(Door: L.S. Gabriel – Vertaling: E.J. Bron)
Nadat de regering in Den Haag het vliegtuig, waarin zich de Turkse minister van Buitenlandse Zaken Mevlüt Çavuşoğlu bevond, geen toestemming gaf om te landen in Nederland, stuurde Turkije de hoofddoekminister van Familiezaken en Sociale Zaken, Fatma Betül Sayan Kaya (foto), met de auto naar Nederland. Met dezelfde agenda als daarvoor al Çavuşoğlu: ongeoorloofde verkiezingspropaganda voor het Erdoğan-regime. De Nederlanders wilden blijkbaar niet met zich laten sollen en hielden de auto van de minister vlak voor het Turkse consulaat in Rotterdam aan. Op grond van haar bedoeling werd Sayan Kaya onverwijld tot “ongewenst vreemdeling” verklaard en door de politie teruggebracht naar de Duitse grens.
Lees verder>>>
Posts tonen met het label vrijheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vrijheid. Alle posts tonen
zondag 12 maart 2017
Er wachten ons donkere dagen
“Door de migratiecrisis, de rol van de Europese Unie, de problemen met de islam, hier en in de wereld, ben ik ben heel somber en merk bij mezelf een zekere berusting: de wal gaat het schip keren. Het vrije Europa dat we nu kennen, bestaat in 2050 niet meer”.
(Interview met Mat Herben in het AD Groene Hart, 11 maart 2017)
“Ik zie bij de meeste politici geen bereidheid om van het verleden te leren. In 2008 ben ik door Mark Rutte gevraagd om lid van de VVD te worden. Ik ben onder andere bezig geweest het adviseren van Kamerleden op gebied van Europa en Defensie. Mijn insteek was het moderniseren van de Europese Unie: Brussel doet alleen wat het moet doen en moet verder terughoudend zijn. Daar is niets van terecht gekomen. Dat is een van de redenen dat ik vorige maand mijn lidmaatschap van de VVD heb opgezegd. Ik ben nu partijloos burger. De bereidheid om te hervormen is afwezig bij VVD en CDA, de linkse partijen maken de problemen nog erger.
Lees verder>>>
(Interview met Mat Herben in het AD Groene Hart, 11 maart 2017)
“Ik zie bij de meeste politici geen bereidheid om van het verleden te leren. In 2008 ben ik door Mark Rutte gevraagd om lid van de VVD te worden. Ik ben onder andere bezig geweest het adviseren van Kamerleden op gebied van Europa en Defensie. Mijn insteek was het moderniseren van de Europese Unie: Brussel doet alleen wat het moet doen en moet verder terughoudend zijn. Daar is niets van terecht gekomen. Dat is een van de redenen dat ik vorige maand mijn lidmaatschap van de VVD heb opgezegd. Ik ben nu partijloos burger. De bereidheid om te hervormen is afwezig bij VVD en CDA, de linkse partijen maken de problemen nog erger.
Lees verder>>>
maandag 6 maart 2017
Wat verandert er na de verkiezingen?
(Door: H. Numan)
Wat gaat er gebeuren als u zo dom bent om op een andere partij dan de PVV te stemmen? Zo op het oog erg weinig. Rutte zal dan mogelijk premier worden, of Buma of Pechtold. Dat maakt weinig verschil. Rutte, Buma en Pechtold hebben een vrijwel identiek programma. Zekers, ze verschillen op details. Maar de grote lijn is exact hetzelfde. Alle drie willen van Nederland een provincie in Europa maken. Dat proces is allang bezig, en is bijna onomkeerbaar. Stem niet op Wilders en de weg terug is er niet meer. Alle drie willen een multiculturele samenleving. Elk heeft daar andere redenen voor, maar dat proces is ook bijna onomkeerbaar. Daags na de verkiezingen merkt u helemaal niets.
U gaat pas wat merken rond eind mei. Pinksteren valt dit jaar op 4 en 5 juni. Dat is een beetje een wazige feestdag geworden, en die gaat vrijwel zeker als eerste op het blok. Premier Pechtold? Buma? Rutte? zal dan in het kader van islamisering, pardon, saamhorigheid, voorstellen om 2e Pinksterdag af te schaffen en in te ruilen voor de eerste officiële mohammedaanse feestdag. Dat gaat natuurlijk niet zonder gemor, maar u heeft dan zelf gekozen voor een mohammedaanse samenleving. Door niet op de PVV te stemmen.
Lees meer>>>
Labels:
EUSSR,
islamisering,
partijkartel,
PVV,
verkiezingen,
vrijheid
woensdag 7 oktober 2015
Citaat van de week
We weten door pijnlijke ervaring dat vrijheid nooit vrijwillig wordt opgegeven door de onderdrukker, ze moet worden geëist door de onderdrukten.
"We know through painful experience that freedom is never voluntarily given by the oppressor; it must be demanded by the oppressed."
Dominee Martin Luther King
Dominee Martin Luther King
Bron: Brief vanuit Birmingham Jail, 16 april 1963
woensdag 5 november 2014
Geert Wilders tien jaar beveiligd
Op 4 november 2004, twee dagen na de moord op Theo van Gogh, veranderde het leven van Geert Wilders drastisch. Als zijn beveiligers hem die avond thuis afzetten, staan ze binnen een kwartier weer op de stoep. Wilders moet meekomen omdat op de computer van Mohammed B. plannen worden gevonden om ook hem te vermoorden.
Wilders over die tien jaar: "Hoe erg het ook is, je realiseert je op dat moment wel hoe kwetsbaar vrijheid is. Je beseft je pas echt hoe belangrijk en hoe mooi vrijheid is, op het moment dat je het kwijtraakt.
Ik kan me bijna niet eens meer herinneren hoe het was om vrij te zijn. Tien jaar is een hele lange tijd. Hoe het was om in mijn eigen auto te stappen, om boodschappen te doen, om spontaan alleen met mijn vrouw te gaan wandelen in het park; ik weet eigenlijk al niet meer hoe het is."
Luister hier naar het interview.
Het is een beschamende situatie dat critici van de islam hun vrijheid kwijtraken, terwijl de islam zich in Nederland en in heel Europa NOG STEEDS ongehinderd mag verbreiden en onze maatschappij mag ondermijnen.
De koran is een boek vol haat voor alles wat niet-islamitisch is. De koran draagt ALLE moslims op om de islam te verspreiden tot Allah de enige god is die op de hele wereld aanbeden wordt, en alle mensen op aarde onder de wetten van de sharia leven. Na 1400 jaar bloedvergieten is de islam uitgegroeid van een eenmansgeloof tot een ummah van anderhalf miljard. En de veroveringstocht gaat door: terreur in naam van Allah is dagelijkse kost, wereldwijd.
De rest van onze politici blijft krampachtig doof en blind voor de feiten. Nog steeds schieten moskeeën in ons land als paddenstoelen uit de grond, wordt de islam op allerlei manieren (zelfs met subsidie) verspreid, horen we dagelijks leugens van de (staats)media over al die geweldige culturele bijdragen van de islam en worden onze kinderen op school gehersenspoeld over de zegeningen van de islam. Steeds meer mohammedanen stromen ons land binnen, haatimams zijn welkom en jihadi's die in Syrië willen gaan moorden voor Allah mogen hier gewoon vrij rondlopen.
Geert Wilders en zijn PVV zijn de enigen die geen oogkleppen dragen en wél de islamisering van ons land willen stoppen en terugdraaien. Steun ze!
Wilders over die tien jaar: "Hoe erg het ook is, je realiseert je op dat moment wel hoe kwetsbaar vrijheid is. Je beseft je pas echt hoe belangrijk en hoe mooi vrijheid is, op het moment dat je het kwijtraakt.
Ik kan me bijna niet eens meer herinneren hoe het was om vrij te zijn. Tien jaar is een hele lange tijd. Hoe het was om in mijn eigen auto te stappen, om boodschappen te doen, om spontaan alleen met mijn vrouw te gaan wandelen in het park; ik weet eigenlijk al niet meer hoe het is."
Luister hier naar het interview.
Het is een beschamende situatie dat critici van de islam hun vrijheid kwijtraken, terwijl de islam zich in Nederland en in heel Europa NOG STEEDS ongehinderd mag verbreiden en onze maatschappij mag ondermijnen.
De koran is een boek vol haat voor alles wat niet-islamitisch is. De koran draagt ALLE moslims op om de islam te verspreiden tot Allah de enige god is die op de hele wereld aanbeden wordt, en alle mensen op aarde onder de wetten van de sharia leven. Na 1400 jaar bloedvergieten is de islam uitgegroeid van een eenmansgeloof tot een ummah van anderhalf miljard. En de veroveringstocht gaat door: terreur in naam van Allah is dagelijkse kost, wereldwijd.
De rest van onze politici blijft krampachtig doof en blind voor de feiten. Nog steeds schieten moskeeën in ons land als paddenstoelen uit de grond, wordt de islam op allerlei manieren (zelfs met subsidie) verspreid, horen we dagelijks leugens van de (staats)media over al die geweldige culturele bijdragen van de islam en worden onze kinderen op school gehersenspoeld over de zegeningen van de islam. Steeds meer mohammedanen stromen ons land binnen, haatimams zijn welkom en jihadi's die in Syrië willen gaan moorden voor Allah mogen hier gewoon vrij rondlopen.
Geert Wilders en zijn PVV zijn de enigen die geen oogkleppen dragen en wél de islamisering van ons land willen stoppen en terugdraaien. Steun ze!
zondag 4 mei 2014
zondag 8 september 2013
Islam en vrijheid
Islam en vrijheid
De vrienden en de vriendinnen van de islam zullen het wel heel brutaal vinden dat ik hier ga spreken over ‘islamitische maatschappijen’, want alle islamitische maatschappijen zijn verschillend. Dat klopt, er bestaan verschillen maar dat neemt niet weg dat er ook overeenkomsten zijn. De belangrijkste daarvan is dat de sharia, het islamitisch recht, altijd en overal invloed uitoefent op het vigerende recht, dat wil zeggen het recht zoals dat in het land van kracht is. Die invloed is niet altijd even groot, maar hij is wel altijd aanwezig.
Ik vind het vanwege de beperkte tijd jammer maar voor we aan de economie kunnen toekomen, moeten we de aard van de sharia besproken hebben omdat anders de manier waarop de sharia invloed op een maatschappij uitoefent niet te begrijpen is. En zonder begrip voor hoe de islam en de sharia hun invloed
uitoefenen, zakken we weg tot het niveau van het debat dat de regering met de Tweede Kamer daarover donderdag 5 september gevoerd heeft. En dat niveau moeten we met elkaar niet willen in dit land.
Lees meer op hoeiboei
zaterdag 25 augustus 2012
Toespraak Geert Wilders, Ahoy, 24 augustus 2012
Beste vrienden van de vrijheid,
Fijn dat jullie er allemaal zijn.
Wij beginnen de nastoot van de campagne hier, in de stad van Pim Fortuyn. Maar u weet. de PVV campagne is al maanden aan de gang. Het kabinet lag nog niet uit elkaar of wij zeiden: het gaat straks bij de verkiezingen maar om 1 ding. En dat is Brussel. Het zijn de Brusselse diktaten die ervoor zorgen dat Nederland zo bizar veel moet bezuinigen. Dat moment was het begin van de campagne. En tot op 12 september de stembussen dichtgaan, zullen we dat blijven roepen.
Dit zijn de laatste paukenslagen. Voor de Rotterdammers onder jullie: gisteren speelde Feyenoord gelijk in de Europa League. Op zich geldt natuurlijk: hoe eerder je wegbent uit Europa, hoe beter. Maar ik wens Feyenoord veel succes tegen Sparta Praag.
Als u zich afvraagt waarom ik zo’n gezond kleurtje heb, dat heb ik te danken aan een korte vakantie. Heb ik in de tussentijd veel gemist? Er schijnt een soort debat geweest te zijn tussen lijsttrekkers op de televisie. U zag een foto van Alexander Pechtold in een roze kniebroek. Als we die foto ophangen aan onze grenzen hebben we de immigratiestop binnen. Ik begrijp dat Griekenland ook weer zijn schulden niet kan betalen en weer uitstel nodig heeft.
De VVD gaat de thuiszorg afschaffen, in Engeland poseert een prins in zijn adamskostuum, Roemer doet iets en Rutte ook. Kortom, niet veel gebeurd toen ik weg was.
Dat debat was eigenlijk geweldig. Jammer dat niemand heeft gekeken. Het illustreerde namelijk perfect hoe de politiek in Nederland er zou uitzien zonder de Partij voor de Vrijheid: keuvelende meneren en mevrouwen, die elkaar gezellig de bal toespelen. Het was het Nederland van voor Fortuyn, toen Nederland nog in de wurgende greep verkeerde van de politiek-correctheid en de multikul. Toen heel Den Haag vijf keer per dag op de knieën ging, biddend richting het Mekka der eurofielen, Brussel. En daarna gaven ze elkaar een borrel of een baan.
Vandaag heb ik een boodschap voor het hele politieke establishment: jullie hoop op ‘business as usual’, jullie hunkering dat we nooit meer zullen praten over de multikul en het faliekant mislukte EU-experiment is totaal zinloos. De problemen die het gevolg zijn van jullie verknipte idealen zijn te groot om onder het tapijt te vegen. Vandaag begint deel 2 van de verkiezingscampagne.
De belangen zijn enorm. De afgelopen jaren hebben het bewezen: De Brusselse wolven willen altijd meer. Overal bemoeien ze zich mee. Met onze begroting, onze immigratie, onze pensioenen, onze hypotheekrente-aftrek, onze huurmarkt, onze arbeidsmarkt, ja zelfs onze Hedwigepolder.
De Europese Unie heeft al lang niks meer te maken met vrijhandel. Brussel is een ondemocratisch monster – een vampier die ons leegzuigt tot we nog slechts een onbetekenende provincie zijn van het Groot-Europese Rijk.
De eurocraten willen ons doen geloven dat we anders vervallen in barbarij en oorlog. Maar als ik ergens barbarij zien, dan is het bij de ongekozen eurocraten in Brussel. Ze plunderen ons land en zeggen dan: wees maar blij, want anders hadden jullie oorlog gehad. Een van de grootste griezels is Eurocommissaris Cecilia Malmström met haar krankzinnige linkse idealen. Malmström is een of andere Zweedse troela. Niemand kent haar, niemand weet wie ze is, niemand weet wat haar merk zware shag is, niemand heeft ooit op haar gestemd; en toch is zij de baas over onze immigratie. Terwijl ze meer dan 25.000 euro per maand toucheert, net zoals de rest van de zakkenvullende Europese commissie.
De vraag is nu: wie zal Nederland redden uit die Europese dwangbuis? Wie zal ons losmaken uit die Brusselse haaienbek? Niet Mark Rutte, de man die steeds afreist naar Brussel om weer een ongedekte cheque te ondertekenen in ruil voor lunch met champagne. Hup, daar gaat weer een miljard. Als je Mark Rutte een blanco cheque voorhoudt, dan tekent ie. Als je Mark Rutte ’s nachts wakker maakt, pakt hij zijn pen en begint te tekenen.
En Kameraad Roemer dan? Hij deelt nu gratis tomatenijsjes uit op straat. Dat is een voorproefje van zijn carrière als minister-president als hij gratis geld gaat uitdelen. Minister-President Roemer zal trouwens niet alleen de geldpersen open zetten maar ook de sluizen van de massa-immigratie. En hij zal miljarden meer aan ontwikkelingshulp doneren.
Afrika zal blij zijn met premier Roemer. Want ome Emiel lijkt een gezellige oom die op verjaardag moppen vertelt, maar hij is een geharde multiculturalist die niet zal rusten voordat wij een minderheid zijn.
De SP en Brussel zijn twee handen op 1 buik. Méér immigratie, méér Europa, méér generaal pardons en dus méér onveiligheid. Nog nooit heeft de SP voor een PVV-motie gestemd om de massa-immigratie te beperken.
Roemer en Rutte zullen ons land rennend in de uitverkoop doen. Waar moet ik tekenen?, roept Mark Rutte, de man van de blanco cheques. Hoeveel geld moet ik vandaag weer gratis weggeven?, roept Emiel.
Is er een alternatief? Ja, dat is er en het heet de PVV.
Wat waren we vroeger trots op de gulden. De gulden was de mooiste munt van Europa. De gulden was een sterke munt. Eeuwenlang heeft de gulden Nederland voortreffelijk gediend.
Vandaag hebben we de euro. De euro is geen geld; de euro kost geld. De euro maakte ons armer in plaats van rijker. De euro kostte elke Nederlander vorig jaar gemiddeld 1800 euro aan consumptievermogen. Om de euro te redden hebben Rutte en De Jager elke Nederlander tot dusver al een risico van bijna 10.000 euro aan leningen en garanties om de nek gehangen.
Vrienden, er zijn mensen die zich niet kunnen voorstellen dat we ooit weer een onafhankelijk land worden, dat we ooit eens die verschrikkelijke EU-vlag bij het grofvuil zullen zetten.
Tegen die mensen zeg ik: kom naar Rotterdam. Dit is de stad van wonderen. Ooit tot puin gebombardeerd door de nationaal-socialisten en herrezen uit haar eigen graf. Maar Rotterdam is ook de stad waar het failliet van de multiculturele samenleving voelbaar is. In Rotterdam begon Fortuyn zijn revolutie. Om Nederland terug te geven aan de Nederlanders.
Vrienden, ik heb een simpele vraag: Moet Nederland niet gewoon eens kiezen voor baas in eigen huis?
Als we uit de Europese Unie stappen, wordt Nederland weer een vrij land. Nadat we ons in de 16de eeuw van Spanje en de Brusselse landvoogd hadden bevrijd, begon onze Gouden Eeuw.
Als we ons vandaag van Griekenland, Spanje en de Brusselse landvoogden bevrijden, begint een nieuwe Gouden Eeuw. We zijn niet voorbestemd om een flappentap van Zuid-Europa te zijn. Wij zijn voorbestemd voor grote dingen. We zijn nog altijd het volk van Piet Heyn en Michiel de Ruyter. Onze daden worden alleen maar begrensd door onze dromen.
Wat waren we vroeger trots op Nederland. Op onze kracht. Op onze vrijheid. Op onze vlag.
Op onze eigen gulden. Alles wat we zelf bereikt hebben. Vrienden, ik heb goed nieuws: Die tijd komt terug. Daar gaan wij voor zorgen. 12 september wordt de dag van de bevrijding.
Dan zegt Nederland “Neen” tegen Rutte en de Kunduz-coalitie. Want zij leggen ons land een forenzentaks op, verhogen de BTW, trekken de pensioenleeftijd op, halen de rollator uit het basispakket, brengen het eigen risico naar 350 euro, morrelen aan de WW en het ontslagrecht, en schaffen de verzorgingstehuizen af.
Dan zegt Nederland alsnog “Neen” tegen het noodfonds ESM waar wij voor 40 miljard garant moeten staan voor landen die ons bedrogen en belogen hebben of hun eigen broek niet kunnen ophouden. Ik kan niet uitleggen dat we hier in Nederland de mensen voor miljarden pakken in hun portemonnee en vervolgens miljarden aan Zuid-Europeanen geven.
Vrienden, Den Haag hoeft de portemonnee van de mensen niet leeg te roven, want er is nog genoeg geld te besparen op de staatsuitgaven: de subsidies, de groene onzin, de afdrachten aan Europa, ontwikkelingshulp. Dat is waar de PVV het geld gaat halen, niet uit uw portemonnee. We verlagen de belastingen en de BTW. Ons economisch programma laat zich in 1 woord samenvatten: Belastingverlagingen. De PVV verlaagt de belastingen voor de burgers met maar liefst 7,5 miljard netto.
En uiteraard is er nog de 7,2 miljard per jaar die wij besparen als we een einde maken aan de immigratie-waanzin. Meer dan de helft van het geld dat we uitgeven aan bijstand gaat naar niet-Westerse allochtonen. Daarover hoor je Emile Roemer niet.
Ook voor de veiligheid van Nederland maakt de PVV zich hard. Noord-Afrikaanse en Oost-Europese bendes maken ons land onveilig. Nederland moet weer baas worden over zijn eigen grenzen. De politie moet weer baas worden op straat. Geen pappen en nathouden, maar keihard ingrijpen! Dat is waar wij voor staan!
Vrienden. er staat veel op het spel. We moeten weer zelf ons eigen lot gaan bepalen.
Nederlandse toekomst in Nederlandse handen. Eigen grenzen, eigen geld, eigen toekomst.
Baas in eigen huis, baas in eigen land.
Succes allemaal met de campagne. Op 12 september halen we een mooi resultaat dat zoals altijd de peilingen doet verbleken.
woensdag 30 mei 2012
Nederland: voetveeg van Brussel
![]() |
| Geen volk is waarlijk vrij dat niet zichzelf bevrijdt 12 september 2012 |
maandag 21 mei 2012
Historische machtsgreep
Geplaatst door Leon de Winter op 21 mei, 2012 - 08:59
Een nieuwe column van Leon de Winter, over Eutopia en europaten.
De Karel de Grote-prijs wordt elk jaar in Aken uitgereikt aan iemand die zich inzet voor de Europese zaak. Grote historische figuren hebben de prijs in ontvangst mogen nemen, en dit jaar is het de Duitser Wolfgang Schäuble die in het Europese zonnetje wordt gezet. Afgelopen woensdag werd dat in Aken voorafgegaan door een congres over de EU. Het eerste discussiethema betrof ’integratie’, en verdomd, daar was ik ook voor uitgenodigd. Ik mocht met de Amerikaanse ambassadeur in Duitsland en de leider van het blok van socialisten en democraten in het Europees Parlement, Hannes Swoboda, de discussie openen. Dat werd een confrontatie.
De organisatie meende dat het interessant zou zijn om een keer een andere stem te laten klinken, en dat vond ik ook. Maar de eurocraten en europaten die in de zaal aanwezig waren – ik denk dat vijfennegentig procent van hen mijn bloed kon drinken – waren nog niet zover. Het europeanisme dat zij aanhangen is een geloof dat ver voorbij de rede ligt, zoals vele vormen van geloof en bijgeloof. Een van de deskundigen legde het als volgt uit: de wereld is groot en alle Europese landen zijn klein, er is sprake van globalisering en we kunnen alleen meekomen als we samen één worden, doen we dat niet, dan gaan we ten onder en worden we weer net zo arm als vóór de invoering van de euro.
Lees meer op: Dagelijkse standaard
Een nieuwe column van Leon de Winter, over Eutopia en europaten.
De Karel de Grote-prijs wordt elk jaar in Aken uitgereikt aan iemand die zich inzet voor de Europese zaak. Grote historische figuren hebben de prijs in ontvangst mogen nemen, en dit jaar is het de Duitser Wolfgang Schäuble die in het Europese zonnetje wordt gezet. Afgelopen woensdag werd dat in Aken voorafgegaan door een congres over de EU. Het eerste discussiethema betrof ’integratie’, en verdomd, daar was ik ook voor uitgenodigd. Ik mocht met de Amerikaanse ambassadeur in Duitsland en de leider van het blok van socialisten en democraten in het Europees Parlement, Hannes Swoboda, de discussie openen. Dat werd een confrontatie.
De organisatie meende dat het interessant zou zijn om een keer een andere stem te laten klinken, en dat vond ik ook. Maar de eurocraten en europaten die in de zaal aanwezig waren – ik denk dat vijfennegentig procent van hen mijn bloed kon drinken – waren nog niet zover. Het europeanisme dat zij aanhangen is een geloof dat ver voorbij de rede ligt, zoals vele vormen van geloof en bijgeloof. Een van de deskundigen legde het als volgt uit: de wereld is groot en alle Europese landen zijn klein, er is sprake van globalisering en we kunnen alleen meekomen als we samen één worden, doen we dat niet, dan gaan we ten onder en worden we weer net zo arm als vóór de invoering van de euro.
Lees meer op: Dagelijkse standaard
Labels:
EUSSR,
Eutopia,
Leon de Winter,
soevereiniteit,
vrijheid
woensdag 9 februari 2011
Wat als eigenlijk het volk het probleem is?
Daniel Greenfield
Talloze ‘talking heads’ en neoconservatieve experts verzekeren ons dat een rooskleurige toekomst zich als een magisch tapijt voor Egypte uitstrekt. Leuzen als “democratie", “vrijheid”, “volksvertegenwoordiging” druppelen één voor één uit hun printers. Elk cynisme wordt laatdunkend afgedaan en scepticisme wordt naar de prullenmand verwezen. Hier wordt geschiedenis geschreven. Het lastige aan geschiedenis is echter dat het geen vast punt op een kaart is, maar een ononderbroken golf. Net als het tij wordt geschiedenis keer op keer nieuw gevormd en herhaald, als golven die op de oevers van de tijd breken en uitrollen.
Mubarak is het probleem, wordt ons verteld. Hun probleem is hij zeker. De hinderlijke tweeëntachtigjarige luchtmachtofficier staat hun dromen van een nieuw Egypte in de weg. Als hij er niet was, zou Egypte een liberaal model voor de regio zijn. Net als Gaza, Libanon en Irak. Maar is de dictator of het volk het probleem? De betogers worden verenigd door hun wens Mubarak te verjagen. Maar waar staan ze eigenlijk voor, naast open verkiezingen?
59 procent van de Egyptische moslims wil democratie en 95 procent wil dat de islam een belangrijke rol speelt in de politiek. (Omdat Egypte ongeveer 5 procent christenen heeft, betekent dit dat 100 procent van de moslims wil dat de islam een belangrijke rol in de politiek speelt.) 84 procent vindt dat afvalligen de doodstraf moeten krijgen. Zo zal de Egyptische democratie eruitzien. Een unanieme meerderheid die een islamitische staat wil en een krappe meerderheid die de democratie wil. Wie denk je dat er gaat winnen? Een democratische meerderheid in het land steunt het vermoorden van mensen in de naam van de islam. Mubaraks regering executeert afvalligen en overspeligen niet. Een democratisch Egypte zal dat echter wel doen. Waarom? Omdat het de wil van het volk is.
De cheerleaders die met hun pompons voor Egyptische democratie staan te zwaaien schijnen niet te snappen dat de uitkomst anders dan positief zou kunnen zijn. Het is een geloofspunt voor ze dat vrijheid tot vrijheid leidt. Dat uit open verkiezingen mensenrechten voortkomen. Dat het probleem alleen bij de dictator kan liggen, niet bij het volk. Nooit bij het volk. Dat is hun ideologie en daar blijven ze bij.
Sinds de Tweede Wereldoorlog zijn we uitgegaan van het “Hitlermodel”. Volgens het “Hitlermodel” bestaan er geen slechte naties, alleen slechte regeringen. Met de mensen zelf is niets mis, alleen grijpt soms een piepkleine extremistische minderheid de macht. Dit stelt de liberaal aangelegde mens in staat de noodzaak voor incidentele oorlogen in overeenstemming te brengen met zijn geloof in de mensheid. In plaats dat ze oorlog voeren tegen naties, voeren ze oorlog om naties te bevrijden van hun tirannieke regimes. Vanaf die tijd hebben we deze “bevrijdingsoorlogen” gevoerd.
We hebben gevochten om Korea en Vietnam te bevrijden van het communisme, maar het ontbrak ons aan één ding. De steun van de gewone man voor wiens vrijheid we vochten. Tegenwoordig hebben Zuid-Koreanen meer op met Kim Jong Il dan met ons. We hebben gevochten om de tirannen van Koeweit en Saoedi-Arabië te bevrijden van Saddam Hoessein. Als beloning financierden ze de terroristen die ons sindsdien naar het leven hebben gestaan. We hebben gevochten om Irak te bevrijden van Saddam, en het hele land implodeerde in strijdende partijen. Onze “Overwinning in Irak” kwam tot stand omdat we een overeenkomst sloten met de Ba’athisten tegen de sjiieten en Al Qaida, waarbij we in wezen weer een gebrekkige versie van Saddams oude status-quo invoerden. We vochten om Afghanistan te bevrijden, en nu komen we tot de ontdekking dat we bondgenoten zijn van enkele islamitische krijgsheren die vrouwen mishandelen en kleine jongetjes verkrachten – en tegenstanders van andere islamitische krijgsheren die vrouwen mishandelen en kleine jongetjes verkrachten.
Democratie uitdelen alsof het snoep is lost de bestaande culturele problemen niet op. Het maakt geen einde aan onverdraagzaamheid, het brengt geen vrijheid voor vrouwen en het maakt geen einde aan het moorden in de naam van Allah. Open verkiezingen zijn niet beter dan de mensen die eraan deelnemen. De 84 procent van de Egyptenaren die afvalligen willen vermoorden hebben problemen die niet worden opgelost door democratie. Het probleem in Egypte is niet Mubarak, maar de Egyptenaren zelf.
Laten we een ander voorbeeld nemen. In Jordanië, het volgende doelwit van de vrijheidstour, vaardigde koning Hoessein een wet uit die de eerwraak van vrouwen strafbaar maakte. Hun democratisch gekozen parlement verwierp de wet met 60 tegen 25 stemmen. Daar hadden ze maar 3 minuten voor nodig. Dat is wat democratie zou betekenen voor de Jordaanse meisjes die worden vermoord door hun echtgenoten, broers en vaders: het recht van het volk en zijn volgens de regels verkozen vertegenwoordigers om de moord op vrouwen te legaliseren.
Het “Hitlermodel” zegt dat je alleen maar de dictator en zijn medewerkers hoeft te verwijderen om democratie, vrijheid en wederzijdse vriendschap in te luiden. Maar wat als de dictator niet het probleem is, maar het symptoom van een groter cultureel probleem?
Neem de Koude Oorlog. We hebben het communisme zonder een enorme oorlog verslagen. De Berlijnse Muur ging plat. Democratie arriveerde in Rusland. Alleen zijn we nu weer terug bij af. De situatie in de regio is teruggezet naar die van voor de Tweede Wereldoorlog, met een chaotisch Oost-Europa en een roofzuchtig Rusland. Economische liberalisatie en zelfs het einde van het communisme hebben het onderliggende patroon niet veranderd. Ondanks een korte periode van democratie is Rusland teruggekeerd naar een totalitair regime met boze plannen voor de rest van de regio. Dat zou voor niemand een schok moeten zijn geweest, want precies hetzelfde gebeurde er na de val van de tsaren die uiteindelijk culmineerde in de overname door de bolsjewieken. Alle hervormingen en liberalisatie gaven de gemiddelde Rus niet wat hij het meeste wilde: stabiliteit, orde en een sterk land.
Vrijheid is cultureel bepaald. Het is niet hetzelfde als democratie, en democratie is evenmin even alomtegenwoordig en universeel als haar voorstanders ons zouden willen doen geloven. Net als alle vormen van macht kan ze alleen uitgeoefend worden door hen die er klaar voor zijn. Een groot deel van de wereld is er niet klaar voor, net zo min als Europa in de twaalfde eeuw klaar was voor de Grondwet. Krijgen ze het recht om te kiezen, dan kiezen ze tirannie. Ze zullen kiezen wat ze kennen boven dat wat ze niet kennen: stabiliteit boven instabiliteit, orde boven vrijheid.
Een maatschappij met een in haar cultuur verankerde sociale hiërarchie zal deze hiërarchie zelfs met democratische verkiezingen handhaven. Zulke verkiezingen zullen geen vrijheid brengen voor vrouwen of rechten voor religieuze minderheden of vrijheid van meningsuiting voor onpopulaire meningen. Dat zijn zaken die voortkomen uit wettelijke garanties zoals die in de Grondwet, ze zijn niet het natuurlijke gevolg van open verkiezingen. De experts die in de columns van alle grote kranten druk bezig zijn net te doen alsof het zo werkt gedragen zich als dwazen.
De Verenigde Staten hebben hun vrijheid hoofdzakelijk te danken aan hun cultuur. Deze vrijheden waren een uitvloeisel van de rechten van de Engelsen en van de Verlichting. Ze kunnen niet naar een ander land worden geëxporteerd, zonder ook de culturele aannames waaruit ze zijn voortgekomen daarheen te exporteren.
De periode van de grootste liberalisatie in Egypte was onder Britse heerschappij. Sindsdien zijn de kosmopolitische nachtclubs platgebrand en is het land verder afgezakt naar de islamisering. Onder Mubarak is zelfs het huidige niveau van de mensenrechten in Egypte hoger dan dat in de meeste buurlanden. De reden daarvoor is dat Mubarak banden heeft met Amerika. Hoe democratischer Egypte wordt, hoe meer de burgerrechten zullen verdwijnen. De machthebbers zullen de sociale kwesties zien als een gemakkelijke manier om compromissen te sluiten met de Moslim Broederschap. Naarmate de culturele banden met het Westen verslappen, zullen ook de vrijheden afnemen.
De islamisten begrijpen dit veel beter dan de neoconservatieven. Daarom voeren ze ook zo meedogenloos campagne tegen de Westerse cultuur. Ze begrijpen dat gedrag voortkomt uit culturele aannames, meer dan uit wetten. Terwijl wij proberen instellingen naar de islamitische wereld te exporteren, exporteren zij de islamitische cultuur naar ons, en ze hebben heel wat meer succes gehad ons te veranderen, dan wij hen. Instellingen worden gevormd door cultuur, maar culturen worden niet gevormd door instellingen. Exporteer alle aspecten van het Amerikaanse staatsbestel naar Egypte, en het zal er op de Egyptische manier werken, niet op de Amerikaanse. Binnen een jaar zal de Egyptische regering precies zo functioneren als nu. Alleen uiterlijk zal het er iets anders uitzien.
Mubarak is een van de laatste Janitsaren,de door het Westen opgeleide legerofficieren die in de hele Arabische wereld de macht grepen om een of andere kromme, ogenschijnlijk moderne regeringsvorm te verwezenlijken. Wanneer het leger de greep op de macht kwijtraakt zal Egypte nog verder afglijden. Het machtsverlies van de Turkse krijgsmacht betekent een afglijden naar islamisme en terrorisme. In Egypte zal dat hetzelfde betekenen.
Het "Hitlermodel” is de ideologische blinde vlek van zo veel liberalen en liberaalgezinden die volhouden dat een hele natie niet slecht kan zijn, alleen een dictator, net zoals een religie niet slecht kan zijn, alleen een piepkleine minderheid van extremisten. Hun voorspelbare reactie op elke crisis is erop aan te dringen dat met een nieuwe regering alles anders zal worden, dat het systeem openbreken onvermijdelijk de daarin inherente vrijheid zal brengen. Zoals zo vaak het geval is, kan één enkel slecht idee tot overweldigende dwaasheid leiden.
Een volk dat niet gelooft in het recht op leven, op vrijheid en op het nastreven van geluk zal niet vrij zijn, ongeacht hoe vaak het naar de stembus gaat. Je kunt voor elk huis een stembus neerzetten en elke week verkiezingen houden, en toch zal het niets opleveren. Vrijheid mag dan het geboorterecht zijn van elke man, elke vrouw en elk kind op aarde, maar ze kunnen die vrijheid niet bezitten tot ze haar opeisen. Zolang ze geloven in het recht van de meerderheid om de minderheid te onderdrukken, in de waarde van orde over vrijheid, en het primaat van de moskee boven alle civiele en wettelijke rechten: dan zullen ze nooit vrij zijn. Nooit. Hun verkiezingen zullen leiden tot chaos of tirannie. Zo is het in het Midden-Oosten. Zo zal het altijd zijn tot ze hun geboorterecht opeisen door de koran dicht te klappen en hun ogen te openen.
Bron
Talloze ‘talking heads’ en neoconservatieve experts verzekeren ons dat een rooskleurige toekomst zich als een magisch tapijt voor Egypte uitstrekt. Leuzen als “democratie", “vrijheid”, “volksvertegenwoordiging” druppelen één voor één uit hun printers. Elk cynisme wordt laatdunkend afgedaan en scepticisme wordt naar de prullenmand verwezen. Hier wordt geschiedenis geschreven. Het lastige aan geschiedenis is echter dat het geen vast punt op een kaart is, maar een ononderbroken golf. Net als het tij wordt geschiedenis keer op keer nieuw gevormd en herhaald, als golven die op de oevers van de tijd breken en uitrollen.
Mubarak is het probleem, wordt ons verteld. Hun probleem is hij zeker. De hinderlijke tweeëntachtigjarige luchtmachtofficier staat hun dromen van een nieuw Egypte in de weg. Als hij er niet was, zou Egypte een liberaal model voor de regio zijn. Net als Gaza, Libanon en Irak. Maar is de dictator of het volk het probleem? De betogers worden verenigd door hun wens Mubarak te verjagen. Maar waar staan ze eigenlijk voor, naast open verkiezingen?59 procent van de Egyptische moslims wil democratie en 95 procent wil dat de islam een belangrijke rol speelt in de politiek. (Omdat Egypte ongeveer 5 procent christenen heeft, betekent dit dat 100 procent van de moslims wil dat de islam een belangrijke rol in de politiek speelt.) 84 procent vindt dat afvalligen de doodstraf moeten krijgen. Zo zal de Egyptische democratie eruitzien. Een unanieme meerderheid die een islamitische staat wil en een krappe meerderheid die de democratie wil. Wie denk je dat er gaat winnen? Een democratische meerderheid in het land steunt het vermoorden van mensen in de naam van de islam. Mubaraks regering executeert afvalligen en overspeligen niet. Een democratisch Egypte zal dat echter wel doen. Waarom? Omdat het de wil van het volk is.
De cheerleaders die met hun pompons voor Egyptische democratie staan te zwaaien schijnen niet te snappen dat de uitkomst anders dan positief zou kunnen zijn. Het is een geloofspunt voor ze dat vrijheid tot vrijheid leidt. Dat uit open verkiezingen mensenrechten voortkomen. Dat het probleem alleen bij de dictator kan liggen, niet bij het volk. Nooit bij het volk. Dat is hun ideologie en daar blijven ze bij.
Sinds de Tweede Wereldoorlog zijn we uitgegaan van het “Hitlermodel”. Volgens het “Hitlermodel” bestaan er geen slechte naties, alleen slechte regeringen. Met de mensen zelf is niets mis, alleen grijpt soms een piepkleine extremistische minderheid de macht. Dit stelt de liberaal aangelegde mens in staat de noodzaak voor incidentele oorlogen in overeenstemming te brengen met zijn geloof in de mensheid. In plaats dat ze oorlog voeren tegen naties, voeren ze oorlog om naties te bevrijden van hun tirannieke regimes. Vanaf die tijd hebben we deze “bevrijdingsoorlogen” gevoerd.
We hebben gevochten om Korea en Vietnam te bevrijden van het communisme, maar het ontbrak ons aan één ding. De steun van de gewone man voor wiens vrijheid we vochten. Tegenwoordig hebben Zuid-Koreanen meer op met Kim Jong Il dan met ons. We hebben gevochten om de tirannen van Koeweit en Saoedi-Arabië te bevrijden van Saddam Hoessein. Als beloning financierden ze de terroristen die ons sindsdien naar het leven hebben gestaan. We hebben gevochten om Irak te bevrijden van Saddam, en het hele land implodeerde in strijdende partijen. Onze “Overwinning in Irak” kwam tot stand omdat we een overeenkomst sloten met de Ba’athisten tegen de sjiieten en Al Qaida, waarbij we in wezen weer een gebrekkige versie van Saddams oude status-quo invoerden. We vochten om Afghanistan te bevrijden, en nu komen we tot de ontdekking dat we bondgenoten zijn van enkele islamitische krijgsheren die vrouwen mishandelen en kleine jongetjes verkrachten – en tegenstanders van andere islamitische krijgsheren die vrouwen mishandelen en kleine jongetjes verkrachten.
Democratie uitdelen alsof het snoep is lost de bestaande culturele problemen niet op. Het maakt geen einde aan onverdraagzaamheid, het brengt geen vrijheid voor vrouwen en het maakt geen einde aan het moorden in de naam van Allah. Open verkiezingen zijn niet beter dan de mensen die eraan deelnemen. De 84 procent van de Egyptenaren die afvalligen willen vermoorden hebben problemen die niet worden opgelost door democratie. Het probleem in Egypte is niet Mubarak, maar de Egyptenaren zelf.
Laten we een ander voorbeeld nemen. In Jordanië, het volgende doelwit van de vrijheidstour, vaardigde koning Hoessein een wet uit die de eerwraak van vrouwen strafbaar maakte. Hun democratisch gekozen parlement verwierp de wet met 60 tegen 25 stemmen. Daar hadden ze maar 3 minuten voor nodig. Dat is wat democratie zou betekenen voor de Jordaanse meisjes die worden vermoord door hun echtgenoten, broers en vaders: het recht van het volk en zijn volgens de regels verkozen vertegenwoordigers om de moord op vrouwen te legaliseren.
Het “Hitlermodel” zegt dat je alleen maar de dictator en zijn medewerkers hoeft te verwijderen om democratie, vrijheid en wederzijdse vriendschap in te luiden. Maar wat als de dictator niet het probleem is, maar het symptoom van een groter cultureel probleem?
Neem de Koude Oorlog. We hebben het communisme zonder een enorme oorlog verslagen. De Berlijnse Muur ging plat. Democratie arriveerde in Rusland. Alleen zijn we nu weer terug bij af. De situatie in de regio is teruggezet naar die van voor de Tweede Wereldoorlog, met een chaotisch Oost-Europa en een roofzuchtig Rusland. Economische liberalisatie en zelfs het einde van het communisme hebben het onderliggende patroon niet veranderd. Ondanks een korte periode van democratie is Rusland teruggekeerd naar een totalitair regime met boze plannen voor de rest van de regio. Dat zou voor niemand een schok moeten zijn geweest, want precies hetzelfde gebeurde er na de val van de tsaren die uiteindelijk culmineerde in de overname door de bolsjewieken. Alle hervormingen en liberalisatie gaven de gemiddelde Rus niet wat hij het meeste wilde: stabiliteit, orde en een sterk land.
Vrijheid is cultureel bepaald. Het is niet hetzelfde als democratie, en democratie is evenmin even alomtegenwoordig en universeel als haar voorstanders ons zouden willen doen geloven. Net als alle vormen van macht kan ze alleen uitgeoefend worden door hen die er klaar voor zijn. Een groot deel van de wereld is er niet klaar voor, net zo min als Europa in de twaalfde eeuw klaar was voor de Grondwet. Krijgen ze het recht om te kiezen, dan kiezen ze tirannie. Ze zullen kiezen wat ze kennen boven dat wat ze niet kennen: stabiliteit boven instabiliteit, orde boven vrijheid.
Een maatschappij met een in haar cultuur verankerde sociale hiërarchie zal deze hiërarchie zelfs met democratische verkiezingen handhaven. Zulke verkiezingen zullen geen vrijheid brengen voor vrouwen of rechten voor religieuze minderheden of vrijheid van meningsuiting voor onpopulaire meningen. Dat zijn zaken die voortkomen uit wettelijke garanties zoals die in de Grondwet, ze zijn niet het natuurlijke gevolg van open verkiezingen. De experts die in de columns van alle grote kranten druk bezig zijn net te doen alsof het zo werkt gedragen zich als dwazen.
De Verenigde Staten hebben hun vrijheid hoofdzakelijk te danken aan hun cultuur. Deze vrijheden waren een uitvloeisel van de rechten van de Engelsen en van de Verlichting. Ze kunnen niet naar een ander land worden geëxporteerd, zonder ook de culturele aannames waaruit ze zijn voortgekomen daarheen te exporteren.
De periode van de grootste liberalisatie in Egypte was onder Britse heerschappij. Sindsdien zijn de kosmopolitische nachtclubs platgebrand en is het land verder afgezakt naar de islamisering. Onder Mubarak is zelfs het huidige niveau van de mensenrechten in Egypte hoger dan dat in de meeste buurlanden. De reden daarvoor is dat Mubarak banden heeft met Amerika. Hoe democratischer Egypte wordt, hoe meer de burgerrechten zullen verdwijnen. De machthebbers zullen de sociale kwesties zien als een gemakkelijke manier om compromissen te sluiten met de Moslim Broederschap. Naarmate de culturele banden met het Westen verslappen, zullen ook de vrijheden afnemen.
De islamisten begrijpen dit veel beter dan de neoconservatieven. Daarom voeren ze ook zo meedogenloos campagne tegen de Westerse cultuur. Ze begrijpen dat gedrag voortkomt uit culturele aannames, meer dan uit wetten. Terwijl wij proberen instellingen naar de islamitische wereld te exporteren, exporteren zij de islamitische cultuur naar ons, en ze hebben heel wat meer succes gehad ons te veranderen, dan wij hen. Instellingen worden gevormd door cultuur, maar culturen worden niet gevormd door instellingen. Exporteer alle aspecten van het Amerikaanse staatsbestel naar Egypte, en het zal er op de Egyptische manier werken, niet op de Amerikaanse. Binnen een jaar zal de Egyptische regering precies zo functioneren als nu. Alleen uiterlijk zal het er iets anders uitzien.
Mubarak is een van de laatste Janitsaren,de door het Westen opgeleide legerofficieren die in de hele Arabische wereld de macht grepen om een of andere kromme, ogenschijnlijk moderne regeringsvorm te verwezenlijken. Wanneer het leger de greep op de macht kwijtraakt zal Egypte nog verder afglijden. Het machtsverlies van de Turkse krijgsmacht betekent een afglijden naar islamisme en terrorisme. In Egypte zal dat hetzelfde betekenen.Het "Hitlermodel” is de ideologische blinde vlek van zo veel liberalen en liberaalgezinden die volhouden dat een hele natie niet slecht kan zijn, alleen een dictator, net zoals een religie niet slecht kan zijn, alleen een piepkleine minderheid van extremisten. Hun voorspelbare reactie op elke crisis is erop aan te dringen dat met een nieuwe regering alles anders zal worden, dat het systeem openbreken onvermijdelijk de daarin inherente vrijheid zal brengen. Zoals zo vaak het geval is, kan één enkel slecht idee tot overweldigende dwaasheid leiden.
Een volk dat niet gelooft in het recht op leven, op vrijheid en op het nastreven van geluk zal niet vrij zijn, ongeacht hoe vaak het naar de stembus gaat. Je kunt voor elk huis een stembus neerzetten en elke week verkiezingen houden, en toch zal het niets opleveren. Vrijheid mag dan het geboorterecht zijn van elke man, elke vrouw en elk kind op aarde, maar ze kunnen die vrijheid niet bezitten tot ze haar opeisen. Zolang ze geloven in het recht van de meerderheid om de minderheid te onderdrukken, in de waarde van orde over vrijheid, en het primaat van de moskee boven alle civiele en wettelijke rechten: dan zullen ze nooit vrij zijn. Nooit. Hun verkiezingen zullen leiden tot chaos of tirannie. Zo is het in het Midden-Oosten. Zo zal het altijd zijn tot ze hun geboorterecht opeisen door de koran dicht te klappen en hun ogen te openen.
Bron
woensdag 9 juli 2008
Citaat van de week
Want ondanks de bloedbaden waarmee de zonen van Allah ons en zichzelf al meer dan dertig jaar kwellen, is de oorlog die de islam het Westen heeft verklaard geen militaire oorlog. Het is een culturele oorlog. Een oorlog, zo zou Tocqueville zeggen, die niet zozeer gericht is tegen ons lichaam, als wel tegen onze ziel. Tegen onze manier van leven en onze levensfilosofie. Tegen de wijze waarop we denken, handelen en beminnen. Tegen onze vrijheid.
Oriana Fallaci, uit haar boek De KRACHT van de REDE
Oriana Fallaci, uit haar boek De KRACHT van de REDE
Labels:
culturele oorlog,
islam,
Oriana Fallaci,
vrijheid,
Westen
maandag 5 mei 2008
Citaat van de week
"Niets is pijnlijker dan krenking van de menselijke waardigheid; niets vernederender dan slavernij. Menselijke waardigheid en vrijheid zijn ons van nature aangeboren. Laat ons die dan verdedigen of met waardigheid sterven."
Marcus Tullius Cicero Romeins staatsman en schrijver (106 v.C. - 43 v.C.)
Marcus Tullius Cicero Romeins staatsman en schrijver (106 v.C. - 43 v.C.)
woensdag 23 april 2008
Een nieuw woord
Ingezonden door HP
Verrijking van onze cultuur, zeg ik u. Het is tijd om u een nieuw woord eigen te maken, dames en heren. Een begrip dat wij tot nog toe niet hadden. En dat nieuwe woord is:
*tromgeroffel*
Najis
En wat mag dat dan wel zijn, vraagt u? Kijk, en nu wordt het interessant.
De betekenis van het woord Najis:
Eén van de pareltjes in de sharia (islamitische wetgeving) is de bepaling van wat precies Najis is. Het is bovendien zeer relevant juist voor u als ongelovige.
Najis betekent: ritueel onzuiver. Je zou ook kunnen zeggen: vies, want als je iets aangeraakt hebt dat Najis is, dan moet je je “zuiveren”. En dit is relevant voor u als ongelovige.
Namelijk, volgens de sharia zijn de volgende zaken Najis:
• Urine
• Faeces
• Sperma
• Lijk
• Bloed
• Hond
• Varken
• Kafir (een ongelovige)
• Alcoholische drank
• Het zweet van dieren die viezigheid eten.
U kunt dat desgewenst nog even nalezen hier.
Nou daar staat u mooi tussen, nietwaar?
Door de islamitische wetten wordt de ongelovige dus op hetzelfde plan gezet als pis, stront, en varkens. Ik neem aan dat u net zo blij bent als ik, dat dit woord dankzij het multiculturalisme nu ook in Nederland zijn opmars mag gaan maken. Een verrijking van onze cultuur. We hebben er lang op moeten wachten op die verrijking, maar het resultaat is er dan ook: een nieuw scheldwoord voor onszelf.
Lees de rest!
Bron: Vrijheidsbeweging Nederland
Verrijking van onze cultuur, zeg ik u. Het is tijd om u een nieuw woord eigen te maken, dames en heren. Een begrip dat wij tot nog toe niet hadden. En dat nieuwe woord is:
*tromgeroffel*
Najis
En wat mag dat dan wel zijn, vraagt u? Kijk, en nu wordt het interessant.
De betekenis van het woord Najis:
Eén van de pareltjes in de sharia (islamitische wetgeving) is de bepaling van wat precies Najis is. Het is bovendien zeer relevant juist voor u als ongelovige.
Najis betekent: ritueel onzuiver. Je zou ook kunnen zeggen: vies, want als je iets aangeraakt hebt dat Najis is, dan moet je je “zuiveren”. En dit is relevant voor u als ongelovige.
Namelijk, volgens de sharia zijn de volgende zaken Najis:
• Urine
• Faeces
• Sperma
• Lijk
• Bloed
• Hond
• Varken
• Kafir (een ongelovige)
• Alcoholische drank
• Het zweet van dieren die viezigheid eten.
U kunt dat desgewenst nog even nalezen hier.
Nou daar staat u mooi tussen, nietwaar?
Door de islamitische wetten wordt de ongelovige dus op hetzelfde plan gezet als pis, stront, en varkens. Ik neem aan dat u net zo blij bent als ik, dat dit woord dankzij het multiculturalisme nu ook in Nederland zijn opmars mag gaan maken. Een verrijking van onze cultuur. We hebben er lang op moeten wachten op die verrijking, maar het resultaat is er dan ook: een nieuw scheldwoord voor onszelf.
Lees de rest!
Bron: Vrijheidsbeweging Nederland
Labels:
gematigde islam,
islamisering,
najis,
Nederland,
vrijheid
Abonneren op:
Posts (Atom)




