproept om een vrouw te stenigen voor overspel?” Scherpe woorden, maar gebaseerd op de realiteit. Iedereen herinnert zich tenslotte wat Jezus zei toe hij geconfronteerd werd met de vrouw die was betrapt op overspel: “Laat hij die zonder zonde is de eerste steen werpen.” Minder bekend is het verhaal van de vrouw die ongehuwd zwanger werd en Mohammed om raad vroeg. Hij zei dat ze de baby moest krijgen en moest zogen, waarna de baby haar afgenomen zou worden en zij gestenigd zou worden.
In het kort: terwijl Jezus de barbaarse Mozaïsche wetten afschafte, versterkte Mohammed — die, volgens de moslims, de beste mens is die ooit heeft geleefd en hun belangrijkste voorbeeld is, — het barbarisme.
In Noorwegen is net een diepgaande biografie van Mohammed gepubliceerd. Geschreven door Halvor Tjønn, zowel historicus als journalist voor het dagblad Aftenposten, is het een hoognodig boek over één van de meest invloedrijke figuren in de wereldgeschiedenis. Die invloedrijke figuur is bovendien degene die nog steeds angst oproept — namelijk de angst voor gewelddadige represailles tegen iedereen die zijn of haar gezonde verstand waagt te gebruiken.
We zagen dit toen Noorse en Deense vlaggen en ambassades in 2006 in brand werden gestoken. Bijna automatisch ging de Noorse regering voor Mohammed door de knieën en gooide de vrije meningsuiting het raam uit. Dezelfde vrees lijkt zich onder de politiek correcten in Noorwegen te manifesteren. Twee weken voor de publicatie van Tjønn’s boek werd het door Aage Borchgrevink, in Tjønn’s eigen krant, genadeloos neergesabeld (Aftenposten, 9 maart). Het idee dat Mohammed als voorbeeld dient voor de hedendaagse moslims, hield Borchgrevink vol —, is verouderd — dat wil zeggen dat er uiteindelijk toch geen bom in Mohammeds tulband zit. Men kon zich niet onttrekken aan het gevoel dat de opdracht voor deze vernietigende aanval van de leidinggevenden van de krant was uitgegaan.
Deze maand gaf mijn reis naar Pakistan me een andere blik op de realiteit dan die Borchgrevink in Aftenposten opdiende. ”Pakistan is niet het Pakistan dat je in 2004 voor het laatst hebt bezocht,” waarschuwden vrienden van me voor mijn bezoek. Bij aankomst in Islamabad, dat tot een paar jaar geleden beschouwd werd als een “vrije Westerse enclave,” gaven mijn vrienden me de raad: “Zeg in het openbaar geen woord over Mohammed of de islam.” De angst voor terrorisme lag als een dik tapijt over de hoofdstad. De aanblik van de Noorse ambassade, een gebouw waar ik ooit vrij in en uit was gegaan, was een echte schok. We moesten door twee wegversperringen heen, compleet met gewapende bewakers, identiteitscontrole en controle op bommen, voor onze auto een hoek om kon slaan en door kon rijden naar een onherkenbaar gebouw: de ambassade, volledig bekleed — ingepakt als in een dikke winterjas.
Wat ik zag waren de voetsporen van Mohammed in het kielzog van de crisis van 2006.
Dezelfde voetsporen zijn te zien op belangrijke internationale websites waarop Schriftgeleerden huwelijken goedkeuren met meisjes die de puberteit nog niet hebben bereikt — gebaseerd op het feit dat Mohammed zelf trouwde met het negenjarige meisje Aisha. Dezelfde websites schrijven aan de koran ontleende scheidingsregels voor voor kinderen die nog niet menstrueren. De straf die aan de onruststoker Theo van Gogh werd uitgedeeld — zijn keel werd doorgesneden door de Nederlandse Marokkaan Mohammed B — was dezelfde straf die werd opgelegd aan dichters in de tijd van Mohammed, die het waagden hem in hun verzen te bekritiseren. Tijdens zijn rechtszaak zei Mohammed B. dat hij had gehandeld in navolging van de stichter van zijn religie.
Mohammeds invloed, overgebracht door zijn woorden en daden, is een tragedie voor de mensheid. Dat zien we tegenwoordig in het brandende Midden-Oosten, waar misschien het enige noemenswaardige dat er te zeggen valt over het waarschijnlijke resultaat van de huidige politieke chaos is, dat de islamisten — de slaafse aanhangers van die genadeloze code die bekend staat onder de naam sharia — het beste georganiseerd zijn. In een land als Egypte is er brede steun voor de introductie van sharia op alle niveaus. Een onderzoek van het Pew Research Center toont aan dat 82 procent van de Egyptenaren stenigen als straf voor overspel steunt en dat 85 procent de doodstraf voor afvalligheid wil. Dat is volkomen in overeenstemming met de opvattingen van Mohammed, de jurist en politicus.
Het gebrek aan sociale en economische ontwikkeling in de Arabische wereld is zo alarmerend dat de VN tot nu toe in deze eeuw vijf rapporten heeft uitgebracht (de Arab Human Development Reports), geschreven door Arabieren in de hoop de Arabische harten en geesten te bereiken. Een van de punten die in de verslagen worden gemaakt is dat moderniteit niet wordt bereikt door politiek en wetgeving te vermengen met religie, zoals Mohammed dat deed. Maar het is juist die mengeling die karakteristiek is voor de Arabische en de moslimwereld. Dat werd in 1990 krachtig onderstreept door de overkoepelende organisatie Organization of the Islamic Conference (OIC), die, in een verklaring die in Caïro werd uitgegeven en die tot op de dag van vandaag van kracht is, aankondigde dat de sharia boven de Verklaring van de Universele Rechten van de Mens gaat. Vergeet niet dat de sharia (zoals ik in detail weergeef in mijn nieuwe boek But the Greatest of These is Freedom: The Consequences of Immigration in Europe) moord legaliseert, amputaties als straf voorschrijft, huwelijken tussen moslims en ongelovigen verbiedt en vrouwen ondergeschikt maakt aan mannen.
De erbarmelijke condities waaronder vrouwen in de islamitische wereld leven moeten ook worden gezien in het licht van het leven van Mohammed. Het leven van zijn eerste vrouw, Khadija, met wie hij trouwde voor zijn eerste ontmoeting met de engel Gabriel, illustreert duidelijk een feit dat ook in het VN rapport wordt weergegeven — namelijk, dat met de introductie van de islam vrouwen in de maatschappij buitenspel werden gezet. Want wie was Khadija toen ze Mohammed ontmoette? Ze woonde zelfstandig en was een van de rijkste zakenvrouwen in Mekka. Het was nota bene Khadija die Mohammed een aanzoek deed. Kan iemand zich heden ten dage een dergelijke vrouw in Mekka voorstellen?
Het was Mohammed die de vrouwen dwong mannen te gehoorzamen, die polygamie legaliseerde, en die voorschreef dat de getuigenis van een vrouw slecht de helft waard was van die van een man en dat de vrouw slechts half zo veel zou erven als een man. Deze eeuwige goddelijke gerechtigheid heeft in het huidige Westen wettelijke en sociale consequenties voor moslims.
De zogenaamde hadith (de woorden en daden van Mohammed) vestigden de ondergeschikte status van de vrouw verder. Enkele pareltjes:
Hege Storhaug is de auteur van de Noorse bestseller But the Greatest of These is Freedom: The Consequences of Immigration in Europe (2006). Het boek is net uitgekomen in het Engels.
Bron: Pajamasmedia.com
4 april, 2011 - door Hege Storhaug
”U moet begrijpen dat islam een fundamenteel gewelddadige religie is, in tegenstelling tot het christendom.” Dit werd in 1994 in Islamabad tegen me gezegd door een afvallige professor wiens naam ik hier niet kan onthullen, omdat afvalligheid, in de traditionele islam, de dood betekent. Hij voegde eraan toe: “U kunt mijn bewering testen door de profeten Mohammed en Jezus te bestuderen.”
In die tijd was mijn kennis van de islam beperkt. Bovendien contrasteerden de woorden van de professor scherp met wat een andere Pakistaanse in Islamabad had verteld over de islam. Dit was een vriendin die me, zoals ik me later zou realiseren, een beeld van de islam had geschilderd dat gebaseerd was op wat Mohammed had gezegd en gedaan in de jaren onmiddellijk nadat hij had beweerd dat hem door de engel Gabriël onthullingen waren gedaan — dus een tijd waarin de stichter van de islam geen macht had en gematigd, genadig en nederig was. Mettertijd begreep ik dat mijn vriendin de lekkere hapjes uit de islamitische snoeppot had opgedist en de niet-zo-smakelijke hapjes had weggegooid. In de islam zijn het echter Mohammeds onverkwikkelijke latere verklaringen en handelingen (en geen enkele islamitische geleerde zal dit ontkennen) — dat wil zeggen de verklaringen en handelingen die aan Mohammed, de man met de grote wereldlijke macht worden toegeschreven — die het laatste woord hebben.
Meer dan tien jaar later kwam ik deze regels van de Deense filosoof Kai Sørlander tegen: “Kijk naar Boeddha. Jezus, Mohammed en Socrates. Van wie van hen, behalve Mohammed, kun je je voorstellen dat hij oproept om een vrouw te stenigen voor overspel?” Scherpe woorden, maar gebaseerd op de realiteit. Iedereen herinnert zich tenslotte wat Jezus zei toe hij geconfronteerd werd met de vrouw die was betrapt op overspel: “Laat hij die zonder zonde is de eerste steen werpen.” Minder bekend is het verhaal van de vrouw die ongehuwd zwanger werd en Mohammed om raad vroeg. Hij zei dat ze de baby moest krijgen en moest zogen, waarna de baby haar afgenomen zou worden en zij gestenigd zou worden.
In het kort: terwijl Jezus de barbaarse Mozaïsche wetten afschafte, versterkte Mohammed — die, volgens de moslims, de beste mens is die ooit heeft geleefd en hun belangrijkste voorbeeld is, — het barbarisme.
In Noorwegen is net een diepgaande biografie van Mohammed gepubliceerd. Geschreven door Halvor Tjønn, zowel historicus als journalist voor het dagblad Aftenposten, is het een hoognodig boek over één van de meest invloedrijke figuren in de wereldgeschiedenis. Die invloedrijke figuur is bovendien degene die nog steeds angst oproept — namelijk de angst voor gewelddadige represailles tegen iedereen die zijn of haar gezonde verstand waagt te gebruiken.
We zagen dit toen Noorse en Deense vlaggen en ambassades in 2006 in brand werden gestoken. Bijna automatisch ging de Noorse regering voor Mohammed door de knieën en gooide de vrije meningsuiting het raam uit. Dezelfde vrees lijkt zich onder de politiek correcten in Noorwegen te manifesteren. Twee weken voor de publicatie van Tjønn’s boek werd het door Aage Borchgrevink, in Tjønn’s eigen krant, genadeloos neergesabeld (Aftenposten, 9 maart). Het idee dat Mohammed als voorbeeld dient voor de hedendaagse moslims, hield Borchgrevink vol —, is verouderd — dat wil zeggen dat er uiteindelijk toch geen bom in Mohammeds tulband zit. Men kon zich niet onttrekken aan het gevoel dat de opdracht voor deze vernietigende aanval van de leidinggevenden van de krant was uitgegaan.
Deze maand gaf mijn reis naar Pakistan me een andere blik op de realiteit dan die Borchgrevink in Aftenposten opdiende. ”Pakistan is niet het Pakistan dat je in 2004 voor het laatst hebt bezocht,” waarschuwden vrienden van me voor mijn bezoek. Bij aankomst in Islamabad, dat tot een paar jaar geleden beschouwd werd als een “vrije Westerse enclave,” gaven mijn vrienden me de raad: “Zeg in het openbaar geen woord over Mohammed of de islam.” De angst voor terrorisme lag als een dik tapijt over de hoofdstad. De aanblik van de Noorse ambassade, een gebouw waar ik ooit vrij in en uit was gegaan, was een echte schok. We moesten door twee wegversperringen heen, compleet met gewapende bewakers, identiteitscontrole en controle op bommen, voor onze auto een hoek om kon slaan en door kon rijden naar een onherkenbaar gebouw: de ambassade, volledig bekleed — ingepakt als in een dikke winterjas.
Wat ik zag waren de voetsporen van Mohammed in het kielzog van de crisis van 2006.
Dezelfde voetsporen zijn te zien op belangrijke internationale websites waarop Schriftgeleerden huwelijken goedkeuren met meisjes die de puberteit nog niet hebben bereikt — gebaseerd op het feit dat Mohammed zelf trouwde met het negenjarige meisje Aisha. Dezelfde websites schrijven aan de koran ontleende scheidingsregels voor voor kinderen die nog niet menstrueren. De straf die aan de onruststoker Theo van Gogh werd uitgedeeld — zijn keel werd doorgesneden door de Nederlandse Marokkaan Mohammed B — was dezelfde straf die werd opgelegd aan dichters in de tijd van Mohammed, die het waagden hem in hun verzen te bekritiseren. Tijdens zijn rechtszaak zei Mohammed B. dat hij had gehandeld in navolging van de stichter van zijn religie.
Mohammeds invloed, overgebracht door zijn woorden en daden, is een tragedie voor de mensheid. Dat zien we tegenwoordig in het brandende Midden-Oosten, waar misschien het enige noemenswaardige dat er te zeggen valt over het waarschijnlijke resultaat van de huidige politieke chaos is, dat de islamisten — de slaafse aanhangers van die genadeloze code die bekend staat onder de naam sharia — het beste georganiseerd zijn. In een land als Egypte is er brede steun voor de introductie van sharia op alle niveaus. Een onderzoek van het Pew Research Center toont aan dat 82 procent van de Egyptenaren stenigen als straf voor overspel steunt en dat 85 procent de doodstraf voor afvalligheid wil. Dat is volkomen in overeenstemming met de opvattingen van Mohammed, de jurist en politicus.
Het gebrek aan sociale en economische ontwikkeling in de Arabische wereld is zo alarmerend dat de VN tot nu toe in deze eeuw vijf rapporten heeft uitgebracht (de Arab Human Development Reports), geschreven door Arabieren in de hoop de Arabische harten en geesten te bereiken. Een van de punten die in de verslagen worden gemaakt is dat moderniteit niet wordt bereikt door politiek en wetgeving te vermengen met religie, zoals Mohammed dat deed. Maar het is juist die mengeling die karakteristiek is voor de Arabische en de moslimwereld. Dat werd in 1990 krachtig onderstreept door de overkoepelende organisatie Organization of the Islamic Conference (OIC), die, in een verklaring die in Caïro werd uitgegeven en die tot op de dag van vandaag van kracht is, aankondigde dat de sharia boven de Verklaring van de Universele Rechten van de Mens gaat. Vergeet niet dat de sharia (zoals ik in detail weergeef in mijn nieuwe boek But the Greatest of These is Freedom: The Consequences of Immigration in Europe) moord legaliseert, amputaties als straf voorschrijft, huwelijken tussen moslims en ongelovigen verbiedt en vrouwen ondergeschikt maakt aan mannen.
De erbarmelijke condities waaronder vrouwen in de islamitische wereld leven moeten ook worden gezien in het licht van het leven van Mohammed. Het leven van zijn eerste vrouw, Khadija, met wie hij trouwde voor zijn eerste ontmoeting met de engel Gabriel, illustreert duidelijk een feit dat ook in het VN rapport wordt weergegeven — namelijk, dat met de introductie van de islam vrouwen in de maatschappij buitenspel werden gezet. Want wie was Khadija toen ze Mohammed ontmoette? Ze woonde zelfstandig en was een van de rijkste zakenvrouwen in Mekka. Het was nota bene Khadija die Mohammed een aanzoek deed. Kan iemand zich heden ten dage een dergelijke vrouw in Mekka voorstellen?
Het was Mohammed die de vrouwen dwong mannen te gehoorzamen, die polygamie legaliseerde, en die voorschreef dat de getuigenis van een vrouw slecht de helft waard was van die van een man en dat de vrouw slechts half zo veel zou erven als een man. Deze eeuwige goddelijke gerechtigheid heeft in het huidige Westen wettelijke en sociale consequenties voor moslims.
De zogenaamde hadith (de woorden en daden van Mohammed) vestigden de ondergeschikte status van de vrouw verder. Enkele pareltjes:
• Twee gebeden die de hemel nooit bereiken zijn die van een weggelopen slaaf en die van een onwillige vrouw die haar man 's nachts teleurstelt.We hebben behoefte aan een constructief en op feiten gebaseerd debat over het leven van Mohammed en de betekenis daarvan voor de huidige maatschappij — een debat, gevoerd in de geest van het humanisme. Dit is vooral belangrijk in een tijd waarin, in Oslo en andere Europese steden de populairste naam voor pasgeboren jongens Mohammed is.
• Het hellevuur verscheen me in een droom en het viel me op dat het vooral bevolkt werd door vrouwen die... hun echtgenoten geen dankbaarheid hadden betoond voor alles wat ze van hen hadden gekregen. Zelfs wanneer je een vrouw je hele leven hebt overstelpt met rijke geschenken dan zal ze op een dag toch nog iets triviaals vinden om je te verwijten, en zeggen: “Je hebt nooit iets voor me gedaan.”
• Als er iets een slecht voorteken is, dan is het: een huis, een vrouw, een paard.
• Mensen zullen nooit succes hebben als ze hun zaken aan een vrouw mededelen.
• Het is beter voor een man dat hij door een varken bespat wordt dan dat hij vluchtig de elleboog van een vrouw aanraakt die hem niet is toegestaan.
• De man die de hand van een vrouw aanraakt die niet van hem is zal op de dag des oordeels een stuk gloeiende kool in zijn palm gedrukt krijgen.
• Drie zaken onderbreken het gebed van een man [door voor hem langs te lopen] ...: een vrouw, een ezel en een zwarte hond.
Hege Storhaug is de auteur van de Noorse bestseller But the Greatest of These is Freedom: The Consequences of Immigration in Europe (2006). Het boek is net uitgekomen in het Engels.
Bron: Pajamasmedia.com
zaterdag 14 mei 2011
A Warning to America: Geert Wilders in Nashville, Tennessee 5/12/11
Andrew G. Bostom
Dutch Parliamentarian Geert Wilders gave a speech last evening in Nashville at the Cornerstone Church, reproduced, below.
James Freeman Clarke (1810-1888), was an American theologian, philosopher, author, and abolitionist. He also became one of the first American scholars to study and write about Eastern religions, including, notably, Islam. Freeman Clarke’s 1883 “Ten Great Religions,” includes this remarkably compendious assessment of Islam—a most fitting introduction to Wilders speech:
Speech by Geert Wilders, Cornerstone Church, Nashville, 12 May 2011
Dear friends from Tennessee. I am very happy to be in your midst today. I am happy and proud to be in this impressive church.
My friends, I am here to speak words of truth and freedom.
Do you know why America is in a better state than Europe? Because you enjoy more freedom than Europeans.
And do you know why Americans enjoy more freedom than Europeans? Because you are still allowed to tell the truth.
In Europe and Canada people are dragged to court for telling the truth about islam.
I, too, have been dragged to court. I am an elected member of the house of representatives in the Netherlands. I am currently standing in court like a common criminal for saying that islam is a dangerous totalitarian ideology rather than a religion.
The court case is still pending, but I risk a jail sentence of 16 months.
Last week, my friend Lars Hedegaard, a journalist from Denmark, was fined because in a private conservation, which was recorded without his knowing, he had criticised the way women are treated in islamic societies.
Recently, another friend, Elisabeth Sabaditsch-Wolff, a human rights activist from Austria, was fined because she had criticised islam’s founder Muhammad. She had said that Muhammad was a pedophile because he had married a 6-year old girl and raped her when she was 9.
Unfortunately, there are many similar cases.
I am especially happy to be in your midst because here I can say what I want to say without having to fear that I will be dragged to court upon leaving this church.
My dear American friends, you cannot imagine how we envy your First Amendment. The day when America follows the example of Europe and Canada and introduces so-called “hate speech crimes” which is only used to punish people who are critical of islam, that day America will have lost its freedom.
My friends, let us hope that this never happens.
Last week, we celebrated Liberation Day in the Netherlands. We celebrated the liberation from the Nazi occupation in 1945. Many American soldiers, including many young Tennesseans, played a decisive role in the liberation of the Netherlands from nazi tyranny. We are immensely grateful for that. Young Americans gave their lives so that the Dutch might be free. I assure you: The Dutch people will never forget this.
Unfortunately, however, the Europe which your fathers and grandfathers fought and died for is not the Europe we are living in today.
Read more at: American Thinker
Update: Nederlandse vertaling: "Het is islamblindheid"
Dutch Parliamentarian Geert Wilders gave a speech last evening in Nashville at the Cornerstone Church, reproduced, below.
James Freeman Clarke (1810-1888), was an American theologian, philosopher, author, and abolitionist. He also became one of the first American scholars to study and write about Eastern religions, including, notably, Islam. Freeman Clarke’s 1883 “Ten Great Religions,” includes this remarkably compendious assessment of Islam—a most fitting introduction to Wilders speech:
The religion of Mohammed is the exact opposite to that of Greece. If the Greek faith was inspired by humanity, variety, and freedom, that of Islam taught unity, submission, and the absolute sovereignty of one God. Every Mohammedan was the servant of the one true God, and his mission was to convert the world to Allah and to his prophet.
Islam saw God, but not man; saw the claims of deity, not the rights of humanity; saw authority, failed to see freedom,—therefore hardened into despotism…
Speech by Geert Wilders, Cornerstone Church, Nashville, 12 May 2011
Dear friends from Tennessee. I am very happy to be in your midst today. I am happy and proud to be in this impressive church.
My friends, I am here to speak words of truth and freedom.
Do you know why America is in a better state than Europe? Because you enjoy more freedom than Europeans.
And do you know why Americans enjoy more freedom than Europeans? Because you are still allowed to tell the truth.
In Europe and Canada people are dragged to court for telling the truth about islam.
I, too, have been dragged to court. I am an elected member of the house of representatives in the Netherlands. I am currently standing in court like a common criminal for saying that islam is a dangerous totalitarian ideology rather than a religion.
The court case is still pending, but I risk a jail sentence of 16 months.
Last week, my friend Lars Hedegaard, a journalist from Denmark, was fined because in a private conservation, which was recorded without his knowing, he had criticised the way women are treated in islamic societies.
Recently, another friend, Elisabeth Sabaditsch-Wolff, a human rights activist from Austria, was fined because she had criticised islam’s founder Muhammad. She had said that Muhammad was a pedophile because he had married a 6-year old girl and raped her when she was 9.
Unfortunately, there are many similar cases.
I am especially happy to be in your midst because here I can say what I want to say without having to fear that I will be dragged to court upon leaving this church.
My dear American friends, you cannot imagine how we envy your First Amendment. The day when America follows the example of Europe and Canada and introduces so-called “hate speech crimes” which is only used to punish people who are critical of islam, that day America will have lost its freedom.
My friends, let us hope that this never happens.
Last week, we celebrated Liberation Day in the Netherlands. We celebrated the liberation from the Nazi occupation in 1945. Many American soldiers, including many young Tennesseans, played a decisive role in the liberation of the Netherlands from nazi tyranny. We are immensely grateful for that. Young Americans gave their lives so that the Dutch might be free. I assure you: The Dutch people will never forget this.
Unfortunately, however, the Europe which your fathers and grandfathers fought and died for is not the Europe we are living in today.
Read more at: American Thinker
Update: Nederlandse vertaling: "Het is islamblindheid"
zondag 8 mei 2011
zaterdag 7 mei 2011
The Fog of Fog
Today’s syndicated column summarizes the week in bin Laden narrative bungles. The Navy SEALs did what they were told to do. It’s President Obama’s civilian messengers who can’t tell a straight story and do right by our heroes who risked their lives. The White House Keystone Kops aren’t just squandering a public opinion bump. They’re squandering the victory of our men in uniform, along with the intel-gatherers who made the mission possible. Milblogger Greyhawk reminds us of a past bungled narrative from this administration that undermined troop morale and national security. As Blackfive military blogger Froggy put it bluntly: “Get your s**t together, Mr President!”
***
The Fog of Fog
by Michelle Malkin
Creators Syndicate
Copyright 2011
The official White House account of Osama bin Laden’s demise has seen more slapdash cosmetic surgery over the past week than your average “Real Housewives” reality-show star. President Obama’s allies attribute the bungled “narrative” (their word, not mine) to the “Fog of War.” But each passing day — and each new set of hapless revisions — shows that what really ails the administration is the Fog of Fog.
Errors happen. Miscommunications happen. Confusing the name of which of bin Laden’s myriad sons died (Hamza, not Khalid), for example, is no biggie.
But the hourly revamping of key details of Sunday’s raid suggests something far beyond the usual realm of situational uncertainty that accompanies any military operation. The Navy SEALs did their job spectacularly. The civilians tasked with letting the world know about the mission, however, have performed like amateur dinner theater actors in a tragi-comic production of “Rashomon-meets-The Blind Men and the Elephant-meets-Keystone Kops.”
Incapable of straightforward answers, Team Obama’s clarity-challenged civilians have led nauseated news-watchers through more twists and turns than San Francisco’s Lombard Street.
Take your Dramamine, and let’s review.
Take One: Bin Laden died in a bloody firefight.
Read more at: Michelle Malkin
***
The Fog of Fog
by Michelle Malkin
Creators Syndicate
Copyright 2011
The official White House account of Osama bin Laden’s demise has seen more slapdash cosmetic surgery over the past week than your average “Real Housewives” reality-show star. President Obama’s allies attribute the bungled “narrative” (their word, not mine) to the “Fog of War.” But each passing day — and each new set of hapless revisions — shows that what really ails the administration is the Fog of Fog.
Errors happen. Miscommunications happen. Confusing the name of which of bin Laden’s myriad sons died (Hamza, not Khalid), for example, is no biggie.
But the hourly revamping of key details of Sunday’s raid suggests something far beyond the usual realm of situational uncertainty that accompanies any military operation. The Navy SEALs did their job spectacularly. The civilians tasked with letting the world know about the mission, however, have performed like amateur dinner theater actors in a tragi-comic production of “Rashomon-meets-The Blind Men and the Elephant-meets-Keystone Kops.”
Incapable of straightforward answers, Team Obama’s clarity-challenged civilians have led nauseated news-watchers through more twists and turns than San Francisco’s Lombard Street.
Take your Dramamine, and let’s review.
Take One: Bin Laden died in a bloody firefight.
Read more at: Michelle Malkin
woensdag 4 mei 2011
American Pride is Back Out of the Closet!
As much as I am now embarrassed to admit it, if you had asked me 48 hours ago whether Osama Bin Laden would ever be brought to justice I would have probably answered "no." Like many Americans I had all but abandoned hope that we would ever capture or kill the 9/11 mastermind, and had resigned myself to the idea he would die an old man thumbing his nose at us from some comfortable cave in Waziristan. Well, I can happily report that I completely underestimated the skill, courage, and perseverence of America's military. And, almost as happily, I can report that I also completely underestimated the capacity of America's erstwhile "peace community" for turning on a dime and embracing the kind of all-American xenophobic flag-waving bloodlust they only recently decried. So today I stand proudly with my new friends of the formerly antiwar left in a mindlessly jingoistic salute to President Obama for an extralegal military assassination well done.
Yes, it's true that some pre-January 2009 antiwar activists have remained morally and logically consistent in their opposition to America's military presence in the Mideast; but, thank God, it appears now they were only a tiny, insignificant minority. Recent events have happily made clear that the antiwar movement of 2001-8 was overwhelmingly dominated by a vast silent hypocritical majority of craven political opportunists awaiting a Democratic administration to gleefully celebrate the covert execution of a man whom, until 28 months ago, they would have described as a "tragic civilian casualty."
Read more at: Iowahawk
Yes, it's true that some pre-January 2009 antiwar activists have remained morally and logically consistent in their opposition to America's military presence in the Mideast; but, thank God, it appears now they were only a tiny, insignificant minority. Recent events have happily made clear that the antiwar movement of 2001-8 was overwhelmingly dominated by a vast silent hypocritical majority of craven political opportunists awaiting a Democratic administration to gleefully celebrate the covert execution of a man whom, until 28 months ago, they would have described as a "tragic civilian casualty."
Read more at: Iowahawk
zondag 1 mei 2011
Egypt: Pillar of Fire and Political Plagues Are Bad Signs
By Barry Rubin
Gas flames shooting 65 feet high signal the birth of a new Middle East. That pillar of fire, unlike the Biblical one, indicates that Egyptians are on the march, following new, would-be religious prophets into the desert. So does a new Pew poll which, despite the positive spin put on it by much of the mass media, is very worrisome.
You know its all obvious when the New York Times runs the opening paragraph in an article:
Read more at: The Rubin Report
Gas flames shooting 65 feet high signal the birth of a new Middle East. That pillar of fire, unlike the Biblical one, indicates that Egyptians are on the march, following new, would-be religious prophets into the desert. So does a new Pew poll which, despite the positive spin put on it by much of the mass media, is very worrisome.
You know its all obvious when the New York Times runs the opening paragraph in an article:
Egypt is charting a new course in its foreign policy that has already begun shaking up the established order in the Middle East, planning to open the blockaded border with Gaza and normalizing relations with two of Israel and the West’s Islamist foes, Hamas and Iran."This all should have been obvious in February, before the revolution took place.
Read more at: The Rubin Report
zaterdag 30 april 2011
National Black Chamber of Commerce CEO: I can’t believe I voted for this Marxist
The Obama administration is turning out to be a "teachable moment". Lesson no. 1: Vote COMPETENCE instead of SKIN COLOUR!
From Hot Air.com
vrijdag 8 april 2011
SENSATIE!!: Michael Mannheimer roept vanwege de islamisering van Duitsland op tot algemeen verzet van het Duitse volk
8 april 2011door E.J. Bron
De internationaal bekende journalist en islamcriticus Michael Mannheimer heeft vandaag opgeroepen tot algemeen verzet van de Duitse bevolking tegen het politieke establishment. Hij beroept zich daarbij op Art. 20 Abs. 4 GG. Dit artikel is uniek in westerse grondwetten en dient een herhaling zoals de machtsgreep van Hitler in 1933 te voorkomen. Maar leest u zelf!:
”Een openbaar appel aan alle vrijheidslievende burgers van Duitsland en aan alle mensen in ons land, die willen dat onze kinderen en kleinkinderen ook in de toekomst een leven in vrijheid en menswaardigheid kunnen leven:
Nadat nu ook de kerk de ergst mogelijke vijand omarmt die voor vrijheid, gelijkheid en broederschap van alle mensen voorstelbaar is, de islam, is nu het laatste bolwerk in het verzet tegen het mensenvijandige fascisme islam gevallen.
Tegen de wil van het Duitse volk werden miljoenen mensen binnengebracht, die onze culturele en civilisatorische verworvenheden verachten en onze Europese cultuur (die geenszins islamitisch, maar Grieks-Romeins en joods-christelijk beïnvloed is!) willen afschaffen ten gunste van het barbaarse systeem islam. In Duitsland en de rest van Europa werken moslims al tientallen jaren lang gestaag en met groot succes aan de overname van ons continent.
Lees meer op: Artikel7.nu
De oorspronkele tekst van Michael Mannheimer is te vinden als reactie #68 op het artikel: EKD-Chef: Islam nicht Friedenswillen absprechen.
De internationaal bekende journalist en islamcriticus Michael Mannheimer heeft vandaag opgeroepen tot algemeen verzet van de Duitse bevolking tegen het politieke establishment. Hij beroept zich daarbij op Art. 20 Abs. 4 GG. Dit artikel is uniek in westerse grondwetten en dient een herhaling zoals de machtsgreep van Hitler in 1933 te voorkomen. Maar leest u zelf!:
”Een openbaar appel aan alle vrijheidslievende burgers van Duitsland en aan alle mensen in ons land, die willen dat onze kinderen en kleinkinderen ook in de toekomst een leven in vrijheid en menswaardigheid kunnen leven:
Nadat nu ook de kerk de ergst mogelijke vijand omarmt die voor vrijheid, gelijkheid en broederschap van alle mensen voorstelbaar is, de islam, is nu het laatste bolwerk in het verzet tegen het mensenvijandige fascisme islam gevallen.
Tegen de wil van het Duitse volk werden miljoenen mensen binnengebracht, die onze culturele en civilisatorische verworvenheden verachten en onze Europese cultuur (die geenszins islamitisch, maar Grieks-Romeins en joods-christelijk beïnvloed is!) willen afschaffen ten gunste van het barbaarse systeem islam. In Duitsland en de rest van Europa werken moslims al tientallen jaren lang gestaag en met groot succes aan de overname van ons continent.
Lees meer op: Artikel7.nu
De oorspronkele tekst van Michael Mannheimer is te vinden als reactie #68 op het artikel: EKD-Chef: Islam nicht Friedenswillen absprechen.
SOROS CONVENES ‘BRETTON WOODS II
By Pete Papaherakles
Internationalist billionaire George Soros is holding his international conference April 8 to April 11 at Bretton Woods, N.H., the noted birthplace of the World Bank and the International Monetary Fund, where he plans to “rearrange the entire financial order,” as he noted in a November 2009 article in The Japan Times Online.
This “Bretton Woods II” comes along just as the Trilateral Commission will be meeting at the same time in Washington, D.C. With an apparent goal of creating nothing less than a new global economy, Soros is spending $50 million in New Hampshire to bring together up to 200 academic, business and government policy leaders under his Institute for New Economic Thinking (INET).
As AFP goes to press, the attendees are to include ex-Fed Chairman Paul Volcker, former British Prime Minister Gordon Brown and World Bank executive and Nobel Prize winner in economics Joseph Stiglitz.
The conference is slated for the Mount Washington Hotel, site of the historic 1944 Bretton Woods conference, which established the post-World War II international financial architecture.
Soros chose this site because he expects his proposed reforms to be as radical as those promoted by British economist John Maynard Keynes, the much-praised “genius” of the original Bretton Woods project.
Lees meer op: AmericanFreePress.net
Internationalist billionaire George Soros is holding his international conference April 8 to April 11 at Bretton Woods, N.H., the noted birthplace of the World Bank and the International Monetary Fund, where he plans to “rearrange the entire financial order,” as he noted in a November 2009 article in The Japan Times Online.
This “Bretton Woods II” comes along just as the Trilateral Commission will be meeting at the same time in Washington, D.C. With an apparent goal of creating nothing less than a new global economy, Soros is spending $50 million in New Hampshire to bring together up to 200 academic, business and government policy leaders under his Institute for New Economic Thinking (INET).
As AFP goes to press, the attendees are to include ex-Fed Chairman Paul Volcker, former British Prime Minister Gordon Brown and World Bank executive and Nobel Prize winner in economics Joseph Stiglitz.
The conference is slated for the Mount Washington Hotel, site of the historic 1944 Bretton Woods conference, which established the post-World War II international financial architecture.
Soros chose this site because he expects his proposed reforms to be as radical as those promoted by British economist John Maynard Keynes, the much-praised “genius” of the original Bretton Woods project.
Lees meer op: AmericanFreePress.net
donderdag 7 april 2011
Onbedaarlijk lachen om de staat van Nederland
Laten we voorop stellen: u mag niet klagen. U bent namelijk blank, hoog tot hoger opgeleid en vrij van financiële of medische zorgen. U houdt zich aan de wet én de normen van het fatsoen, heeft een goede baan, leeft in relatieve welvaart, rijdt auto en doet uw boodschappen bij Albert Heijn – zonder per se naar de aanbiedingen te hoeven zoeken. OK, de euro heeft alles wel duur gemaakt en de accijns op benzine is bij de pomp altijd goed voor wat bozig binnensmonds gemompel, maar soit: u kunt gaan waar u wilt zonder zomaar te worden aangehouden en u heeft nooit honger, alleen trek. Kindjes in Afrika, die hebben honger. Kortom: u mag dus niet klagen.
U behoort namelijk tot de demografische groep die zich de ‘breedste schouders’ mag noemen. U vormt, zoals dat in CBS-taal heet, een cohort van mensen die zowel in financiële als in morele zin dit land boven water houdt. U verdient het gros van het BNP omdat u een diploma heeft gehaald en hard werkt, terwijl u aan de andere kant niet of nauwelijks in aanmerking komt voor subsidies, toeslagen en andere dure (financiële) steun. Dat kunt u namelijk allemaal zelf. Bovendien bent u welopgevoed: u houdt zich aan de letter van de wet, waardoor u ook op dat vlak niet voor extra druk op de samenleving zorgt. Tenslotte consumeert u lekker veel en dat stimuleert de economie. Al met al doet u het op alle fronten best lekker. Anders gezegd: u mag dus niet klagen. Maar waarom eigenlijk niet?
Lees meer op: DeJaap
U behoort namelijk tot de demografische groep die zich de ‘breedste schouders’ mag noemen. U vormt, zoals dat in CBS-taal heet, een cohort van mensen die zowel in financiële als in morele zin dit land boven water houdt. U verdient het gros van het BNP omdat u een diploma heeft gehaald en hard werkt, terwijl u aan de andere kant niet of nauwelijks in aanmerking komt voor subsidies, toeslagen en andere dure (financiële) steun. Dat kunt u namelijk allemaal zelf. Bovendien bent u welopgevoed: u houdt zich aan de letter van de wet, waardoor u ook op dat vlak niet voor extra druk op de samenleving zorgt. Tenslotte consumeert u lekker veel en dat stimuleert de economie. Al met al doet u het op alle fronten best lekker. Anders gezegd: u mag dus niet klagen. Maar waarom eigenlijk niet?
Lees meer op: DeJaap
woensdag 6 april 2011
Islamisten in de bijstand: betaald om complotten te smeden om de ondergang van het Westen te bewerkstelligen
Ze verplichten door hun parasitaire gedrag overheden, via de belastingbetaler, zelf de ondergang te subsidiëren van het land dat ze hebben geadopteerd.
In 2008 berichtte de Toronto Sun dat "honderden moslims in [Greater Toronto] die met meerdere vrouwen zijn getrouwd - sommige hebben een hele harem van vrouwen - uitkeringen en sociale voorzieningen genieten voor elk van hun echtgenotes, dankzij de stad en de provincie, zeggen islamitische leiders."
"Polygamie is een normaal onderdeel van het leven van veel moslims," verklaarde Mumtaz Ali, voorzitter van de Canadian Society of Muslims botweg. "Ontario erkent religieuze huwelijken voor moslims en anderen."
Overheidsfunctionarissen haastten zich de beweringen van de islamitische leider betreffende de immigratiewetten en de voorschriften voor sociale voorzieningen te ontkennen. Slechts één ambtenaar leek zich voldoende zorgen te maken. "Dit is verkeerd," zei Rob Ford, lid van de gemeenteraad. "Hier zou men onmiddellijk een eind aan moeten maken."
In plaats daarvan heeft het misbruik van sociale voorzieningen door moslims zich als een kankergezwel door de gehele Westerse wereld uitgezaaid. Bijna drie jaar later verschijnen er in Europa, Canada en Australië regelmatig nieuwsberichten over radicale moslims, vaak immigranten, die betrokken zijn bij uitkeringszwendel. Zelfs wanneer ze niet bij fraude betrokken zijn, zijn moslims vergeleken met andere gemeenschappen regelmatig oververtegenwoordigd in de bijstand. De statistieken van rondom de wereld zijn verbijsterend, vooral in deze economisch onzekere tijden.
In 2008 berichtte de Toronto Sun dat "honderden moslims in [Greater Toronto] die met meerdere vrouwen zijn getrouwd - sommige hebben een hele harem van vrouwen - uitkeringen en sociale voorzieningen genieten voor elk van hun echtgenotes, dankzij de stad en de provincie, zeggen islamitische leiders."
"Polygamie is een normaal onderdeel van het leven van veel moslims," verklaarde Mumtaz Ali, voorzitter van de Canadian Society of Muslims botweg. "Ontario erkent religieuze huwelijken voor moslims en anderen."
Overheidsfunctionarissen haastten zich de beweringen van de islamitische leider betreffende de immigratiewetten en de voorschriften voor sociale voorzieningen te ontkennen. Slechts één ambtenaar leek zich voldoende zorgen te maken. "Dit is verkeerd," zei Rob Ford, lid van de gemeenteraad. "Hier zou men onmiddellijk een eind aan moeten maken."
In plaats daarvan heeft het misbruik van sociale voorzieningen door moslims zich als een kankergezwel door de gehele Westerse wereld uitgezaaid. Bijna drie jaar later verschijnen er in Europa, Canada en Australië regelmatig nieuwsberichten over radicale moslims, vaak immigranten, die betrokken zijn bij uitkeringszwendel. Zelfs wanneer ze niet bij fraude betrokken zijn, zijn moslims vergeleken met andere gemeenschappen regelmatig oververtegenwoordigd in de bijstand. De statistieken van rondom de wereld zijn verbijsterend, vooral in deze economisch onzekere tijden.
Volgens een bron uit 2007 kost immigratie, waarvan een aanmerkelijk deel uit moslims bestaat "Zweden elk jaar minstens 40 tot 50 miljard Zweedse kronen [ongeveer 7 miljard dollar / 5 miljard euro] … en heeft er in belangrijke mate toe bijgedragen dat de Zweedse welvaartstaat aan de rand van het bankroet staat." Toch verklaarde de minister van financiën van het land twee jaar eerder tegenintuïtief dat "om het systeem van sociale voorzieningen overeind te houden meer immigranten toegang tot Zweden moeten krijgen."
Een Iraanse immigrant in Zweden uitte zijn verbazing over het beleid in zijn nieuwe land: "In Zweden trof mijn familie een heel eigenaardig politiek systeem aan. De tolk vertelde ons dat Zweden een land is waar de overheid je elke maand per post een cheque stuurt als je niet werkt. Ze legde uit dat er geen reden was om een baan te zoeken."
De statistieken van Noorwegen zijn nog schokkender. Volgens een onderzoek aan de universiteit van Oslo zitten "niet-westerse immigranten" tien keer vaker in de bijstand dan autochtone Noren.
In Duitsland zitten moslims vier keer vaker in de bijstand dan niet-moslims. In tegenstelling tot zijn Zweedse tegenhanger levert de voormalige Berlijnse senator voor financiën Thilo Sarrazin openlijk kritiek op het sociale stelsel, en hij heeft een bestseller geschreven waarin hij het immigratiebeleid van zijn land veroordeeld. Nog in zijn functie als senator verklaarde Sarrazin dat bijstandstrekkers met vier euro per dag genoeg te eten hadden, terwijl hij eraan toevoegde dat "afvallen wel hun minst belangrijke probleem was."
Uit onderzoek door Daniel Pipes en Lars Hedegaard in 2002 blijkt dat de voornamelijk islamitische immigranten in Denemarken "5 procent van de bevolking vertegenwoordigen maar meer dan 40 procent van de bijstandsuitkeringen opsouperen." In dat land zijn talrijke "alleenstaande" vrouwen die bijstand krijgen in werkelijkheid de echtgenotes van polygame moslimmannen.
Polygamie en bijstandsfraude gaan in het hele continent hand in hand. In Frankrijk werd vorig jaar een polygame moslim en vader van 17 kinderen aangeklaagd voor bijstandsfraude toen de autoriteiten ontdekten dat "twee van zijn metgezellinnen een jaar lang in Dubai woonden terwijl ze toch bijstand bleven ontvangen ter waarde van 10.000 euro's." De man was niet echt een onbekende, omdat hij eerder al het nieuws had gehaald toen een van zijn echtgenotes een boete kreeg omdat ze achter het stuur zat in een niqaab die haar het zicht benam.
In één geval promootte een lid van de Britse regering die zoals bekend weleens extra bijstand verstrekt aan een man met meerdere vrouwen, openlijk het gebruik en misbruik van de sociale voorzieningen door haar islamitische kiezers. Vorig jaar december noemde Harriet Harman, viceleider van de Labour Party moslimimmigranten die een deel van hun bijstand naar familie in het thuisland sturen "heldhaftig." Ze riep zelfs op tot het instellen van een belastingteruggave om meer immigranten aan te moedigen dit voorbeeld te volgen.
Gewone moslims zijn echter niet de enigen die profiteren van de royale sociale voorzieningen in het Westen. In 2005 berichtte de Britse Telegraph dat de gouverneur van de Pakistaanse provincie Sindh zo'n tien maanden lang ongeveer £1,000 per maand van de Britse staat had ontvangen, plus de huur voor een huis in het noordwesten van Londen.
Nog erger is dat veel bekende radicale islamieten uitkeringen krijgen. Het ironische van de situatie is onontkoombaar: ze verplichten door hun parasitaire gedrag overheden, via de belastingbetaler, zelf de ondergang te subsidiëren van het land dat ze hebben geadopteerd.
Een van de meest beruchte moslimleiders van Engeland bijvoorbeeld, de haatprediker en voorvechter van de sharia Anjem Choudary heeft er over opgeschept dat hij £25.000 / €28.560 per jaar aan uitkeringen ontving, en legde uit dat het geld "aan Allah toebehoort." Het lidmaatschap van Choudary's groep Islam4UK werd strafbaar gesteld nadat hij had gedreigd 500 aanhangers aan te voeren in een zeer provocerende "anti-oorlogsmars", waarbij men "lege doodskisten wilde meevoeren als symbool voor de 'genadeloos vermoorde' moslims in Irak en Afghanistan." Choudary betaalde zelfs de boete van £50 / €57 die Emdadur Choudhury (geen familie) vorig jaar had gekregen omdat hij een sombere Remembrance Day-dienst had verstoord door papavers te verbranden. Het werd bekend dat Emdadur Choudhury, die wel "de designer label extremist" wordt genoemd vanwege zijn smaak in westerse kleding, in "een gratis gemeentewoning woont en bijna £800 / €915 per maand van de staat [ontvangt] aan uitkeringen."
Dan hebben we nog Abdul Rahman Saleem, die ooit in de gevangenis zat voor het aanzetten tot rassenhaat tijdens de Londense rellen vanwege de Deense Mohammedcartoons. Hij wordt nu beschuldigd van het "knoeien met de sociale voorzieningen door te werken terwijl hij een werkeloosheidsuitkering ontving." Een "vriend" die informant was geworden vertelde de Daily Mail: "Hij zegt graag dat 'Allah verzorgt' - maar in werkelijkheid is het de staat die hij zo veracht die hem verzorgt. De Child Support Agency beweert dat ze niets kunnen doen om hem te dwingen voor zijn kinderen te betalen omdat hij een werkeloosheidsuitkering ontvangt."
Intussen werden vijf moslims die waren veroordeeld voor het roepen van beledigingen tijdens een parade in 2009 om Britse soldaten te verwelkomen niet bestraft, terwijl ze ook nog eens verklaarden dat de belastingbetaler voor de rekening voor de gerechtskosten zou opdraaien omdat zij in de bijstand zaten.
Bovendien werd vorig jaar onthuld dat de gemeentewoning van de vrouw en de acht kinderen van Engelands meest beruchte, veroordeelde haatprediker, de met een haak als hand uitgeruste Abu Hamza, "voor £40.000 / € 45.738 belastinggeld was opgeknapt." Zijn kinderen zijn in Groot-Brittannië geboren, berichtte de Daily Mail, "dat betekende dat ze recht hebben op steun van de staat, die zelfs zou worden voortgezet als Hamza wordt uitgezet." Deze steun omvatte tegen de £700 / € 800 per week in huur, uitkeringen en subsidies.
Zelfs onthullingen dat daadwerkelijke terroristen uitkeringen krijgen voor en nadat ze hun misdaden hebben begaan hebben niet geleid tot ingrijpende hervormingen van het sociale stelsel.
Twee weken na de bomaanslagen in Londen van 7 juli, 2005 werd het openbaar vervoer in de stad opnieuw ontwricht door vier explosies. (Gelukkig werd er slechts één gewonde gemeld). De Britse autoriteiten ontdekten vervolgens dat radicale moslims die bij de aanslag betrokken waren meer dan £165.000 / € 188.450 aan uitkeringen hadden geïncasseerd met behulp van meerdere adressen en sociale verzekeringsnummers. Twee van hen hadden oorspronkelijk in Groot-Brittannië asiel gekregen door gebruik te maken van valse paspoorten en valse namen.
Abu Qatada, die soms "Osama bin Laden's ambassadeur in Europa," wordt genoemd, werd schuldig bevonden aan het beramen van een complot om bommen te plaatsen tijdens de viering van de millenniumwisseling in Jordanië. Na zijn vrijlating uit de gevangenis in 2008 werd hem vanwege een zwakke rug een "arbeidsongeschiktheidsuitkering" toegekend van £150 / € 171 per week - ondanks het feit dat hij precies een jaar na de Londense bomaanslagen van 7 juli werd gefotografeerd met een knapzak op de rug en een tas vol boodschappen in de hand. Naast de publicatie van de foto onthulde de Telegraph dat "ze hadden begrepen dat Qatada's familie ongeveer £47,000 / € 53.675 per jaar aan uitkeringen incasseert - £500 / € 571 per week in kinderbijslag voor vier van zijn vijf kinderen onder de 18, £210 / € 240 in aanvullende bijstand, £150 / € 171 als arbeidsongeschiktheidsuitkering, £45 / € 51 aan kwijtgescholden gemeentebelastingen - en een gemeentewoning in gebruik heeft met een waarde van ongeveer £800.000 / € 913.880."
Gelijksoortige situaties zijn in Australië voorgekomen. Toen Abdul Nacer Benbrika wegens terrorisme terechtstond, bleek dat de illegale immigrant uit Algerije en vader van zeven kinderen die al drie keer was uitgewezen in 19 jaar "nooit een dag had gewerkt" en "ons miljoenen heeft gekost" in uitkeringen, 'baby bonus'-cheques, en andere toeslagen, zoals een nieuwslezer zei.
Bovendien verklaarde de Australiër David Hicks brutaalweg dat hij van plan was in de bijstand te gaan zodra hij uit de gevangenis werd ontslagen. Hicks, een would-be "martelaar" die geen enkel berouw heeft, trainde onder al-Qaida in Afghanistan en beweert Osama bin Laden wel twintig keer te hebben ontmoet. Zijn vader zei in 2007 tegen de Herald Sun: "Hij is Australisch staatsburger. Hij heeft recht op dat soort dingen."
Een van de meest beruchte uitkeringstrekkers in Noorwegen is ook een veroordeelde terrorist: Mullah Krekar, die in verband wordt gebracht met bomaanslagen in Madrid en Irak
Intussen zijn de Khadrs nog steeds de meest beroemde uitkeringstrekkers in Canada - zowel moslim als niet-moslim. Omar Khadr, die heeft toegegeven oorlogsmisdaden te hebben gepleegd, zit nog steeds in Guantanamo Bay, en heeft bekend in 2002 een Amerikaanse soldaat te hebben gedood in Afghanistan. Zijn verre en naaste familieleden die allemaal zijn radicale inzichten delen, leven nog steeds van een uitkering in een voorstad van Toronto.
Ondanks de publieke verontwaardiging die de Toronto Sun in 2008 ontketende wijst weinig erop dat de situatie in Canada verbeterd is. Begin 2011 beschuldigden de Mounties Ahmad El-Akhal, een immigratieconsultant in Quebec, ervan dat hij "honderden mensen in het Midden-Oosten had voorzien van Canadese identiteitspapieren zodat ze voor $500,000 aan uitkeringen en belastingteruggaven konden incasseren. Het feit dat geen van de personen die de uitkeringen ontvingen daadwerkelijk in Canada woonde was een extra originele draai aan deze indrukwekkende zwendel. Volgens de Royal Canadian Mounted Police liep de zwendel al sinds 1999.
Deze auteur heeft contact opgenomen met de oorspronkelijk in dat verslag van de Toronto Sun geciteerde ambtenaren om te vragen wat er wordt gedaan aan uitkeringsfraude onder moslims. Het kantoor van Rob Ford, nu de burgemeester van Toronto, heeft nooit gereageerd op de vragen. Slechts één persoon, een woordvoerder voor het Ministry of Community and Social Services, heeft gereageerd - maar alleen met een standaard e-mail. Rebecca MacKenzie legde uit dat het ministerie "niet op specifieke zaken kan ingaan om redenen van privacy," en ze voegde eraan toe dat "beschuldigingen van fraude zeer ernst worden genomen."
Die ernst had er al heel lang moeten zijn. Zoals een Islamist Watch blog post uit 2009 het stelde: "Een regering die degenen die haar vernietiging nastreven, financiert, is maar met één woord te beschrijven: suïcidaal."
Dit artikel is gesponsord door Islamist Watch, een project van het Middle East Forum.
Kathy Shaidle blogs op Five Feet of Fury. Haar meest recente boek is Acoustic Ladyland: Kathy Shaidle Unplugged.
Bron: PajamasMedia
Auteur: Kathy Shaidle
Vertaald uit het Engels door:
Antivenin
Noot van de vertaler:
Onlangs werd in De Telegraaf bericht dat "uit cijfers van uitkeringsinstantie UWV blijkt dat er op grote schaal uitkeringen worden verstrekt aan mensen die bij de gemeente onbekend zijn. Alleen al in Amsterdam gaat het om meer dan 30.000 uitkeringstrekkers die helemaal niet staan ingeschreven."
Rotterdam, waar de autochtone bevolking inmiddels in de minderheid is, komt op het ogenblik 41 miljoen tekort voor de bijstandsuitkeringen. Het wordt hoog tijd dan onze eigen overheid eens actie gaat ondernemen om de situatie in ons land aan te pakken. Dat we druk bezig zijn om in naam van de multikul en de menslievendheid bezig zijn onze eigen ondergang te subsidiëren is in ieder geval een feit. Inderdaad: suïcidaal.
maandag 4 april 2011
Goldstonerapport en andere laster ontmaskerd
Zondag, 3 April 2011 18:39
Onderzoek VN-commissie naar Gaza-oorlog mag op de grote stapel valse beschuldigingen tegen de Joden en de Joodse staat
Afgelopen weekeinde heeft de gepensioneerde Zuid-Afrikaanse rechter Richard Goldstone in de Washington Post toegegeven, dat zijn rapport over de Israëlische militaire inval in Gaza, in december 2008 en januari 2009, de Joodse staat ten onrechte van oorlogsmisdaden beschuldigde.
Goldstone erkende dat de bewijzen, afkomstig van later Israëlisch onderzoek, de informatie hadden ontkracht die hij en zijn team van de Palestijnen had gekregen tijdens hun onderzoek in opdracht van de VN.
Maar de schade was al aangericht.
Het gebeuren met Goldstone belicht nogmaals een favoriete tactiek van Israel's vijanden: bizarre beschuldigingen tegen de Joodse staat indienen, deze vervolgens door de internationale media laten verspreiden, of zelfs door de VN laten ondersteunen.
Lees meer op: Israel Today
Onderzoek VN-commissie naar Gaza-oorlog mag op de grote stapel valse beschuldigingen tegen de Joden en de Joodse staat
Afgelopen weekeinde heeft de gepensioneerde Zuid-Afrikaanse rechter Richard Goldstone in de Washington Post toegegeven, dat zijn rapport over de Israëlische militaire inval in Gaza, in december 2008 en januari 2009, de Joodse staat ten onrechte van oorlogsmisdaden beschuldigde.
Goldstone erkende dat de bewijzen, afkomstig van later Israëlisch onderzoek, de informatie hadden ontkracht die hij en zijn team van de Palestijnen had gekregen tijdens hun onderzoek in opdracht van de VN.
Maar de schade was al aangericht.
Het gebeuren met Goldstone belicht nogmaals een favoriete tactiek van Israel's vijanden: bizarre beschuldigingen tegen de Joodse staat indienen, deze vervolgens door de internationale media laten verspreiden, of zelfs door de VN laten ondersteunen.
Lees meer op: Israel Today
zondag 3 april 2011
donderdag 31 maart 2011
Het wordt tijd om Mohammed te ontmaskeren
E.J. BRON - 30 MAART 2011
Om te herkennen waarom de islam een dodelijk gevaar vormt, moet men niet alleen naar de koran kijken, maar ook naar het karakter van Mohammed, die de koran heeft ontvangen, en naar het geheel van de islam.
De koran is niet zomaar een boek. De moslims geloven, dat hij door Allah zelf geschreven en in de originele versie aan Mohammed gedicteerd zou zijn, de Umm al-Kitab, die op een tafel in de hemel wordt bewaard. Daaruit komt voort, dat men over de inhoud niet kan discussiëren. Wie zou het wagen om het niet eens te zijn met datgene wat Allah zelf heeft geschreven? Dit verklaart veel over het islamitische gedrag, van de gewelddadigheid van de Jihad tot aan de haat en vervolging van Joden, christenen, andere niet-moslims en afvalligen. Wat wij in het Westen als abnormaal beschouwen, is absoluut normaal voor de islam.
Een tweede onoverkomelijk probleem is de figuur Mohammed. Hij is niet zomaar iemand. Hij is al-insan, al-kamil, de perfecte mens. Om moslim te worden, moet men de sjahada (de islamitische geloofsbekentenis) uitspreken. Wie de sjahada uitspreekt, bevestigt dat er geen andere vereerbare god bestaat dan Allah en dat Mohammed zijn dienaar en boodschapper is.
De koran en dus ook Allah leggen vast, dat het leven van Mohammed moet worden nagedaan. De gevolgen zijn vreselijk en we kunnen ze iedere dag observeren.
Lees meer op: Pim Fortuyn Forum
dinsdag 29 maart 2011
You Should Have Listened to Farrakhan When You Were At His Table: New Black Panthers
New Black Panther leader Malik Zulu Shabazz does not seem to be too happy about Obama attacking their friend Ghaddafi.
Wow. At least now we know that black racism is alive and well...
De toespraak van Geert Wilders op 25 maart 2011 in Rome
28 maart 2011door E.J. Bron
De mislukking van het multiculturalisme en hoe het tij te keren
Dames en heren, beste vrienden van de Magna Carta Stichting, hartelijk dank. Hartelijk dank voor uw uitnodiging naar Rome. Het is geweldig om hier in deze mooie stad te zijn, die vele eeuwen lang de hoofdstad en het centrum van de joods-christelijke cultuur was. Samen met Jeruzalem en Athene is Rome de wieg van onze westerse beschaving – de meest vooruitstrevende en superieure beschaving die de wereld ooit heeft gekend.
Als westerlingen delen we dezelfde joods-christelijke cultuur. Ik kom uit Nederland en u uit Italië. Onze nationale culturen zijn takken van dezelfde boom. We behoren niet tot verschillende culturen, maar tot verschillende takken van dezelfde cultuur. Daarom komen we allemaal in zekere zin thuis als we naar Rome komen. We horen hier, net zoals we ook bij Athene en Jeruzalem horen.
Lees meer: Artikel7.nu
Deutsch
English
De mislukking van het multiculturalisme en hoe het tij te keren
Dames en heren, beste vrienden van de Magna Carta Stichting, hartelijk dank. Hartelijk dank voor uw uitnodiging naar Rome. Het is geweldig om hier in deze mooie stad te zijn, die vele eeuwen lang de hoofdstad en het centrum van de joods-christelijke cultuur was. Samen met Jeruzalem en Athene is Rome de wieg van onze westerse beschaving – de meest vooruitstrevende en superieure beschaving die de wereld ooit heeft gekend.
Als westerlingen delen we dezelfde joods-christelijke cultuur. Ik kom uit Nederland en u uit Italië. Onze nationale culturen zijn takken van dezelfde boom. We behoren niet tot verschillende culturen, maar tot verschillende takken van dezelfde cultuur. Daarom komen we allemaal in zekere zin thuis als we naar Rome komen. We horen hier, net zoals we ook bij Athene en Jeruzalem horen.
Lees meer: Artikel7.nu
Deutsch
English
donderdag 24 maart 2011
dinsdag 22 maart 2011
Understanding Obama: His One-World View and Foreign Policy
Did Obama really dither indecisively over the Middle East crises, or were his delays all part of the plan?
March 22, 2011 - by Tony Katz
The frantic, frenetic, high-pitched squeal from all sides of the political aisle could have deafened most any ears. When the United Nations Security Council voted unanimously to institute a “no-fly zone” against Libya and its leader Moammar Gaddafi, there were shrieks of disgust. Where is President Obama? How could he allow this? And, conversely, what has taken him so long?
In 24-plus hours when the bombs began to fall on Libya (some 100 or more Tomahawks in the first bombardment), the shrieks continued. Isn’t this the anti-war president? How did he win a Nobel Prize? This is unconstitutional!
It is one of those rare moments: even though both sides come to the table from vastly different points of view, they have the same end game — what is President Obama doing? Even Louis Farrakhan, who I submit to you is an awful person, asked the question: “Who the hell do you think you are?”
It is blazingly obvious that for all the pundits’ talk about understanding Obama, none of them understand Obama. The Right does not understand the depths of his nature, and the Left does not understand his willingness to play them like pawns (see useful idiots.) Most importantly, neither side has grasped the proper context of Obama, and the fact that Libya has played out exactly as he wanted it to.
More at: Pajamas Media
March 22, 2011 - by Tony Katz
The frantic, frenetic, high-pitched squeal from all sides of the political aisle could have deafened most any ears. When the United Nations Security Council voted unanimously to institute a “no-fly zone” against Libya and its leader Moammar Gaddafi, there were shrieks of disgust. Where is President Obama? How could he allow this? And, conversely, what has taken him so long?
In 24-plus hours when the bombs began to fall on Libya (some 100 or more Tomahawks in the first bombardment), the shrieks continued. Isn’t this the anti-war president? How did he win a Nobel Prize? This is unconstitutional!
It is one of those rare moments: even though both sides come to the table from vastly different points of view, they have the same end game — what is President Obama doing? Even Louis Farrakhan, who I submit to you is an awful person, asked the question: “Who the hell do you think you are?”
It is blazingly obvious that for all the pundits’ talk about understanding Obama, none of them understand Obama. The Right does not understand the depths of his nature, and the Left does not understand his willingness to play them like pawns (see useful idiots.) Most importantly, neither side has grasped the proper context of Obama, and the fact that Libya has played out exactly as he wanted it to.
More at: Pajamas Media
zondag 6 maart 2011
Why are we still in Germany?
By MARK STEYN
Posted 03/04/2011 06:45 PM ET
According to Bismarck's best-known maxim on Europe's most troublesome region, the Balkans are not worth the bones of a single Pomeranian grenadier. Americans could be forgiven for harboring similar sentiments after the murder of two U.S. airmen in Germany by a Kosovar Muslim.
Remember Kosovo? Me neither. But it was big at the time, launched by Bill Clinton in the wake of his Monica difficulties: Make war, not love, as the boomers advise. So Clinton did — and without any pesky U.N. resolutions, or even the pretense of seeking them.
Instead, he and Tony Blair and even Jacques Chirac just cried "Bombs away!" and got on with it. And the left didn't mind at all — because, for a modern western nation, war is only legitimate if you have no conceivable national interest in whatever war you're waging.
Unlike Iraq and all its supposed "blood for oil," in Kosovo no one remembers why we went in, what the hell the point of it was, or which side were the good guys. (Answer: Neither.) The principal rationale advanced by Clinton and Blair was that there was no rationale. This was what they called "liberal interventionism", which boils down to: The fact that we have no reason to get into it justifies our getting into it.
A decade on, Kosovo is a sorta sovereign state, and in Frankfurt a young airport employee is so grateful for what America did for his people that he guns down U.S. servicemen while yelling "Allahu akbar!"
More at: Investors.com
vrijdag 4 maart 2011
Moskeeën tieren welig in Amerika; kerken gaan ten onder in de islamitische wereld
Raymond Ibrahim
Terwijl het Amerikaanse landschap bezaaid raakt met moskeeën, deels broedplaatsen van radicalisering die dienst doen als basis voor terroristen, zijn kerken in de Midden-Oosten, de bakermat van het christendom, hard op weg om uit te sterven.
Terwijl moslims bezig zijn een megamoskee op te richten vlakbij de plek van de gruweldaden van 9/11 doen we er goed aan te bedenken dat de tolerantie, of onverschilligheid, die hen dit toestaat, verre van wederzijds is met betrekking tot de kerken in het Midden-Oosten. Ik heb het niet over de aanvallen van islamisten op kerken - zoals de aanval op oudejaarsavond in Egypte waarbij 21 christenen werden gedood, of de bestorming van een kerk in Irak door jihadstrijders waarbij meer dan 50 christenen werden afgeslacht, of de aanvallen op kerstavond op kerken in Nigeria en de Filippijnen. Ook verwijs ik niet naar de door de staat gesanctioneerde vijandigheid van islamistische regimes, zoals de recente "drijfjacht" op christenen in Iran.
Integendeel, ik verwijs naar het antikerkenbeleid van regeringen in het Midden-Oosten die als "gematigd" worden beschouwd. Let wel: Koeweit heeft net, zonder uitleg, een verzoek om een kerk te mogen bouwen afgewezen; net als Indonesië, waardoor christenen gedwongen waren kerstmis te vieren op een parkeerplaats - terwijl op hetzelfde moment 1.000 moslims twee andere kerken platbrandden. Als dit het lot is van kerken in "gematigd" Indonesië en Koeweit - waarvan het laatstgenoemde land zijn soevereiniteit geheel te danken heeft aan de opofferingen van de VS tijdens de Eerste Golfoorlog - wat kunnen we dan verwachten van de rest van de islamitische wereld?
Het beste voorbeeld van antikerkbeleid is te zien in Egypte, waar de Kopten, de grootste christelijke minderheid in het Midden-Oosten, wonen. Zelfs voor Mubarak aftrad hebben daar volgens Coptic Solidarity "meer dan 1500 aanvallen op Kopten plaatsgevonden, zonder dat de daders een passende straf kregen en zonder dat de slachtoffers gecompenseerd werden".
De Egyptische staatsveiligheidsdienst, die nu de touwtjes in handen heeft, heeft evenzo de eigenaardige gewoonte om te verdwijnen vlak voor Koptische kerken worden aangevallen - zoals in de eerder genoemde aanval op oudejaarsavond. De veiligheidstroepen hebben ook de neiging nogal laat te komen nadat kerken zijn aangevallen: toen zes Kopten vorig jaar bij het verlaten van de kerk werden vermoord duurde het "uren" voor ze kwamen opdagen. Niets van dit alles zou ons moeten verbazen als we bedenken dat een Egyptische politieagent christenen als zodanig identificeerde en - onder het slaken van de eeuwenoude oorlogskreet van de islam "Allah Akbar!" - het vuur op hen opende, waarbij een eenenzeventigjarige de dood vond.
Wat de kerken betreft, die bevinden zich al in een zwakke positie sinds de islam het voorheen christelijke Egypte binnenviel en onderwierp. De allereerste voorwaarde waaraan christenen moeten voldoen om met rust gelaten te worden in het beruchte Pact van Omar - dat [de christenen] verwittigt van de sharia - "de voornaamste bron van wetgeving" in Egypte - zegt alles: "We zullen, in onze steden of in de omgeving daarvan, geen nieuwe mannen- of vrouwenkloosters, kerken of monnikencellen bouwen, evenmin zullen we die, overdag of 's nachts, herstellen als ze instorten of zich bevinden in de wijken van de moslims." Dienovereenkomstig, in de woorden van journalist Mary Abdelmassih:
Dit wordt allemaal nog verergerd door hooggeplaatste Egyptische moslims die fatwa's uitvaardigen waarin ze het bouwen van een kerk vergelijken met de bouw van "een nachtclub, een casino, of het bouwen van een stal voor het fokken van varkens, katten of honden"; of die op Al Jazeera verschijnen met belachelijke beschuldigingen dat Kopten in hun kerken wapens opslaan en in hun kloosters moslima's martelen.
Tussen twee haakjes, dit gebeurde allemaal onder de "seculiere" Mubarak; denk eens na over het lot van de Kopten in het geval dat de Moslim Broederschap de macht overneemt. Wat betreft de huidige machthebbers in Egypte, het leger: gewapende eenheden openden het vuur op monniken van een klooster onder het scanderen van "Allah Akbar!"
Dit is dus de benarde positie van de christenen en hun kerken in de islamitische wereld - en het is ironisch dat, terwijl het Amerikaanse landschap bezaaid raakt met moskeeën, deels broedplaatsen van radicalisering die dienst doen als basis voor terroristen, kerken in de Midden-Oosten, de bakermat van het christendom, hard op weg zijn om uit te sterven. Duidelijker gezegd: terwijl Amerika moslims toestaat een megamoskee te bouwen bij Ground Zero - dat verwoest werd door islamisten die deels in moskeeën werden geradicaliseerd - worden christenen en hun kerken openlijk vervolgd door Amerika's "vrienden en bondgenoten" in de islamitische wereld.
Een dergelijke in het oog springende dubbele standaard is ten hemel schreiend - of zou dat moeten zijn. Toch staan de zaken er zo voor. Is het dan ook een wonder dat de Westerse mentaliteit nog een lange weg te gaan heeft voor ze begrijpt hoe ze moet omgaan met de plaag die de "radicale islam" is?
Bron: Pajamas Media
Raymond Ibrahim is de mededirecteur van het ‘Middle East Forum’, de auteur van ‘The Al Qaeda Reader’, en van tal van artikelen en vertalingen over de radicale islam; hij bespreekt dit onderwerp regelmatig in de media, geeft er lezingen over aan universiteiten en informeert er overheidsinstellingen over. Wilt u Raymonds artikelen ontvangen meld u dan hier aan voor zijn gratis nieuwsbrief.
Terwijl het Amerikaanse landschap bezaaid raakt met moskeeën, deels broedplaatsen van radicalisering die dienst doen als basis voor terroristen, zijn kerken in de Midden-Oosten, de bakermat van het christendom, hard op weg om uit te sterven.
Terwijl moslims bezig zijn een megamoskee op te richten vlakbij de plek van de gruweldaden van 9/11 doen we er goed aan te bedenken dat de tolerantie, of onverschilligheid, die hen dit toestaat, verre van wederzijds is met betrekking tot de kerken in het Midden-Oosten. Ik heb het niet over de aanvallen van islamisten op kerken - zoals de aanval op oudejaarsavond in Egypte waarbij 21 christenen werden gedood, of de bestorming van een kerk in Irak door jihadstrijders waarbij meer dan 50 christenen werden afgeslacht, of de aanvallen op kerstavond op kerken in Nigeria en de Filippijnen. Ook verwijs ik niet naar de door de staat gesanctioneerde vijandigheid van islamistische regimes, zoals de recente "drijfjacht" op christenen in Iran.
Integendeel, ik verwijs naar het antikerkenbeleid van regeringen in het Midden-Oosten die als "gematigd" worden beschouwd. Let wel: Koeweit heeft net, zonder uitleg, een verzoek om een kerk te mogen bouwen afgewezen; net als Indonesië, waardoor christenen gedwongen waren kerstmis te vieren op een parkeerplaats - terwijl op hetzelfde moment 1.000 moslims twee andere kerken platbrandden. Als dit het lot is van kerken in "gematigd" Indonesië en Koeweit - waarvan het laatstgenoemde land zijn soevereiniteit geheel te danken heeft aan de opofferingen van de VS tijdens de Eerste Golfoorlog - wat kunnen we dan verwachten van de rest van de islamitische wereld?
Het beste voorbeeld van antikerkbeleid is te zien in Egypte, waar de Kopten, de grootste christelijke minderheid in het Midden-Oosten, wonen. Zelfs voor Mubarak aftrad hebben daar volgens Coptic Solidarity "meer dan 1500 aanvallen op Kopten plaatsgevonden, zonder dat de daders een passende straf kregen en zonder dat de slachtoffers gecompenseerd werden".
De Egyptische staatsveiligheidsdienst, die nu de touwtjes in handen heeft, heeft evenzo de eigenaardige gewoonte om te verdwijnen vlak voor Koptische kerken worden aangevallen - zoals in de eerder genoemde aanval op oudejaarsavond. De veiligheidstroepen hebben ook de neiging nogal laat te komen nadat kerken zijn aangevallen: toen zes Kopten vorig jaar bij het verlaten van de kerk werden vermoord duurde het "uren" voor ze kwamen opdagen. Niets van dit alles zou ons moeten verbazen als we bedenken dat een Egyptische politieagent christenen als zodanig identificeerde en - onder het slaken van de eeuwenoude oorlogskreet van de islam "Allah Akbar!" - het vuur op hen opende, waarbij een eenenzeventigjarige de dood vond.
Wat de kerken betreft, die bevinden zich al in een zwakke positie sinds de islam het voorheen christelijke Egypte binnenviel en onderwierp. De allereerste voorwaarde waaraan christenen moeten voldoen om met rust gelaten te worden in het beruchte Pact van Omar - dat [de christenen] verwittigt van de sharia - "de voornaamste bron van wetgeving" in Egypte - zegt alles: "We zullen, in onze steden of in de omgeving daarvan, geen nieuwe mannen- of vrouwenkloosters, kerken of monnikencellen bouwen, evenmin zullen we die, overdag of 's nachts, herstellen als ze instorten of zich bevinden in de wijken van de moslims." Dienovereenkomstig, in de woorden van journalist Mary Abdelmassih:
In tegenstelling tot de moslims, die alleen een vergunning van de gemeente nodig hebben om een moskee te bouwen, hebben de Kopten toestemming van de President nodig om een kerk te kunnen bouwen... [en] de goedkeuring van de naburige moslimgemeenschap. Zelfs nadat ze vergunningen hebben gekregen voor een kerk, vallen de moslims de christenen nog aan en verwoesten of verbranden ze hun kerken. Een gerucht dat christenen bijeenkomen om te bidden is al genoeg reden voor hun moslimburen om gewelddadigheden tegen hen te begaan. Verscheidene keren waren er alleen protesten van moslims tegen de bouw van een kerk nodig om Staatsveiligheid het werk stil te laten leggen onder het voorwendsel dat de bouw "sektarische onrust" veroorzaakte.Het is een feit dat, op 24 november de Egyptische veiligheidsdienst, onder het mom van onbelangrijke overtredingen van de bouwvoorschriften, een gedeeltelijk opgetrokken kerk bestormde in een streek waar meer dan een miljoen christenen wonen zonder dat er één enkele kerk staat. Daarbij vuurde de staatsveiligheidsdienst met traangas en scherpe munitie op protesterende betogers, hetgeen het leven kostte aan vier Kopten, waaronder een jong kind (er vielen 79 zwaargewonden, 22 werden half of geheel blind, en 179 werden gearresteerd, waaronder vrouwen en kinderen). Eén mensenrechtenactivist klaagde dat de gewonde Kopten "aan hun ziekenhuisbedden werden vastgeketend en toen naar gevangenkampen werden gestuurd."
Dit wordt allemaal nog verergerd door hooggeplaatste Egyptische moslims die fatwa's uitvaardigen waarin ze het bouwen van een kerk vergelijken met de bouw van "een nachtclub, een casino, of het bouwen van een stal voor het fokken van varkens, katten of honden"; of die op Al Jazeera verschijnen met belachelijke beschuldigingen dat Kopten in hun kerken wapens opslaan en in hun kloosters moslima's martelen.
Tussen twee haakjes, dit gebeurde allemaal onder de "seculiere" Mubarak; denk eens na over het lot van de Kopten in het geval dat de Moslim Broederschap de macht overneemt. Wat betreft de huidige machthebbers in Egypte, het leger: gewapende eenheden openden het vuur op monniken van een klooster onder het scanderen van "Allah Akbar!"
Dit is dus de benarde positie van de christenen en hun kerken in de islamitische wereld - en het is ironisch dat, terwijl het Amerikaanse landschap bezaaid raakt met moskeeën, deels broedplaatsen van radicalisering die dienst doen als basis voor terroristen, kerken in de Midden-Oosten, de bakermat van het christendom, hard op weg zijn om uit te sterven. Duidelijker gezegd: terwijl Amerika moslims toestaat een megamoskee te bouwen bij Ground Zero - dat verwoest werd door islamisten die deels in moskeeën werden geradicaliseerd - worden christenen en hun kerken openlijk vervolgd door Amerika's "vrienden en bondgenoten" in de islamitische wereld.
Een dergelijke in het oog springende dubbele standaard is ten hemel schreiend - of zou dat moeten zijn. Toch staan de zaken er zo voor. Is het dan ook een wonder dat de Westerse mentaliteit nog een lange weg te gaan heeft voor ze begrijpt hoe ze moet omgaan met de plaag die de "radicale islam" is?
Bron: Pajamas Media
Raymond Ibrahim is de mededirecteur van het ‘Middle East Forum’, de auteur van ‘The Al Qaeda Reader’, en van tal van artikelen en vertalingen over de radicale islam; hij bespreekt dit onderwerp regelmatig in de media, geeft er lezingen over aan universiteiten en informeert er overheidsinstellingen over. Wilt u Raymonds artikelen ontvangen meld u dan hier aan voor zijn gratis nieuwsbrief.
dinsdag 1 maart 2011
Ingezonden door PVV
Beste mensen,
Deze verkiezingen zijn van enorm belang. De Partij voor de Vrijheid ondersteunt dit kabinet, onder andere omdat de massa-immigratie nu eens echt moet worden ingedamd. Sommige mensen vinden dat de toestroom wel mee valt. Welk probleem?, zeggen ze.
Nou, dit probleem:
www.zorgatlas.nl
Kijk eens op dit linkje en zie hoe Nederland verandert de komende decennia. Niet alleen de grote steden, maar ook kleine gemeenten, bijvoorbeeld op de Wadden.
De massa-immigratie moet worden aangepakt en alleen een sterke PVV kan dat. Helpt u mee?
Vriendelijke groet,
Geert Wilders
PS Wilt u deze Nieuwsbrief, via deze link, doorsturen aan zoveel mogelijk mensen. Uw steunt telt.
Well-Meaning or Not, Obama Threatens America
February 26, 2011 - by Mike McDaniel
In an Feb. 14 Wall Street Journal article, Michael Medved asserts, by way of title, “Obama Isn’t Trying to ‘Weaken America.’” A film critic and generally conservative cultural commentator, Medved only approaches the primary thrust of his argument in his final paragraph when he writes:
Americans may not see a given president as their advocate, but they’re hardly disposed to view him as their enemy — and a furtive, determined enemy at that. For 2012, Republicans face a daunting challenge in running against the president. That challenge becomes impossible if they’re also perceived as running against the presidency.
As a 2012 political strategy, Medved’s final point is, as far as it goes, reasonable. However, the rest of his essay often argues against his thesis, which seems to be that Mr. Obama is not consciously trying to harm America and is a conventional American president and politician with conventional political goals and aspirations. If one assumes, for the sake of argument, that this is true — if Mr. Obama is, with the best intentions and with good will, pursuing policies that are manifestly harmful to America and Americans — the end result is the same. The matter of his motivations will doubtless be a ripe controversy for future historians, but will matter little to contemporary Americans, who will suffer regardless.
Pajamas Media
In an Feb. 14 Wall Street Journal article, Michael Medved asserts, by way of title, “Obama Isn’t Trying to ‘Weaken America.’” A film critic and generally conservative cultural commentator, Medved only approaches the primary thrust of his argument in his final paragraph when he writes:
Americans may not see a given president as their advocate, but they’re hardly disposed to view him as their enemy — and a furtive, determined enemy at that. For 2012, Republicans face a daunting challenge in running against the president. That challenge becomes impossible if they’re also perceived as running against the presidency.
As a 2012 political strategy, Medved’s final point is, as far as it goes, reasonable. However, the rest of his essay often argues against his thesis, which seems to be that Mr. Obama is not consciously trying to harm America and is a conventional American president and politician with conventional political goals and aspirations. If one assumes, for the sake of argument, that this is true — if Mr. Obama is, with the best intentions and with good will, pursuing policies that are manifestly harmful to America and Americans — the end result is the same. The matter of his motivations will doubtless be a ripe controversy for future historians, but will matter little to contemporary Americans, who will suffer regardless.
Pajamas Media
dinsdag 22 februari 2011
vrijdag 18 februari 2011
Egypt's Women Rally Behind Lara Logan
by Ursula Lindsey
The sexual assault of CBS correspondent Lara Logan sheds light on the constant harassment and violence women face across the country despite the revolution. Ursula Lindsey reports.
Almost everyone in Egypt has now heard the news that on February 11, the night when millions of Egyptians were celebrating the resignation of President Hosni Mubarak, CBS correspondent Lara Logan was beaten and sexually assaulted by a mob.
Logan faced an ugly side of Egypt that Egyptian and foreign women here are all too familiar—and fed up—with. What makes it all the more tragic is that it happened at a time when many here were celebrating women's mass participation in the protests, and their sense that they had reclaimed the streets.
The reaction here to the attack on Logan has been consternation. "Lara Logan, I apologize sincerely with all my heart," reads an online petition being circulated Thursday. "To every girl, woman, mother harassed, I apologize sincerely with all my heart. To my mother nation Egypt, I apologize sincerely with all my heart. And I promise you all that I will try the very best that I can to bring an end to this, in the quest to have our sisters 'Walk Free.'"
"We are all Lara," says Engy Ghozlan, 26, a co-founder of HarassMap, a digital map that monitors incidents of sexual harassment against women here.
Ghozlan and other activists have been at the forefront of a battle against harassment and violence against women here. Even as more Egyptian women than ever attend university and enter the workforce, they have had to contend with a society that still considers unaccompanied women out in public as “fair game” for sexual comments, advances and worse.
Update: I was a mob sex attack victim in Tahrir Square... just like Lara Logan
The sexual assault of CBS correspondent Lara Logan sheds light on the constant harassment and violence women face across the country despite the revolution. Ursula Lindsey reports.
Almost everyone in Egypt has now heard the news that on February 11, the night when millions of Egyptians were celebrating the resignation of President Hosni Mubarak, CBS correspondent Lara Logan was beaten and sexually assaulted by a mob.
Logan faced an ugly side of Egypt that Egyptian and foreign women here are all too familiar—and fed up—with. What makes it all the more tragic is that it happened at a time when many here were celebrating women's mass participation in the protests, and their sense that they had reclaimed the streets.
The reaction here to the attack on Logan has been consternation. "Lara Logan, I apologize sincerely with all my heart," reads an online petition being circulated Thursday. "To every girl, woman, mother harassed, I apologize sincerely with all my heart. To my mother nation Egypt, I apologize sincerely with all my heart. And I promise you all that I will try the very best that I can to bring an end to this, in the quest to have our sisters 'Walk Free.'"
"We are all Lara," says Engy Ghozlan, 26, a co-founder of HarassMap, a digital map that monitors incidents of sexual harassment against women here.
Ghozlan and other activists have been at the forefront of a battle against harassment and violence against women here. Even as more Egyptian women than ever attend university and enter the workforce, they have had to contend with a society that still considers unaccompanied women out in public as “fair game” for sexual comments, advances and worse.
Update: I was a mob sex attack victim in Tahrir Square... just like Lara Logan
maandag 14 februari 2011
Wat ontwikkelde niet-moslims afkeuren aan de islam – in een notendop
13 februari 2011door E.J. Bron
De KORAN is het heiligste boek van de islam. 61% van de koran gaat over niet-moslims. Geschriften, die uitleggen wat moslims moeten doen, zijn religieus.
Geschriften, die uitleggen wat een niet-moslim moet doen of hoe een moslim met niet-moslims zou moeten omgaan, zijn politiek (hier kan men daar meer over lezen). Daarom is de islam, gebaseerd op het heiligste boek van de islam, meer politiek (61%) dan religieus (39%).
Er staan 245 verzen in de koran die men als »positieve verzen« over niet-moslims kan beschouwen.
Ieder vers werd echter herroepen/opgeheven (abrogatie) door latere, negatieve verzen over niet-moslims. Er is niet één positief vers over niet-moslims overgebleven.
Daartegenover staat dat er 527 verzen van intolerantie tegenover niet-moslims en 109 verzen die vooral geweld tegenover niet-moslims bepleiten. Geen van deze verzen was aan abrogatie onderhevig.
Mijn conclusie: niet moslims, die de islam mogen, weten er niet veel van.
Wat leert de religie van de vrede over het geweld?
Een kort, samenvattend antwoord:
Artikel7.nu
zaterdag 12 februari 2011
vrijdag 11 februari 2011
Waar is de Egyptische Kemal Atatürk als je hem nodig hebt?
Het Amerikaanse Pew Research Center heeft in april en mei van het vorig jaar door middel van persoonlijke interviews een enquête gehouden onder 1000 Egyptenaren. Hier is wat het Egyptische volk op dat moment wilde. DemocratieThe Globe and Mail
59%: zegt dat democratie de voorkeur verdient boven elke andere staatsvorm.
22%: zegt dat een niet-democratisch systeem in bepaalde omstandigheden de voorkeur verdient
Islam in de politiek
95%: zegt dat het goed is dat de islam een grote rol speelt in de politiek.
85%: zegt dat de invloed van de islam op de politiek goed is
48%: zegt dat de islam op het ogenblik een grote rol speelt in de Egyptische politiek
Islamistisch extremisme
80%: vindt dat zelfmoordaanslagen nooit of zelden gerechtvaardigd zijn.
20%: vindt dat zelfmoordaanslagen soms of vaak gerechtvaardigd zijn.
70%: zijn bezorgd of zeer bezorgd over islamistisch extremisme in de wereld
61%: zijn bezorgd of zeer bezorgd over islamistisch extremisme in Egypte
Traditionele islamitische gebruiken
54%: geloven dat mannen en vrouwen op de werkvloer gescheiden horen te zijn
82%: geloven dat overspeligen gestenigd moeten worden
84%: geloven dat islamieten die hun geloof afvallen de doodstraf moeten krijgen
77%: geloven dat dieven stokslagen moeten krijgen of dat hun handen moeten worden afgehakt
Ook in Iran, Gaza en Libanon hebben ze "democratie"...
donderdag 10 februari 2011
De Moslimbroederschap in Nederland
Moslimbroederschap ideoloog Yusuf al-Qaradawi: "Oh Allah, reken af met de Joden, de verraderlijke agressors. ...Oh Allah, reken af met deze onderdrukkende, Joodse zionistische bende. Oh Allah, spaar niet één van hen. Wij zullen Europa veroveren, wij zullen de Verenigde Staten veroveren."
Eind mei vergaderde de Moslimbroederschap in Amsterdam. Deze organisatie verhult zijn doelstellingen niet: vernietiging van Israël en het bevorderen van islamitische wereldoverheersing. Maar volgens sommigen is de Broederschap ongevaarlijk.
De in 1928 opgerichte Moslimbroederschap is qua omvang en invloed ‘s werelds belangrijkste islamitische organisatie, met afdelingen in zeventig landen, waaronder Nederland. De Broederschap wil de menselijke samenleving hervormen naar het model dat door islamstichter Mohammed werd uitgedacht en ingevoerd. Daartoe dient eerst de islamitische wereld te worden gezuiverd en verenigd.
Meer op: Crethi Plethi
woensdag 9 februari 2011
Wat als eigenlijk het volk het probleem is?
Daniel Greenfield
Talloze ‘talking heads’ en neoconservatieve experts verzekeren ons dat een rooskleurige toekomst zich als een magisch tapijt voor Egypte uitstrekt. Leuzen als “democratie", “vrijheid”, “volksvertegenwoordiging” druppelen één voor één uit hun printers. Elk cynisme wordt laatdunkend afgedaan en scepticisme wordt naar de prullenmand verwezen. Hier wordt geschiedenis geschreven. Het lastige aan geschiedenis is echter dat het geen vast punt op een kaart is, maar een ononderbroken golf. Net als het tij wordt geschiedenis keer op keer nieuw gevormd en herhaald, als golven die op de oevers van de tijd breken en uitrollen.
Mubarak is het probleem, wordt ons verteld. Hun probleem is hij zeker. De hinderlijke tweeëntachtigjarige luchtmachtofficier staat hun dromen van een nieuw Egypte in de weg. Als hij er niet was, zou Egypte een liberaal model voor de regio zijn. Net als Gaza, Libanon en Irak. Maar is de dictator of het volk het probleem? De betogers worden verenigd door hun wens Mubarak te verjagen. Maar waar staan ze eigenlijk voor, naast open verkiezingen?
59 procent van de Egyptische moslims wil democratie en 95 procent wil dat de islam een belangrijke rol speelt in de politiek. (Omdat Egypte ongeveer 5 procent christenen heeft, betekent dit dat 100 procent van de moslims wil dat de islam een belangrijke rol in de politiek speelt.) 84 procent vindt dat afvalligen de doodstraf moeten krijgen. Zo zal de Egyptische democratie eruitzien. Een unanieme meerderheid die een islamitische staat wil en een krappe meerderheid die de democratie wil. Wie denk je dat er gaat winnen? Een democratische meerderheid in het land steunt het vermoorden van mensen in de naam van de islam. Mubaraks regering executeert afvalligen en overspeligen niet. Een democratisch Egypte zal dat echter wel doen. Waarom? Omdat het de wil van het volk is.
De cheerleaders die met hun pompons voor Egyptische democratie staan te zwaaien schijnen niet te snappen dat de uitkomst anders dan positief zou kunnen zijn. Het is een geloofspunt voor ze dat vrijheid tot vrijheid leidt. Dat uit open verkiezingen mensenrechten voortkomen. Dat het probleem alleen bij de dictator kan liggen, niet bij het volk. Nooit bij het volk. Dat is hun ideologie en daar blijven ze bij.
Sinds de Tweede Wereldoorlog zijn we uitgegaan van het “Hitlermodel”. Volgens het “Hitlermodel” bestaan er geen slechte naties, alleen slechte regeringen. Met de mensen zelf is niets mis, alleen grijpt soms een piepkleine extremistische minderheid de macht. Dit stelt de liberaal aangelegde mens in staat de noodzaak voor incidentele oorlogen in overeenstemming te brengen met zijn geloof in de mensheid. In plaats dat ze oorlog voeren tegen naties, voeren ze oorlog om naties te bevrijden van hun tirannieke regimes. Vanaf die tijd hebben we deze “bevrijdingsoorlogen” gevoerd.
We hebben gevochten om Korea en Vietnam te bevrijden van het communisme, maar het ontbrak ons aan één ding. De steun van de gewone man voor wiens vrijheid we vochten. Tegenwoordig hebben Zuid-Koreanen meer op met Kim Jong Il dan met ons. We hebben gevochten om de tirannen van Koeweit en Saoedi-Arabië te bevrijden van Saddam Hoessein. Als beloning financierden ze de terroristen die ons sindsdien naar het leven hebben gestaan. We hebben gevochten om Irak te bevrijden van Saddam, en het hele land implodeerde in strijdende partijen. Onze “Overwinning in Irak” kwam tot stand omdat we een overeenkomst sloten met de Ba’athisten tegen de sjiieten en Al Qaida, waarbij we in wezen weer een gebrekkige versie van Saddams oude status-quo invoerden. We vochten om Afghanistan te bevrijden, en nu komen we tot de ontdekking dat we bondgenoten zijn van enkele islamitische krijgsheren die vrouwen mishandelen en kleine jongetjes verkrachten – en tegenstanders van andere islamitische krijgsheren die vrouwen mishandelen en kleine jongetjes verkrachten.
Democratie uitdelen alsof het snoep is lost de bestaande culturele problemen niet op. Het maakt geen einde aan onverdraagzaamheid, het brengt geen vrijheid voor vrouwen en het maakt geen einde aan het moorden in de naam van Allah. Open verkiezingen zijn niet beter dan de mensen die eraan deelnemen. De 84 procent van de Egyptenaren die afvalligen willen vermoorden hebben problemen die niet worden opgelost door democratie. Het probleem in Egypte is niet Mubarak, maar de Egyptenaren zelf.
Laten we een ander voorbeeld nemen. In Jordanië, het volgende doelwit van de vrijheidstour, vaardigde koning Hoessein een wet uit die de eerwraak van vrouwen strafbaar maakte. Hun democratisch gekozen parlement verwierp de wet met 60 tegen 25 stemmen. Daar hadden ze maar 3 minuten voor nodig. Dat is wat democratie zou betekenen voor de Jordaanse meisjes die worden vermoord door hun echtgenoten, broers en vaders: het recht van het volk en zijn volgens de regels verkozen vertegenwoordigers om de moord op vrouwen te legaliseren.
Het “Hitlermodel” zegt dat je alleen maar de dictator en zijn medewerkers hoeft te verwijderen om democratie, vrijheid en wederzijdse vriendschap in te luiden. Maar wat als de dictator niet het probleem is, maar het symptoom van een groter cultureel probleem?
Neem de Koude Oorlog. We hebben het communisme zonder een enorme oorlog verslagen. De Berlijnse Muur ging plat. Democratie arriveerde in Rusland. Alleen zijn we nu weer terug bij af. De situatie in de regio is teruggezet naar die van voor de Tweede Wereldoorlog, met een chaotisch Oost-Europa en een roofzuchtig Rusland. Economische liberalisatie en zelfs het einde van het communisme hebben het onderliggende patroon niet veranderd. Ondanks een korte periode van democratie is Rusland teruggekeerd naar een totalitair regime met boze plannen voor de rest van de regio. Dat zou voor niemand een schok moeten zijn geweest, want precies hetzelfde gebeurde er na de val van de tsaren die uiteindelijk culmineerde in de overname door de bolsjewieken. Alle hervormingen en liberalisatie gaven de gemiddelde Rus niet wat hij het meeste wilde: stabiliteit, orde en een sterk land.
Vrijheid is cultureel bepaald. Het is niet hetzelfde als democratie, en democratie is evenmin even alomtegenwoordig en universeel als haar voorstanders ons zouden willen doen geloven. Net als alle vormen van macht kan ze alleen uitgeoefend worden door hen die er klaar voor zijn. Een groot deel van de wereld is er niet klaar voor, net zo min als Europa in de twaalfde eeuw klaar was voor de Grondwet. Krijgen ze het recht om te kiezen, dan kiezen ze tirannie. Ze zullen kiezen wat ze kennen boven dat wat ze niet kennen: stabiliteit boven instabiliteit, orde boven vrijheid.
Een maatschappij met een in haar cultuur verankerde sociale hiërarchie zal deze hiërarchie zelfs met democratische verkiezingen handhaven. Zulke verkiezingen zullen geen vrijheid brengen voor vrouwen of rechten voor religieuze minderheden of vrijheid van meningsuiting voor onpopulaire meningen. Dat zijn zaken die voortkomen uit wettelijke garanties zoals die in de Grondwet, ze zijn niet het natuurlijke gevolg van open verkiezingen. De experts die in de columns van alle grote kranten druk bezig zijn net te doen alsof het zo werkt gedragen zich als dwazen.
De Verenigde Staten hebben hun vrijheid hoofdzakelijk te danken aan hun cultuur. Deze vrijheden waren een uitvloeisel van de rechten van de Engelsen en van de Verlichting. Ze kunnen niet naar een ander land worden geëxporteerd, zonder ook de culturele aannames waaruit ze zijn voortgekomen daarheen te exporteren.
De periode van de grootste liberalisatie in Egypte was onder Britse heerschappij. Sindsdien zijn de kosmopolitische nachtclubs platgebrand en is het land verder afgezakt naar de islamisering. Onder Mubarak is zelfs het huidige niveau van de mensenrechten in Egypte hoger dan dat in de meeste buurlanden. De reden daarvoor is dat Mubarak banden heeft met Amerika. Hoe democratischer Egypte wordt, hoe meer de burgerrechten zullen verdwijnen. De machthebbers zullen de sociale kwesties zien als een gemakkelijke manier om compromissen te sluiten met de Moslim Broederschap. Naarmate de culturele banden met het Westen verslappen, zullen ook de vrijheden afnemen.
De islamisten begrijpen dit veel beter dan de neoconservatieven. Daarom voeren ze ook zo meedogenloos campagne tegen de Westerse cultuur. Ze begrijpen dat gedrag voortkomt uit culturele aannames, meer dan uit wetten. Terwijl wij proberen instellingen naar de islamitische wereld te exporteren, exporteren zij de islamitische cultuur naar ons, en ze hebben heel wat meer succes gehad ons te veranderen, dan wij hen. Instellingen worden gevormd door cultuur, maar culturen worden niet gevormd door instellingen. Exporteer alle aspecten van het Amerikaanse staatsbestel naar Egypte, en het zal er op de Egyptische manier werken, niet op de Amerikaanse. Binnen een jaar zal de Egyptische regering precies zo functioneren als nu. Alleen uiterlijk zal het er iets anders uitzien.
Mubarak is een van de laatste Janitsaren,de door het Westen opgeleide legerofficieren die in de hele Arabische wereld de macht grepen om een of andere kromme, ogenschijnlijk moderne regeringsvorm te verwezenlijken. Wanneer het leger de greep op de macht kwijtraakt zal Egypte nog verder afglijden. Het machtsverlies van de Turkse krijgsmacht betekent een afglijden naar islamisme en terrorisme. In Egypte zal dat hetzelfde betekenen.
Het "Hitlermodel” is de ideologische blinde vlek van zo veel liberalen en liberaalgezinden die volhouden dat een hele natie niet slecht kan zijn, alleen een dictator, net zoals een religie niet slecht kan zijn, alleen een piepkleine minderheid van extremisten. Hun voorspelbare reactie op elke crisis is erop aan te dringen dat met een nieuwe regering alles anders zal worden, dat het systeem openbreken onvermijdelijk de daarin inherente vrijheid zal brengen. Zoals zo vaak het geval is, kan één enkel slecht idee tot overweldigende dwaasheid leiden.
Een volk dat niet gelooft in het recht op leven, op vrijheid en op het nastreven van geluk zal niet vrij zijn, ongeacht hoe vaak het naar de stembus gaat. Je kunt voor elk huis een stembus neerzetten en elke week verkiezingen houden, en toch zal het niets opleveren. Vrijheid mag dan het geboorterecht zijn van elke man, elke vrouw en elk kind op aarde, maar ze kunnen die vrijheid niet bezitten tot ze haar opeisen. Zolang ze geloven in het recht van de meerderheid om de minderheid te onderdrukken, in de waarde van orde over vrijheid, en het primaat van de moskee boven alle civiele en wettelijke rechten: dan zullen ze nooit vrij zijn. Nooit. Hun verkiezingen zullen leiden tot chaos of tirannie. Zo is het in het Midden-Oosten. Zo zal het altijd zijn tot ze hun geboorterecht opeisen door de koran dicht te klappen en hun ogen te openen.
Bron
Talloze ‘talking heads’ en neoconservatieve experts verzekeren ons dat een rooskleurige toekomst zich als een magisch tapijt voor Egypte uitstrekt. Leuzen als “democratie", “vrijheid”, “volksvertegenwoordiging” druppelen één voor één uit hun printers. Elk cynisme wordt laatdunkend afgedaan en scepticisme wordt naar de prullenmand verwezen. Hier wordt geschiedenis geschreven. Het lastige aan geschiedenis is echter dat het geen vast punt op een kaart is, maar een ononderbroken golf. Net als het tij wordt geschiedenis keer op keer nieuw gevormd en herhaald, als golven die op de oevers van de tijd breken en uitrollen.
Mubarak is het probleem, wordt ons verteld. Hun probleem is hij zeker. De hinderlijke tweeëntachtigjarige luchtmachtofficier staat hun dromen van een nieuw Egypte in de weg. Als hij er niet was, zou Egypte een liberaal model voor de regio zijn. Net als Gaza, Libanon en Irak. Maar is de dictator of het volk het probleem? De betogers worden verenigd door hun wens Mubarak te verjagen. Maar waar staan ze eigenlijk voor, naast open verkiezingen?59 procent van de Egyptische moslims wil democratie en 95 procent wil dat de islam een belangrijke rol speelt in de politiek. (Omdat Egypte ongeveer 5 procent christenen heeft, betekent dit dat 100 procent van de moslims wil dat de islam een belangrijke rol in de politiek speelt.) 84 procent vindt dat afvalligen de doodstraf moeten krijgen. Zo zal de Egyptische democratie eruitzien. Een unanieme meerderheid die een islamitische staat wil en een krappe meerderheid die de democratie wil. Wie denk je dat er gaat winnen? Een democratische meerderheid in het land steunt het vermoorden van mensen in de naam van de islam. Mubaraks regering executeert afvalligen en overspeligen niet. Een democratisch Egypte zal dat echter wel doen. Waarom? Omdat het de wil van het volk is.
De cheerleaders die met hun pompons voor Egyptische democratie staan te zwaaien schijnen niet te snappen dat de uitkomst anders dan positief zou kunnen zijn. Het is een geloofspunt voor ze dat vrijheid tot vrijheid leidt. Dat uit open verkiezingen mensenrechten voortkomen. Dat het probleem alleen bij de dictator kan liggen, niet bij het volk. Nooit bij het volk. Dat is hun ideologie en daar blijven ze bij.
Sinds de Tweede Wereldoorlog zijn we uitgegaan van het “Hitlermodel”. Volgens het “Hitlermodel” bestaan er geen slechte naties, alleen slechte regeringen. Met de mensen zelf is niets mis, alleen grijpt soms een piepkleine extremistische minderheid de macht. Dit stelt de liberaal aangelegde mens in staat de noodzaak voor incidentele oorlogen in overeenstemming te brengen met zijn geloof in de mensheid. In plaats dat ze oorlog voeren tegen naties, voeren ze oorlog om naties te bevrijden van hun tirannieke regimes. Vanaf die tijd hebben we deze “bevrijdingsoorlogen” gevoerd.
We hebben gevochten om Korea en Vietnam te bevrijden van het communisme, maar het ontbrak ons aan één ding. De steun van de gewone man voor wiens vrijheid we vochten. Tegenwoordig hebben Zuid-Koreanen meer op met Kim Jong Il dan met ons. We hebben gevochten om de tirannen van Koeweit en Saoedi-Arabië te bevrijden van Saddam Hoessein. Als beloning financierden ze de terroristen die ons sindsdien naar het leven hebben gestaan. We hebben gevochten om Irak te bevrijden van Saddam, en het hele land implodeerde in strijdende partijen. Onze “Overwinning in Irak” kwam tot stand omdat we een overeenkomst sloten met de Ba’athisten tegen de sjiieten en Al Qaida, waarbij we in wezen weer een gebrekkige versie van Saddams oude status-quo invoerden. We vochten om Afghanistan te bevrijden, en nu komen we tot de ontdekking dat we bondgenoten zijn van enkele islamitische krijgsheren die vrouwen mishandelen en kleine jongetjes verkrachten – en tegenstanders van andere islamitische krijgsheren die vrouwen mishandelen en kleine jongetjes verkrachten.
Democratie uitdelen alsof het snoep is lost de bestaande culturele problemen niet op. Het maakt geen einde aan onverdraagzaamheid, het brengt geen vrijheid voor vrouwen en het maakt geen einde aan het moorden in de naam van Allah. Open verkiezingen zijn niet beter dan de mensen die eraan deelnemen. De 84 procent van de Egyptenaren die afvalligen willen vermoorden hebben problemen die niet worden opgelost door democratie. Het probleem in Egypte is niet Mubarak, maar de Egyptenaren zelf.
Laten we een ander voorbeeld nemen. In Jordanië, het volgende doelwit van de vrijheidstour, vaardigde koning Hoessein een wet uit die de eerwraak van vrouwen strafbaar maakte. Hun democratisch gekozen parlement verwierp de wet met 60 tegen 25 stemmen. Daar hadden ze maar 3 minuten voor nodig. Dat is wat democratie zou betekenen voor de Jordaanse meisjes die worden vermoord door hun echtgenoten, broers en vaders: het recht van het volk en zijn volgens de regels verkozen vertegenwoordigers om de moord op vrouwen te legaliseren.
Het “Hitlermodel” zegt dat je alleen maar de dictator en zijn medewerkers hoeft te verwijderen om democratie, vrijheid en wederzijdse vriendschap in te luiden. Maar wat als de dictator niet het probleem is, maar het symptoom van een groter cultureel probleem?
Neem de Koude Oorlog. We hebben het communisme zonder een enorme oorlog verslagen. De Berlijnse Muur ging plat. Democratie arriveerde in Rusland. Alleen zijn we nu weer terug bij af. De situatie in de regio is teruggezet naar die van voor de Tweede Wereldoorlog, met een chaotisch Oost-Europa en een roofzuchtig Rusland. Economische liberalisatie en zelfs het einde van het communisme hebben het onderliggende patroon niet veranderd. Ondanks een korte periode van democratie is Rusland teruggekeerd naar een totalitair regime met boze plannen voor de rest van de regio. Dat zou voor niemand een schok moeten zijn geweest, want precies hetzelfde gebeurde er na de val van de tsaren die uiteindelijk culmineerde in de overname door de bolsjewieken. Alle hervormingen en liberalisatie gaven de gemiddelde Rus niet wat hij het meeste wilde: stabiliteit, orde en een sterk land.
Vrijheid is cultureel bepaald. Het is niet hetzelfde als democratie, en democratie is evenmin even alomtegenwoordig en universeel als haar voorstanders ons zouden willen doen geloven. Net als alle vormen van macht kan ze alleen uitgeoefend worden door hen die er klaar voor zijn. Een groot deel van de wereld is er niet klaar voor, net zo min als Europa in de twaalfde eeuw klaar was voor de Grondwet. Krijgen ze het recht om te kiezen, dan kiezen ze tirannie. Ze zullen kiezen wat ze kennen boven dat wat ze niet kennen: stabiliteit boven instabiliteit, orde boven vrijheid.
Een maatschappij met een in haar cultuur verankerde sociale hiërarchie zal deze hiërarchie zelfs met democratische verkiezingen handhaven. Zulke verkiezingen zullen geen vrijheid brengen voor vrouwen of rechten voor religieuze minderheden of vrijheid van meningsuiting voor onpopulaire meningen. Dat zijn zaken die voortkomen uit wettelijke garanties zoals die in de Grondwet, ze zijn niet het natuurlijke gevolg van open verkiezingen. De experts die in de columns van alle grote kranten druk bezig zijn net te doen alsof het zo werkt gedragen zich als dwazen.
De Verenigde Staten hebben hun vrijheid hoofdzakelijk te danken aan hun cultuur. Deze vrijheden waren een uitvloeisel van de rechten van de Engelsen en van de Verlichting. Ze kunnen niet naar een ander land worden geëxporteerd, zonder ook de culturele aannames waaruit ze zijn voortgekomen daarheen te exporteren.
De periode van de grootste liberalisatie in Egypte was onder Britse heerschappij. Sindsdien zijn de kosmopolitische nachtclubs platgebrand en is het land verder afgezakt naar de islamisering. Onder Mubarak is zelfs het huidige niveau van de mensenrechten in Egypte hoger dan dat in de meeste buurlanden. De reden daarvoor is dat Mubarak banden heeft met Amerika. Hoe democratischer Egypte wordt, hoe meer de burgerrechten zullen verdwijnen. De machthebbers zullen de sociale kwesties zien als een gemakkelijke manier om compromissen te sluiten met de Moslim Broederschap. Naarmate de culturele banden met het Westen verslappen, zullen ook de vrijheden afnemen.
De islamisten begrijpen dit veel beter dan de neoconservatieven. Daarom voeren ze ook zo meedogenloos campagne tegen de Westerse cultuur. Ze begrijpen dat gedrag voortkomt uit culturele aannames, meer dan uit wetten. Terwijl wij proberen instellingen naar de islamitische wereld te exporteren, exporteren zij de islamitische cultuur naar ons, en ze hebben heel wat meer succes gehad ons te veranderen, dan wij hen. Instellingen worden gevormd door cultuur, maar culturen worden niet gevormd door instellingen. Exporteer alle aspecten van het Amerikaanse staatsbestel naar Egypte, en het zal er op de Egyptische manier werken, niet op de Amerikaanse. Binnen een jaar zal de Egyptische regering precies zo functioneren als nu. Alleen uiterlijk zal het er iets anders uitzien.
Mubarak is een van de laatste Janitsaren,de door het Westen opgeleide legerofficieren die in de hele Arabische wereld de macht grepen om een of andere kromme, ogenschijnlijk moderne regeringsvorm te verwezenlijken. Wanneer het leger de greep op de macht kwijtraakt zal Egypte nog verder afglijden. Het machtsverlies van de Turkse krijgsmacht betekent een afglijden naar islamisme en terrorisme. In Egypte zal dat hetzelfde betekenen.Het "Hitlermodel” is de ideologische blinde vlek van zo veel liberalen en liberaalgezinden die volhouden dat een hele natie niet slecht kan zijn, alleen een dictator, net zoals een religie niet slecht kan zijn, alleen een piepkleine minderheid van extremisten. Hun voorspelbare reactie op elke crisis is erop aan te dringen dat met een nieuwe regering alles anders zal worden, dat het systeem openbreken onvermijdelijk de daarin inherente vrijheid zal brengen. Zoals zo vaak het geval is, kan één enkel slecht idee tot overweldigende dwaasheid leiden.
Een volk dat niet gelooft in het recht op leven, op vrijheid en op het nastreven van geluk zal niet vrij zijn, ongeacht hoe vaak het naar de stembus gaat. Je kunt voor elk huis een stembus neerzetten en elke week verkiezingen houden, en toch zal het niets opleveren. Vrijheid mag dan het geboorterecht zijn van elke man, elke vrouw en elk kind op aarde, maar ze kunnen die vrijheid niet bezitten tot ze haar opeisen. Zolang ze geloven in het recht van de meerderheid om de minderheid te onderdrukken, in de waarde van orde over vrijheid, en het primaat van de moskee boven alle civiele en wettelijke rechten: dan zullen ze nooit vrij zijn. Nooit. Hun verkiezingen zullen leiden tot chaos of tirannie. Zo is het in het Midden-Oosten. Zo zal het altijd zijn tot ze hun geboorterecht opeisen door de koran dicht te klappen en hun ogen te openen.
Bron
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
