.jpg)
By William Warren
Update: Why Obama is throwing books? Because somebody threw a book at him!
woensdag 13 oktober 2010
vrijdag 8 oktober 2010
2084: The Eyes of the Guardians of Sharia are Upon You
It was a bright cold day in April, and the cry of the Muezzin could be heard in the distance, like the roar of a far-off sea. Winston ibn Smith, his chin nuzzled into his keffiyah in an effort to escape the vile wind, slipped quickly through the glass doors of Shahid House, though not quickly enough to prevent a swirl of gritty dust from entering along with him.The hallway smelt of roasting goat and motor oil. At the end of it a colored poster, too large for indoor display, had been tacked to the wall. It depicted an enormous face, a curled black beard, above it two eyes like suspicious chips of coal beneath a towering turban. Winston headed for the stairs. The regular Ramadan power outages made the lift into an unlikely prospect. With no one to repair them, few lifts worked anymore. Around Ramadan, all of London slowed to a grind of surly tempers, broken machines and recurring blackouts. His flat was six flights up, and Winston had to stop and pause for breath several times along the way. On each landing, opposite the lift-shaft, the poster with the enormous face gazed from the wall. It was one of those pictures which are so contrived that the eyes follow you about when you move. THE EYES OF THE GUARDIANS OF SHARIA ARE UPON YOU, the caption beneath it read.
Read the brilliant adaptation of George Orwell's 1984 by Sultan Knish
Update: Nederlandse vertaling van Herman Benschop op Noodzakelijk kwaad
woensdag 6 oktober 2010
Why Americans Need to Support Geert
By Robert Small
Freedom is the most precious of all our attainments and the most vulnerable. People have devoted their lives to it and given their lives for it. Our freedom in this country is the outcome of centuries. It is the consequence of a history that knows no equal and has brought us to where we are now.
These patriotic words didn't come from one of Ronald Reagan's speeches, or even from the quill of Thomas Jefferson. They were spoken less than a year ago by a Dutch Member of Parliament (MP) named Geert Wilders. He's on trial in the Netherlands for "inciting hatred and discrimination." The above and following quotes are from his pretrial speech last January. In recess since June, the trial resumes this week, and we should all pay close attention.
Wilders is far from a household name, but many know him as the man who equates the Holy Qu'ran to Hitler's Mein Kampf and says that it too should be banned in his country; who emphasized this point by producing a seventeen-minute film called Fitna, which paired images of violent jihad with direct quotes from the Qu'ran; and, most recently, who gave a speech in New York City on September 11 against the planned Cordoba House Islamic center at Ground Zero.
American Thinker
Freedom is the most precious of all our attainments and the most vulnerable. People have devoted their lives to it and given their lives for it. Our freedom in this country is the outcome of centuries. It is the consequence of a history that knows no equal and has brought us to where we are now.
These patriotic words didn't come from one of Ronald Reagan's speeches, or even from the quill of Thomas Jefferson. They were spoken less than a year ago by a Dutch Member of Parliament (MP) named Geert Wilders. He's on trial in the Netherlands for "inciting hatred and discrimination." The above and following quotes are from his pretrial speech last January. In recess since June, the trial resumes this week, and we should all pay close attention.
Wilders is far from a household name, but many know him as the man who equates the Holy Qu'ran to Hitler's Mein Kampf and says that it too should be banned in his country; who emphasized this point by producing a seventeen-minute film called Fitna, which paired images of violent jihad with direct quotes from the Qu'ran; and, most recently, who gave a speech in New York City on September 11 against the planned Cordoba House Islamic center at Ground Zero.
American Thinker
maandag 4 oktober 2010
Internationale demonstratie tegen onrechtvaardige behandeling van Israël
'Steeds meer Europeanen zijn dagelijkse leugens over Israël in de media spuugzat'- 'Internationale instellingen zoals de VN rechtvaardigen antidemocratische dictaturen' (zoals islamitische landen)
Hoogste tijd dat er eindelijk tegenwicht komt tegen het leugenachtige demoniseren van Israël door de massamedia en door de in het Westen door met name linkse partijen gesteunde machtige Arabisch-islamitische lobby.
Aanstaande donderdag zal er in Rome een grote internationale demonstratie plaatsvinden rond het thema 'Voor de waarheid, voor Israël'. Steeds meer Europeanen, ook in overheidskringen, beginnen de eenzijdige anti-Israëlpolitiek van de VN en dito berichtgeving van de door links gecontroleerde massamedia zat te worden, en willen daarom dat er een einde komt aan de dubbele standaarden die door de internationale gemeenschap worden gehanteerd ten aanzien van de Joodse staat.
Xander nieuws
Hoogste tijd dat er eindelijk tegenwicht komt tegen het leugenachtige demoniseren van Israël door de massamedia en door de in het Westen door met name linkse partijen gesteunde machtige Arabisch-islamitische lobby.
Aanstaande donderdag zal er in Rome een grote internationale demonstratie plaatsvinden rond het thema 'Voor de waarheid, voor Israël'. Steeds meer Europeanen, ook in overheidskringen, beginnen de eenzijdige anti-Israëlpolitiek van de VN en dito berichtgeving van de door links gecontroleerde massamedia zat te worden, en willen daarom dat er een einde komt aan de dubbele standaarden die door de internationale gemeenschap worden gehanteerd ten aanzien van de Joodse staat.
Xander nieuws
Wie benoemt onze rechters? Kijk en huiver.
Op de dag dat Nederland zichzelf Internationaal weer eens belachelijk maakt en bewijst geen democratische rechtstaat te zijn waar vrijheid van meningsuiting nog wordt beschermd is het misschien aardig is stil te staan bij de laatste groep:
De rechterlijke macht.
Ondanks dat het openbaar ministerie vond dat er niets strafbaars door Wilders was gezegd, ondanks dat de politieke meerderheid tegen vervolging was besloot de hoge raad, op eigen houtje, niet alleen dat Wilders vervolgt moest worden, maar deden met een vonnis, waarin Wilders reeds schuldig werd verklaard, in plaats van alleen de (onjuiste) conclusie te trekken dat vervolging gewenst was.
Over de achtergronden van deze (onafhankelijke) rechters is al geschreven, maar hoe zit het nu met de benoeming van rechters in het algemeen?
Kijk en huiver verder op: De Zinkende Hollander
Update: Meer over onze rechterlijke macht op Hoeiboei
De rechterlijke macht.
Ondanks dat het openbaar ministerie vond dat er niets strafbaars door Wilders was gezegd, ondanks dat de politieke meerderheid tegen vervolging was besloot de hoge raad, op eigen houtje, niet alleen dat Wilders vervolgt moest worden, maar deden met een vonnis, waarin Wilders reeds schuldig werd verklaard, in plaats van alleen de (onjuiste) conclusie te trekken dat vervolging gewenst was.
Over de achtergronden van deze (onafhankelijke) rechters is al geschreven, maar hoe zit het nu met de benoeming van rechters in het algemeen?
Kijk en huiver verder op: De Zinkende Hollander
Update: Meer over onze rechterlijke macht op Hoeiboei
Kritiek religiewetenschappers weerlegd
ERDEBE - 04 OKTOBER 2010
De uitspraak van PVV-voorman Geert Wilders ‘er bestaat geen gematigde islam’, is onjuist, onwaar en een poging om een hele bevolkingsgroep aan de hand van haar religieuze identiteit te bestempelen als extremistisch.
Dat schrijven negen religiewetenschappers en rechtsgeleerden in een open brief. De brief is gericht aan betrokkenen van het proces tegen Wilders, dat maandag 4 oktober begint.
Deze conclusie is letterlijk verwoord in fact sheet 2 van Jan Michiel Otto en Gerard Wiegers. Ter onderbouwing voeren de wetenschappers drie soorten argumenten aan:
godsdienstwetenschappelijke,
rechtsvergelijkende en
empirische.
Godsdienstwetenschappelijke
Gemengde elementen
In de bronnen en praktijken van de Islam treft men zowel gematigde en vredelievende elementen als extremistische en militante elementen aan.
Mmm…..op zich een waarheid als een koe. En de meeste, zo niet alle van die extremistische en militante elementen zijn tegenstrijdig met de gematigde en vredelievende elementen.
Het punt is echter dat vers 2:106 een duidelijke prioriteitenvolgorde voorschrijft.
2:106. Whatever a Verse (revelation) do We {Allah} abrogate or cause to be forgotten, We bring a better one or similar to it. Know you not that Allah is able to do all things?
Daarin staat dat allah alles kan. Zelfs van gedachten veranderen en een vers vervangen. En als er een vers in tegenspraak is met een eerder vers, dan geld het laatst geopenbaarde vers. Nou, laten we eens kijken wat het laatst geopenbaarde vers is:
9:5. Then when the Sacred Months (the 1st, 7th, 11th, and 12th months of the Islamic calendar) have passed, then kill the Mushrikun {unbelievers} wherever you find them, and capture them and besiege them, and prepare for them each and every ambush. But if they repent and perform As-Salat (Iqamat-as-Salat {the Islamic ritual prayers}), and give Zakat {alms}, then leave their way free. Verily, Allah is Oft-Forgiving, Most Merciful.
En daarmee kunnen al die zogenaamde vreedzame versjes, dus zo de prullenbak. Ze blijven natuurlijk wel nuttig om de ongelovigen mee in het ootje te nemen!
Zie verder: Archief Het Vrije Volk
zondag 3 oktober 2010
Toespraak van Geert Wilders in Berlijn
Door E.J. Bron
Beste vrienden, ik ben heel blij om vandaag hier in Berlijn te zijn. Zoals u weet, heeft de uitnodiging van mijn vriend René Stadtkewitz aan mij hem het lidmaatschap van de CDU-fractie in het Berlijnse deelstaatparlement gekost. René heeft echter niet gebogen voor de druk. Hij heeft zijn overtuigingen niet verraden. Zijn royement was voor René aanleiding om zijn eigen politieke partij op te richten. René, bedankt voor de uitnodiging en ik wens je het allerbeste met je nieuwe partij.
Vrienden, zoals u wellicht hebt meegekregen, waren de afgelopen weken heel inspannend voor mij. Begin deze week konden we in Nederland met succes een minderheidsregering van liberalen en christendemocraten smeden, die door mijn partij zal worden gedoogd. Dat is een historische gebeurtenis voor Nederland. Ik ben er heel trots daaraan te hebben bijgedragen.
Op dit moment beslissen de christendemocraten in het kader van een partijcongres of ze de coalitie willen aangaan. Als ze dat doen (inmiddels is de uitslag bekend: 68% van de aanwezige partijleden voor het regeerakkoord!), dan zullen wij in staat zijn om ons land opnieuw op te bouwen, onze nationale identiteit te bewaren en onze kinderen een betere toekomst te bieden.
Artikel7.nu
Beste vrienden, ik ben heel blij om vandaag hier in Berlijn te zijn. Zoals u weet, heeft de uitnodiging van mijn vriend René Stadtkewitz aan mij hem het lidmaatschap van de CDU-fractie in het Berlijnse deelstaatparlement gekost. René heeft echter niet gebogen voor de druk. Hij heeft zijn overtuigingen niet verraden. Zijn royement was voor René aanleiding om zijn eigen politieke partij op te richten. René, bedankt voor de uitnodiging en ik wens je het allerbeste met je nieuwe partij.
Vrienden, zoals u wellicht hebt meegekregen, waren de afgelopen weken heel inspannend voor mij. Begin deze week konden we in Nederland met succes een minderheidsregering van liberalen en christendemocraten smeden, die door mijn partij zal worden gedoogd. Dat is een historische gebeurtenis voor Nederland. Ik ben er heel trots daaraan te hebben bijgedragen.
Op dit moment beslissen de christendemocraten in het kader van een partijcongres of ze de coalitie willen aangaan. Als ze dat doen (inmiddels is de uitslag bekend: 68% van de aanwezige partijleden voor het regeerakkoord!), dan zullen wij in staat zijn om ons land opnieuw op te bouwen, onze nationale identiteit te bewaren en onze kinderen een betere toekomst te bieden.
Artikel7.nu
donderdag 30 september 2010
Toespraak Arabist Jansen bij boekpresentatie Martin Bosma
Toespraak Hans Jansen bij boekpresentatie “De Schijn-élite van de valsemunters” van Martin Bosma, 29 september 2010, Oude Zaal van de tweede Kamer, Binnenhof, Den Haag.
Voor mijn informatie ben ik grotendeels afhankelijk van de staatsomroep, dus misschien zit ik er helemaal naast, maar als ik het goed begrepen heb, was het gisteren, dinsdag 28 oktober 2010, voor Nederland D-Day. Er zal nog veel strijd volgen op D-Day, mogelijk zelfs de rivers of blood die Enoch Powell voorspeld heeft, maar het keerpunt in deze strijd ligt op dit mooie moment één dag achter ons.
Maar vandaag willen we onze gedachten ver houden van de moeilijkheden die in het verschiet liggen, want het is feest vanwege het uitkomen van het prachtboek van Martin Bosma.
In mijn studententijd hadden we nog nooit van Job Cohen gehoord. Toch zongen we toen een prachtlied, waarvan de beginregels luidden ‘Op socialisten, sluit de rijen, het rode vaandel volgen wij, ’t is door de jaren wat versleten, ’t heeft nu de kleur van slappe thee.’
Hoeiboei
Voor mijn informatie ben ik grotendeels afhankelijk van de staatsomroep, dus misschien zit ik er helemaal naast, maar als ik het goed begrepen heb, was het gisteren, dinsdag 28 oktober 2010, voor Nederland D-Day. Er zal nog veel strijd volgen op D-Day, mogelijk zelfs de rivers of blood die Enoch Powell voorspeld heeft, maar het keerpunt in deze strijd ligt op dit mooie moment één dag achter ons.
Maar vandaag willen we onze gedachten ver houden van de moeilijkheden die in het verschiet liggen, want het is feest vanwege het uitkomen van het prachtboek van Martin Bosma.
In mijn studententijd hadden we nog nooit van Job Cohen gehoord. Toch zongen we toen een prachtlied, waarvan de beginregels luidden ‘Op socialisten, sluit de rijen, het rode vaandel volgen wij, ’t is door de jaren wat versleten, ’t heeft nu de kleur van slappe thee.’
Hoeiboei
dinsdag 28 september 2010
Who lost Turkey?
September 21, 2010, 2:03 PM
You have to hand it to Turkey's Islamist leaders. They sure know how to get their way. In the seven years since they first took power, the Islamist AKP party has successfully transformed Turkey from a staunch ally of the US and Israel and a member of NATO into a staunch ally of Iran and a member of NATO.
And that's not all. Turkey's Islamist leaders have used the Western language of democracy and freedom not only to abandon the West. They have used that language to destroy the foundations of Turkey's Western-style secular democracy and transform the governing system of NATO's sole Muslim member into a hybrid of Putinist autocracy and Iranian theocracy.
On September 12, the AKP took an enormous step toward consolidating its achievements and expanding its power. The Islamist regime won a national plebiscite on constitutional amendments that remove the remaining obstacles to its absolute power.
As a National Review reader noted, the vote was a mockery of democracy. It was held at the end of Ramadan during which the AKP provided 30 consecutive free post- Ramadan fast dinners to voters in key voting districts.
carolineglick.com
You have to hand it to Turkey's Islamist leaders. They sure know how to get their way. In the seven years since they first took power, the Islamist AKP party has successfully transformed Turkey from a staunch ally of the US and Israel and a member of NATO into a staunch ally of Iran and a member of NATO.
And that's not all. Turkey's Islamist leaders have used the Western language of democracy and freedom not only to abandon the West. They have used that language to destroy the foundations of Turkey's Western-style secular democracy and transform the governing system of NATO's sole Muslim member into a hybrid of Putinist autocracy and Iranian theocracy.
On September 12, the AKP took an enormous step toward consolidating its achievements and expanding its power. The Islamist regime won a national plebiscite on constitutional amendments that remove the remaining obstacles to its absolute power.
As a National Review reader noted, the vote was a mockery of democracy. It was held at the end of Ramadan during which the AKP provided 30 consecutive free post- Ramadan fast dinners to voters in key voting districts.
carolineglick.com
zondag 19 september 2010
Why Time Magazine Doesn't Want Peace
Richard Stengel and Karl Vick
It's that time of the year again. The time where we add up our circulation figures and our ad dollars, and realize that there's no way we're going to be able to pay for a second Switzerland vacation this year. But that's all right, because we're not in it for the money. It's about journalism, fame and having a Constitutionally protected right to lie as much as we want.
Right now we're hanging on to the future by our fingernails. Because in the latest survey we found that the only people who read our magazine either don't know how to use a computer or are sitting in the dentist's office and trying to bury their fear in our infographic about the cast of the Jersey Shore.
We're desperate. I mean we've tried everything. And we've partnered with such leading news organizations as CNN, the Huffington Post, the Onion and AskMen.com, but nothing is working. And somewhere in between such vital stories as the "Top 10 Famous Toilets" and "5 Best Kim Jong Il Hairstyles" (Editor's Note: only one of those is a real Time Magazine story, guess which one. Nope, you guessed wrong), we have to try and find geopolitical stories that somebody actually cares about, and that we can render in a simplistic fashion for our core audience of people who are just happening to browse at a newstand while waiting for the bus.
And let's face it that subject comes down to Israel. Sure we could try to do a report on the genocide in the Sudan, or the coup in Thailand or the flood in Pakistan; but who's really going to care? Can you imagine anyone picking up a copy of Time Magazine with a cover focusing on the treatment of multiracial children in South Korea? Yeah right. As it is nobody's buying our magazine. If we did that, our sales figures would hit negative numbers.
Sultan Knish
donderdag 16 september 2010
The Shariah Threat to America
By David Yerushalmi
Nine years ago, another in a decades-long assault on the U.S. and Western interests was carried out by mujahideen -- Islamic jihad warriors. September 11 didn't launch this existential threat of jihad, but it certainly exposed the underbelly of American vulnerability like no other previous attack (including the first attack on the World Trade Center in 1993 and the bombing of the Marine barracks in Lebanon a decade before that).
That vulnerable underbelly is not, as some have contended, our "freedoms." There is no "tension," as many commentators suggest, between freedom and security. The idea that there is a natural tension is evidence that the pundit has adopted nihilism as the "natural" or "preferred" political order and views every act of securing the realm a diminution of a libertine anarchy.
In fact, political order based upon an equal treatment before the law as grounded in a constitution founded upon the Judeo-Christian tenet that society consists first of individuals who come together to form a People through representative government, that it stands not on the shoulders of libertarian nihilists, but on those who cherish the political order which gives voice to the individual -- his life, liberty, and pursuit of happiness.
No, the underbelly of American vulnerability exposed by the jihadi existential threat is the modern idea that despises the fact of a discreet and identifiable American people. Or, or to put it in a more modern parlance, our progressive elites, who control the educational system and mainstream media, reject national existence. These progressives despise and seek to destroy any vestige of national sovereignty by embracing a transnationalism that would render national sovereignty an anachronism in the face of world governmental bodies to which we should all bow, Obama-like, such as the U.N. or the International Court of Justice in the Hague.
American Thinker
Read the report: Center For Security Policy
Nine years ago, another in a decades-long assault on the U.S. and Western interests was carried out by mujahideen -- Islamic jihad warriors. September 11 didn't launch this existential threat of jihad, but it certainly exposed the underbelly of American vulnerability like no other previous attack (including the first attack on the World Trade Center in 1993 and the bombing of the Marine barracks in Lebanon a decade before that).
That vulnerable underbelly is not, as some have contended, our "freedoms." There is no "tension," as many commentators suggest, between freedom and security. The idea that there is a natural tension is evidence that the pundit has adopted nihilism as the "natural" or "preferred" political order and views every act of securing the realm a diminution of a libertine anarchy.
In fact, political order based upon an equal treatment before the law as grounded in a constitution founded upon the Judeo-Christian tenet that society consists first of individuals who come together to form a People through representative government, that it stands not on the shoulders of libertarian nihilists, but on those who cherish the political order which gives voice to the individual -- his life, liberty, and pursuit of happiness.
No, the underbelly of American vulnerability exposed by the jihadi existential threat is the modern idea that despises the fact of a discreet and identifiable American people. Or, or to put it in a more modern parlance, our progressive elites, who control the educational system and mainstream media, reject national existence. These progressives despise and seek to destroy any vestige of national sovereignty by embracing a transnationalism that would render national sovereignty an anachronism in the face of world governmental bodies to which we should all bow, Obama-like, such as the U.N. or the International Court of Justice in the Hague.
American Thinker
Read the report: Center For Security Policy
zaterdag 4 september 2010
Citaat van de week
". . .As a matter of fact, a minority can transform a people when it wishes to dominate it effectively, when it has only contempt for it, regarding it as fit only for exploitation; as was the case with the Normans in England, the Musulmans wherever they appeared and even the Romans in the conquered provinces. "
Henri Pirenne: Mohammed and Charlemagne (page 37)
Henri Pirenne: Mohammed and Charlemagne (page 37)
donderdag 2 september 2010
De moslima die a.s. maandag haar broodtrommeltje meeneemt is een heldin
Door Carel Brendel
“Hoe voelt de moslima zich die op maandagochtend met haar broodtrommeltje naar de verplichte inburgeringcursus gaat?” Die zin uit de uitgelekte brief van CDA-kopstuk Ab Klink moest ik even op me laten inwerken.
Mooi onderwerp voor Trouw, Zembla of Netwerk. Ik zie de collega al voor me, die vandaag op de redactievergadering voorstelt om komende maandag een moslima te ’volgen’ op weg naar de inburgeringcursus.
Ho! Wacht even! Het is ramadan! Nou en, dat maakt het alleen maar interessanter. Naar schatting 12 tot 35 procent van de Turken in Nederland bijvoorbeeld vast niet tijdens de ramadan. De motieven zijn individueel; omdat ze eigenlijk niets met de islam hebben, omdat ze het ongezond vinden, of om wat voor persoonlijke reden dan ook. Meestal gebeurt het niet-vasten heimelijk uit angst voor de reacties uit de omgeving.
De sociale druk neemt toe, mede als gevolg van de ramadanpropaganda in de gevestigde media en het iftartoerisme van politici en andere gezagsdragers. Als zelfs niet-moslims er van uitgaan dat je moet vasten, dan wordt het voor de individuele moslim wel heel moeilijk om dat niet te doen.
Daarom vraag ik me af hoe een moslima met een broodtrommeltje zich komende maandagochtend voelt onder de verwijtende blikken van andere moslims. En ik hoop dat de CDA-dissidenten Ab Klink, Ad Koppejan en Kathleen Ferrier, die zo bang zijn voor gedoogsteun van de PVV, meegaan om deze niet-vastende moslima moreel te steunen in haar gevecht tegen de groepsdwang.
Want de moslima die aanstaande maandag haar broodtrommeltje meeneemt naar de inburgeringcursus is een heldin.
Geplaatst op 2 september 2010
Het verraad van links
Weer eens een voltreffer van Karel Brendel!
zondag 29 augustus 2010
”Kein Schwarz. Kein Rot. Kein Gold”
Door E.J. Bron
Een interview met de Duitse islamcriticus Udo Ulfkotte in de Leipziger Volkszeitung
Kort nadat de voormalige senator (wethouder) van financiën in Berlijn, het huidige bestuurslid van de Deutsche Bundesbank Thilo Sarrazin, met zijn boek ”Deutschland schafft sich ab” de vinger weer eens op de zere plek heeft gelegd en gezorgd heeft voor een opstand onder alle ”goedmenschen” in Duitsland, verschijnt nu het nieuwe boek van de islamcriticus Udo Ulfkotte, getiteld: ”Kein Schwarz. Kein Rot. Kein Gold. Armut für alle im ’lustigen Migrantenstadl’.”
Hieronder een interview met Udo Ulfkotte in de Leipziger Volkszeitung:
De islamcriticus Udo Ulfkotte heeft net als Thilo Sarrazin een eigen analyse met betrekking tot de migratieproblemen in Duitsland uitgewerkt. Zijn boek is een bittere afrekening met de immigratiepolitiek.
LVZ (Leipziger Volkszeitung): Meneer Ulfkotte, Sarrazin schrijft het boek ”Deutschland schafft sich ab”, u publiceert een boek met de titel ”Kein Schwarz. Kein Rot. Kein Gold – Armut für alle im ’ lustigen Migrantenstadl´”. Is het op dit moment chique om over een eventuele ondergang te schrijven?
Udo Ulfkotte: De ondergang is zeker nog een eindje verwijderd. Desondanks zijn we op de goede weg naar meer staatsschulden, meer criminaliteit, meer politieke en democratische lusteloosheid, en een snel toenemende ontevredenheid onder de mensen in dit land. In het Duitsland van het jaar 2010 hebben we dringend een discussie over de werkelijke getallen en feiten nodig, weg van de gemanipuleerde criminaliteitsstatistieken en mooier voorgestelde getallen van de sociale instanties. Het trefwoord daarbij luidt ”migratieachtergrond”. Wat bij iedere politieambtenaar, gevangenismedewerker, rechter en officier van justitie evenals bij medewerkers van arbeidsbureaus en sociale instanties al lang bekend is, wordt voor de burgers in dit land uitgebreid verzwegen, hoewel deze vooral in de dichtbevolkte gebieden dagelijks een andere ”realiteit” beleven en moeten meemaken
Artikel7.nu
"EU a disaster, illegal state built on false principles"
So, let's have a look at the possible consequences of this new legal system for a citizen in a democratic country like the Netherlands. Let's take Geert Wilders for example. Just in case our own judges cannot manage to get Geert Wilders behind bars and out of the way for our political elite, they can now simply wait till some Islamic European country (Bosnia, Kosovo, Albania, later maybe Turkey?) will charge him with insulting Islam or their prophet or some such "criminal" act (is Islamophobia a crime yet anywhere in Europe?), try him in absentia, have him picked up by this new European Stasi and dump him in a jail full of Muslim criminals. Well, we all know the outcome of that scenario. The perfect final solution for all his enemies; they will be able to keep their hands clean by pointing to European laws!
Oh, and any doubt that the same fate will ultimately await anybody who opposes Eurabia? And we thought sending ten policemen to arrest a cartoonist and threatening to disclose his identity was way over the top. We ain't seen nothing yet, baby!
Hundreds of years of struggle and bloodshed to achieve democracy and individual rights are being flushed down the toilet by the power-hungry elites of Europe. If we don't want to end up like serfs to this new aristocracy we may have to storm the Bastille once again...
zaterdag 28 augustus 2010
The Perfect Iranian Storm on the Horizon
August 25, 2010 - by Michael J. Totten
An interview with Israeli journalist Jonathan Spyer, who went undercover in the "strange dark kingdom" of Iranian-controlled south Lebanon.
Jonathan Spyer is not your typical Israeli journalist and political analyst. He has a PhD in International Relations, he fought in Lebanon during the summer war of 2006, then went back to Lebanon as a civilian on a second passport.
I can’t say I felt particularly brave venturing into Hezbollah’s territory along the Lebanese-Israeli border, but it takes guts for Israelis to go there. If Hezbollah caught him and figured out who he was, he would have been in serious trouble.
No one he met in Lebanon knew where he was from. Everyone thought he was British. And no one in Israel but his friends and colleagues knew he went back to Lebanon on his own. He decided, though, that he may as well “out” himself on my blog. His secret journey will soon be revealed anyway when his book comes out in November called The Transforming Fire: The Rise of the Israel-Islamist Conflict.
We met in Jerusalem this month and discussed his two trips to Lebanon—with and without a passport—and the perfect Iranian storm brewing on the horizon.
Read the interview at: Michael J. Totten
An interview with Israeli journalist Jonathan Spyer, who went undercover in the "strange dark kingdom" of Iranian-controlled south Lebanon.
Jonathan Spyer is not your typical Israeli journalist and political analyst. He has a PhD in International Relations, he fought in Lebanon during the summer war of 2006, then went back to Lebanon as a civilian on a second passport.
I can’t say I felt particularly brave venturing into Hezbollah’s territory along the Lebanese-Israeli border, but it takes guts for Israelis to go there. If Hezbollah caught him and figured out who he was, he would have been in serious trouble.
No one he met in Lebanon knew where he was from. Everyone thought he was British. And no one in Israel but his friends and colleagues knew he went back to Lebanon on his own. He decided, though, that he may as well “out” himself on my blog. His secret journey will soon be revealed anyway when his book comes out in November called The Transforming Fire: The Rise of the Israel-Islamist Conflict.
We met in Jerusalem this month and discussed his two trips to Lebanon—with and without a passport—and the perfect Iranian storm brewing on the horizon.
Read the interview at: Michael J. Totten
Religie van de vrede
E.J. BRON - 27 AUGUSTUS 2010
Woorden zijn ingewikkelde dingen. Praktisch iedere tiran, om het even hoe bloeddorstig, heeft over zijn veroveringsplannen met begrippen van de ”vrede” gesproken. In 1939 bijvoorbeeld ondertekenden nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie een verklaring, waarin ze hun verovering van Polen omschreven als de schepping van ”een veilige basis voor een duurzame vrede in Oost-Europa.” In hetzelfde jaar waarin Saddam Hussein Koeweit binnenmarcheerde, hield hij op de top in Amman een toespraak, waarin hij verzekerde dat ”de Arabieren zouden streven naar vrede en gerechtigheid in de hele wereld.” En hoe kan men iets tegen vrede hebben?
De Romeinen hadden de Pax Romana, wat vrede onder Romeinse heerschappij betekende. De ”vrede” die Hitler, Stalin en Saddam zich voorstelden, was dezelfde. Dictators en tirannen, zowel nationaal als ideologisch, formuleren de wereld als chaotisch en orde behoevend. Alleen onder hun leiding en op hun manier zal de wereld eindelijk vrede kennen.
Toen Lenin verklaarde: ”Zonder de ineenstorting van het kapitaal is het onmogelijk om de oorlog met een waarachtig democratische vrede te beëindigen”, gebruikte hij dezelfde basisthese als alle andere tirannen, net zoals de islam. Dat er geen ”ware vrede” kan bestaan zonder het creëren van een samenleving die zijn ideologie volgt. Voor Lenin moest iedereen zich aan het communisme onderwerpen. Voor Hitler aan het nationaalsocialisme. Voor Mohammed aan de islam. Ieder sprak van vrede, maar ze definieerden vrede alleen in begrippen van hun eigen ideologie en heerschappij.
Wanneer apologeten beweren dat de islam een religie van de vrede is, hebben ze gelijk. In zoverre, wanneer hij gelooft in vrede door verovering en zijn bedoelde staat van de vrede niet-moslims reduceert tot een tweederangs status. Omdat de islam echter globaal is en voor zijn grenzen geen limiet kent, bestaat zijn soort van vrede erin constant oorlog te voeren om het territorium van de niet-moslims te veroveren – en van de moslims van wie zij de legitimiteit niet erkennen. Daarmee bereiken ze ”vrede”.
De vrede van de islam heeft met datgene wat de meeste mensen onder vrede verstaan net zoveel gemeen als de verzekering van Hitler en Stalin met de realiteit te maken heeft dat zij een basis voor duurzame vrede zouden leggen. De vrede van de islam was en is, net zoals de vrede van Hitler, een uitdrukking van machtswil, van een geloof, dat de wereld niet goed zou zijn zonder dat Mohammed of Adolf of hun aanhangers deze bepalen.
Terwijl de meeste mensen vrede als de afwezigheid van oorlog definiëren, beschouwt de islam oorlog als een middel om vrede te scheppen. De Pax Islamica omvat de hele aarde met het doel van de Jihad. En zo draait de pré-Orwelliaanse dubbelspraak van de islam oorlog in vrede om en geweld in genade – zolang ze door moslims en tegen niet-moslims worden gepraktiseerd. Moslims mogen doden, maar ze kunnen geen moordenaars zijn. Moslims mogen terreur uitoefenen, maar ze kunnen geen terroristen zijn. Ze mogen dan wel volkerenmoord plegen, maar ze zijn er alleen maar beter door als ze dit doen. Want hun doel is altijd ”vrede”.
Op deze manier draait het islamitische systeem zwart om in wit en wit in zwart. Naties, die proberen zich te verzetten tegen islamitische terreur, zijn de misdadigers, omdat zij de vrede blokkeren. En de terroristen zelf willen alleen vrede, die alleen maar tot stand kan komen wanneer hun slachtoffers hun autoriteit accepteren. Ongeveer op dezelfde manier hoe nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie deze ”duurzame basis voor vrede” legden, doordat zij de bedreiging door Polen beëindigden.
Wanneer westerlingen het over vrede hebben en wanneer moslims het over vrede hebben, mogen ze dan wel het hetzelfde vertaalde woord gebruiken, maar ze bedoelen er allebei heel iets anders mee. Voor westerlingen is vrede niet van een ideologie afhankelijk. Voor moslims echter is vrede niet te scheiden van de islam. Op die manier, zoals in het Russisch ”Mir” zowel ”vrede” als ”wereld” betekent, wat een ironische interpretatie van iedere uitleg van vrede door de Sovjet-Unie tot gevolg had, creëert in het Arabisch de verbinding tussen islam en Salaam een eigen linguïstische complicatie.
Aslim, Taslim was de boodschap die Mohammed aan niet-islamitische heersers stuurde; letterlijk betekent zij: ”Onderwerp jullie en het zal jullie goed gaan”. Sindsdien werd deze boodschap door islamitische leiders, zowel politieke als religieuze, naar westerse leiders gestuurd. De veelzijdige betekenissen van ”vrede”, ”onderwerping”, ”compleetheid” en ”veiligheid”, die samenhangen met de naam van de religie zelf, spelen met de dubbelzinnigheid van ideeën. Vrede wordt tot capitulatie. Islam wordt tot veiligheid. En veiligheid betekent onderwerping.
Voor westerlingen kan vrede onafhankelijk van religie bestaan, voor moslims is vrede een theologische toestand in plaats van een politieke. Een politieke vrede zal door moslims nooit als iets anders dan een tijdelijke wapenstilstand worden beschouwd, via welke men een strategisch voordeel verkrijgt. Ware vrede moet theologisch zijn, waarbij niet-moslims de superioriteit van de islamitische wet en van de Koran erkennen. Om de ”compleetheid” met de Dar al-Islam te bereiken, moet men zich eerst aan hem onderwerpen. Aslim, Taslim.
Westerse apologeten van de islam brengen naar voren, dat hij een ”religie van de vrede” zou zijn. Dat impliceert, dat de islam vrede predikt, hoewel moslims in werkelijkheid alleen als in de context van de islam bestaand beschouwen. Deze theologie van de Pax Islamica maakt van iedere voorstelling van een vreedzame co-existentie een absurde grap, want zij definieert vrede alleen in eigen begrippen en behandelt alle anderen als opstandige ketter, die onderdrukt en volgzaam tegenover de islam gemaakt moet worden.
De islam is zeker niet vreedzaam. Hij beweert gewoon dat hij het enige middel zou zijn waardoor vrede kan worden bereikt. En hij ziet er geen paradox in om gebruik te maken van oorlog om deze vrede te bereiken. Niet anders dan Lenin deed, toen hij de pacifisten veroordeelde dat ze de strijd tegen de kapitalisten opgaven, die de ware oorzaak van de oorlog waren. Zo zien ook de moslims niet-moslims als de oorzaak van oorlog. Een moslim mag een Jihadist zijn, maar dat betekent alleen dat hij voor de vrede vecht. Net zoals de Rode Brigades. En zo integreren de moslims hun middelen in hun doelen. Moord wordt tot een daad van vrede, net zoals de religie, die hem beveelt.
Iedere vermelding van de religie van de vrede zou ons er aan moeten herinneren, dat de islam zelf de vrede als een nulstandspel beschouwt, waarin alleen moslims en diegenen die zich onderwerpen, vrede kunnen hebben. En alle anderen blijven een bron van oorlog en conflict. Toen de Israëli’s probeerden hun goede wil te laten zien door ”Shaloom, Salaam” te zingen, maakten ze zichzelf alleen maar belachelijk, want de woorden mogen dan wel gelijk zijn, de ideeën erachter zijn het niet. En niet-moslims, die over vrede praten, worden als personen behandeld die of hun onderwerping aankondigen of een tijdelijke wapenstilstand. Omdat het bestaan van een niet-islamitisch land in de Dar al-Islam niet kan worden getolereerd, net zoals een synagoge niet groter mag zijn dan een moskee, kan Israël nooit een vrede bereiken, die door moslims zal worden erkend. Slechts tijdelijke wapenstilstanden, als het geluk heeft.
Terwijl het Kalifaat zich uitbreidt in de wereld, zal dat niet alleen gelden voor landen als Israël of India, die geen vrede tegen welke voorwaarden dan ook kunnen bereiken, maar voor ieder land, om het even hoe bereidwillig het aan appeasement doet. Wapenstilstanden zullen aflopen en voor hen in de plaats zal oorlog komen.
Het hysterische geweld van het terrorisme is het antwoord van de moslims, die hun persoonlijke eer met die van de islam als geheel identificeren. Het is de overlapping van de stam en de theologie; dezelfde familie-eer, die ervoor zorgt dat vaders hun dochters doden, zit achter de zelfmoordbomaanslagen in naam van de Jihad. Een niet-moslim, die op welke wijze dan ook beter is dan een moslim, onteert hem individueel. Een land ongelovigen, dat superieur is aan islamitische landen, onteert de complete islam. Een islamitische leider, die ingaat op een deal met een ongelovige, onteert de islam en wordt daarvoor om het leven gebracht. Een islamitisch land, dat in vrede leeft met ongelovigen, zal terroristen hebben die zich tegen dit land verheffen en zullen zorgen voor een omwenteling.
De twee gezichten van de islam – het geweld en de ver verwijderde vrede die nooit komt – vormen de grens tussen zijn werkelijkheid en zijn mythologie. Net zoals de Sovjet-Unie stond op de nood en de ontberingen van de arbeiders, opdat zij op zekere dag onder het ware communisme zouden kunnen leven, cultiveert de islam het geweld in naam van de vrede, die nooit zal komen. Want het hieraan ten grondslag liggende smerige geheim van de islam bestaat erin, dat hij vanaf het begin niet meer dan een werktuig voor verovering, roof, verkrachting en moord is geweest. Van Mohammed tot op de dag van vandaag zijn de leiders van de islam mannen, die macht willen. De islam is hun middel om deze te krijgen. Zoals het nationaalsocialisme en het communisme dat voor anderen was. De islam is een ideologie van de macht, die zich vrede slechts kan voorstellen in begrippen van verovering.
”Geef me je geld en niemand zal iets overkomen”, zegt de straatrover. Hij brengt hetzelfde idee tot uitdrukking. Hij belooft vrede in ruil voor coöperatie. Mohammeds afspraken met niet-moslims waren dezelfde soort van vrede. Maar waar de straatrover rooft en verdwijnt, schiep Mohammed een permanent systeem van verplichtenden, waarin de niet-moslims dhimmi’s moesten worden, die beschermingsgeld aan de moslims betaalden en die van hen de hoogste scheidsrechter van alle ruzies maakten. Op een bepaald moment zou het er dan, ondanks alle afspraken, mee eindigen, dat Mohammed de resterende niet-moslims in de omgeving doodde, tot slaaf maakte en verdreef. En daarmee was de eerste Dar al-Islam geboren.
Bron:
http://www.nicht-mit-uns.com/nahost-infos/texte/0sknish100803.html
Auteur: Daniel Greenfeld
Bron oorspronkelijke artikel:
http://sultanknish.blogspot.com/2010/08/religion-of-peace.html
Woorden zijn ingewikkelde dingen. Praktisch iedere tiran, om het even hoe bloeddorstig, heeft over zijn veroveringsplannen met begrippen van de ”vrede” gesproken. In 1939 bijvoorbeeld ondertekenden nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie een verklaring, waarin ze hun verovering van Polen omschreven als de schepping van ”een veilige basis voor een duurzame vrede in Oost-Europa.” In hetzelfde jaar waarin Saddam Hussein Koeweit binnenmarcheerde, hield hij op de top in Amman een toespraak, waarin hij verzekerde dat ”de Arabieren zouden streven naar vrede en gerechtigheid in de hele wereld.” En hoe kan men iets tegen vrede hebben?
De Romeinen hadden de Pax Romana, wat vrede onder Romeinse heerschappij betekende. De ”vrede” die Hitler, Stalin en Saddam zich voorstelden, was dezelfde. Dictators en tirannen, zowel nationaal als ideologisch, formuleren de wereld als chaotisch en orde behoevend. Alleen onder hun leiding en op hun manier zal de wereld eindelijk vrede kennen.
Toen Lenin verklaarde: ”Zonder de ineenstorting van het kapitaal is het onmogelijk om de oorlog met een waarachtig democratische vrede te beëindigen”, gebruikte hij dezelfde basisthese als alle andere tirannen, net zoals de islam. Dat er geen ”ware vrede” kan bestaan zonder het creëren van een samenleving die zijn ideologie volgt. Voor Lenin moest iedereen zich aan het communisme onderwerpen. Voor Hitler aan het nationaalsocialisme. Voor Mohammed aan de islam. Ieder sprak van vrede, maar ze definieerden vrede alleen in begrippen van hun eigen ideologie en heerschappij.
Wanneer apologeten beweren dat de islam een religie van de vrede is, hebben ze gelijk. In zoverre, wanneer hij gelooft in vrede door verovering en zijn bedoelde staat van de vrede niet-moslims reduceert tot een tweederangs status. Omdat de islam echter globaal is en voor zijn grenzen geen limiet kent, bestaat zijn soort van vrede erin constant oorlog te voeren om het territorium van de niet-moslims te veroveren – en van de moslims van wie zij de legitimiteit niet erkennen. Daarmee bereiken ze ”vrede”.
De vrede van de islam heeft met datgene wat de meeste mensen onder vrede verstaan net zoveel gemeen als de verzekering van Hitler en Stalin met de realiteit te maken heeft dat zij een basis voor duurzame vrede zouden leggen. De vrede van de islam was en is, net zoals de vrede van Hitler, een uitdrukking van machtswil, van een geloof, dat de wereld niet goed zou zijn zonder dat Mohammed of Adolf of hun aanhangers deze bepalen.
Terwijl de meeste mensen vrede als de afwezigheid van oorlog definiëren, beschouwt de islam oorlog als een middel om vrede te scheppen. De Pax Islamica omvat de hele aarde met het doel van de Jihad. En zo draait de pré-Orwelliaanse dubbelspraak van de islam oorlog in vrede om en geweld in genade – zolang ze door moslims en tegen niet-moslims worden gepraktiseerd. Moslims mogen doden, maar ze kunnen geen moordenaars zijn. Moslims mogen terreur uitoefenen, maar ze kunnen geen terroristen zijn. Ze mogen dan wel volkerenmoord plegen, maar ze zijn er alleen maar beter door als ze dit doen. Want hun doel is altijd ”vrede”.
Op deze manier draait het islamitische systeem zwart om in wit en wit in zwart. Naties, die proberen zich te verzetten tegen islamitische terreur, zijn de misdadigers, omdat zij de vrede blokkeren. En de terroristen zelf willen alleen vrede, die alleen maar tot stand kan komen wanneer hun slachtoffers hun autoriteit accepteren. Ongeveer op dezelfde manier hoe nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie deze ”duurzame basis voor vrede” legden, doordat zij de bedreiging door Polen beëindigden.
Wanneer westerlingen het over vrede hebben en wanneer moslims het over vrede hebben, mogen ze dan wel het hetzelfde vertaalde woord gebruiken, maar ze bedoelen er allebei heel iets anders mee. Voor westerlingen is vrede niet van een ideologie afhankelijk. Voor moslims echter is vrede niet te scheiden van de islam. Op die manier, zoals in het Russisch ”Mir” zowel ”vrede” als ”wereld” betekent, wat een ironische interpretatie van iedere uitleg van vrede door de Sovjet-Unie tot gevolg had, creëert in het Arabisch de verbinding tussen islam en Salaam een eigen linguïstische complicatie.
Aslim, Taslim was de boodschap die Mohammed aan niet-islamitische heersers stuurde; letterlijk betekent zij: ”Onderwerp jullie en het zal jullie goed gaan”. Sindsdien werd deze boodschap door islamitische leiders, zowel politieke als religieuze, naar westerse leiders gestuurd. De veelzijdige betekenissen van ”vrede”, ”onderwerping”, ”compleetheid” en ”veiligheid”, die samenhangen met de naam van de religie zelf, spelen met de dubbelzinnigheid van ideeën. Vrede wordt tot capitulatie. Islam wordt tot veiligheid. En veiligheid betekent onderwerping.
Voor westerlingen kan vrede onafhankelijk van religie bestaan, voor moslims is vrede een theologische toestand in plaats van een politieke. Een politieke vrede zal door moslims nooit als iets anders dan een tijdelijke wapenstilstand worden beschouwd, via welke men een strategisch voordeel verkrijgt. Ware vrede moet theologisch zijn, waarbij niet-moslims de superioriteit van de islamitische wet en van de Koran erkennen. Om de ”compleetheid” met de Dar al-Islam te bereiken, moet men zich eerst aan hem onderwerpen. Aslim, Taslim.
Westerse apologeten van de islam brengen naar voren, dat hij een ”religie van de vrede” zou zijn. Dat impliceert, dat de islam vrede predikt, hoewel moslims in werkelijkheid alleen als in de context van de islam bestaand beschouwen. Deze theologie van de Pax Islamica maakt van iedere voorstelling van een vreedzame co-existentie een absurde grap, want zij definieert vrede alleen in eigen begrippen en behandelt alle anderen als opstandige ketter, die onderdrukt en volgzaam tegenover de islam gemaakt moet worden.
De islam is zeker niet vreedzaam. Hij beweert gewoon dat hij het enige middel zou zijn waardoor vrede kan worden bereikt. En hij ziet er geen paradox in om gebruik te maken van oorlog om deze vrede te bereiken. Niet anders dan Lenin deed, toen hij de pacifisten veroordeelde dat ze de strijd tegen de kapitalisten opgaven, die de ware oorzaak van de oorlog waren. Zo zien ook de moslims niet-moslims als de oorzaak van oorlog. Een moslim mag een Jihadist zijn, maar dat betekent alleen dat hij voor de vrede vecht. Net zoals de Rode Brigades. En zo integreren de moslims hun middelen in hun doelen. Moord wordt tot een daad van vrede, net zoals de religie, die hem beveelt.
Iedere vermelding van de religie van de vrede zou ons er aan moeten herinneren, dat de islam zelf de vrede als een nulstandspel beschouwt, waarin alleen moslims en diegenen die zich onderwerpen, vrede kunnen hebben. En alle anderen blijven een bron van oorlog en conflict. Toen de Israëli’s probeerden hun goede wil te laten zien door ”Shaloom, Salaam” te zingen, maakten ze zichzelf alleen maar belachelijk, want de woorden mogen dan wel gelijk zijn, de ideeën erachter zijn het niet. En niet-moslims, die over vrede praten, worden als personen behandeld die of hun onderwerping aankondigen of een tijdelijke wapenstilstand. Omdat het bestaan van een niet-islamitisch land in de Dar al-Islam niet kan worden getolereerd, net zoals een synagoge niet groter mag zijn dan een moskee, kan Israël nooit een vrede bereiken, die door moslims zal worden erkend. Slechts tijdelijke wapenstilstanden, als het geluk heeft.
Terwijl het Kalifaat zich uitbreidt in de wereld, zal dat niet alleen gelden voor landen als Israël of India, die geen vrede tegen welke voorwaarden dan ook kunnen bereiken, maar voor ieder land, om het even hoe bereidwillig het aan appeasement doet. Wapenstilstanden zullen aflopen en voor hen in de plaats zal oorlog komen.
Het hysterische geweld van het terrorisme is het antwoord van de moslims, die hun persoonlijke eer met die van de islam als geheel identificeren. Het is de overlapping van de stam en de theologie; dezelfde familie-eer, die ervoor zorgt dat vaders hun dochters doden, zit achter de zelfmoordbomaanslagen in naam van de Jihad. Een niet-moslim, die op welke wijze dan ook beter is dan een moslim, onteert hem individueel. Een land ongelovigen, dat superieur is aan islamitische landen, onteert de complete islam. Een islamitische leider, die ingaat op een deal met een ongelovige, onteert de islam en wordt daarvoor om het leven gebracht. Een islamitisch land, dat in vrede leeft met ongelovigen, zal terroristen hebben die zich tegen dit land verheffen en zullen zorgen voor een omwenteling.
De twee gezichten van de islam – het geweld en de ver verwijderde vrede die nooit komt – vormen de grens tussen zijn werkelijkheid en zijn mythologie. Net zoals de Sovjet-Unie stond op de nood en de ontberingen van de arbeiders, opdat zij op zekere dag onder het ware communisme zouden kunnen leven, cultiveert de islam het geweld in naam van de vrede, die nooit zal komen. Want het hieraan ten grondslag liggende smerige geheim van de islam bestaat erin, dat hij vanaf het begin niet meer dan een werktuig voor verovering, roof, verkrachting en moord is geweest. Van Mohammed tot op de dag van vandaag zijn de leiders van de islam mannen, die macht willen. De islam is hun middel om deze te krijgen. Zoals het nationaalsocialisme en het communisme dat voor anderen was. De islam is een ideologie van de macht, die zich vrede slechts kan voorstellen in begrippen van verovering.
”Geef me je geld en niemand zal iets overkomen”, zegt de straatrover. Hij brengt hetzelfde idee tot uitdrukking. Hij belooft vrede in ruil voor coöperatie. Mohammeds afspraken met niet-moslims waren dezelfde soort van vrede. Maar waar de straatrover rooft en verdwijnt, schiep Mohammed een permanent systeem van verplichtenden, waarin de niet-moslims dhimmi’s moesten worden, die beschermingsgeld aan de moslims betaalden en die van hen de hoogste scheidsrechter van alle ruzies maakten. Op een bepaald moment zou het er dan, ondanks alle afspraken, mee eindigen, dat Mohammed de resterende niet-moslims in de omgeving doodde, tot slaaf maakte en verdreef. En daarmee was de eerste Dar al-Islam geboren.
Bron:
http://www.nicht-mit-uns.com/nahost-infos/texte/0sknish100803.html
Auteur: Daniel Greenfeld
Bron oorspronkelijke artikel:
http://sultanknish.blogspot.com/2010/08/religion-of-peace.html
dinsdag 24 augustus 2010
When you're holding a hammer, everything looks like a nail.
A Tennessee middle school football coach is looking to the future after his termination for alleged political incorrectness.
Twenty-six-year-old Bryan Glover is a Christian who co-wrote a song called “When You’re Holding a Hammer, Everything Looks Like a Nail,” which takes a dig at the current administration and what he believes to be the wrong moves for the U.S. He sent a link to his song to everyone in his personal e-mail inbox, which included parents from Grassland Middle School, where he coached football.
“An hour-and-a-half after sending out the e-mail, I got the phone call from the head coach saying that he had had complaints from parents; he was told to fire me,” the former coach accounts.
He notes that he was surprised by the allegations against him.
“When the coach first called me, he said his phone was blown up with parents saying that I was being politically incorrect — quote, unquote — if you will, and that some of them were even reading into racial overtones in the song,” Glover explains.
But he points out that the lyrics make no direct or indirect reference to race.
New Tea Party theme song?
zondag 22 augustus 2010
Let Me Translate: We Don't Believe Him - or You.
August 22, 2010
By C. Edmund Wright
Memo to the ruling class media: We are not ignorant or stupid. We've not forgotten Jeremiah Wright. It's not that we don't "know" what faith Obama subscribes to -- it's more that we don't believe him. Or you. Sorry. Not buying.
Besides, sometimes we just like to tweak you with our poll answers -- and use any poll as an excuse to "vote against Obama" in any way, shape or form.
Frankly, it has been equal parts comedy and insult to watch the ruling class media haplessly wrestle with the reality that millions of Americans believe Obama to be a Muslim. They are so clueless.
As if we needed any more proof-- this is simply another positive dose that the ruling class media and the country are divided by a huge gulf of philosophy, reality and experiences. And they are just beside themselves that a country that was concerned that Obama's (Christian?) pastor is a crazy nut in the spring and summer of 2008 can totally forget about all that in the summer of 2010 and call Obama a Muslim.
They so miss the point. We have forgotten none of that. If fact, apparently now more Americans are deciding to look into all of this and process it in light of Obama's actions.
So allow me to help the media out on this thorny confusing issue:
We know you claim him to be a Christian. We know Obama has at times claimed to be a Christian. We know Jeremiah Wright's Trinity Church claims to be some kind of Christian denomination. We simply doubt it. And the more we watch all of you, the less we are inclined to believe any of it.
(And by "we," I mean folks who would respond "Muslim" or "not sure" to your poll questions).
We also know his father was a Muslim. We know his stepfather was a Muslim. We know that under Sharia Law, he is a Muslim, and that much of the Muslim World regards him as a Muslim. We know his mother was an atheist. We know Obama sent a bureaucrat out to claim that NASA's top mission was Muslim outreach. We know he skipped the Boy Scout's 100th Anniversary bash. We know he's had a couple Freudian slips pertaining to his faith. We know he has called the Islamic call to prayer the most beautiful sound on earth.
We know that in light of all of this, some sycophantic White House spokesperson has the gall to say how "obvious" Obama's Christianity is. Depends on what the meaning of "obvious" is I guess.
There's more. So much more: American Thinker
Don't forget to read the comments...
By C. Edmund Wright
Memo to the ruling class media: We are not ignorant or stupid. We've not forgotten Jeremiah Wright. It's not that we don't "know" what faith Obama subscribes to -- it's more that we don't believe him. Or you. Sorry. Not buying.
Besides, sometimes we just like to tweak you with our poll answers -- and use any poll as an excuse to "vote against Obama" in any way, shape or form.
Frankly, it has been equal parts comedy and insult to watch the ruling class media haplessly wrestle with the reality that millions of Americans believe Obama to be a Muslim. They are so clueless.
As if we needed any more proof-- this is simply another positive dose that the ruling class media and the country are divided by a huge gulf of philosophy, reality and experiences. And they are just beside themselves that a country that was concerned that Obama's (Christian?) pastor is a crazy nut in the spring and summer of 2008 can totally forget about all that in the summer of 2010 and call Obama a Muslim.
They so miss the point. We have forgotten none of that. If fact, apparently now more Americans are deciding to look into all of this and process it in light of Obama's actions.
So allow me to help the media out on this thorny confusing issue:
We know you claim him to be a Christian. We know Obama has at times claimed to be a Christian. We know Jeremiah Wright's Trinity Church claims to be some kind of Christian denomination. We simply doubt it. And the more we watch all of you, the less we are inclined to believe any of it.
(And by "we," I mean folks who would respond "Muslim" or "not sure" to your poll questions).
We also know his father was a Muslim. We know his stepfather was a Muslim. We know that under Sharia Law, he is a Muslim, and that much of the Muslim World regards him as a Muslim. We know his mother was an atheist. We know Obama sent a bureaucrat out to claim that NASA's top mission was Muslim outreach. We know he skipped the Boy Scout's 100th Anniversary bash. We know he's had a couple Freudian slips pertaining to his faith. We know he has called the Islamic call to prayer the most beautiful sound on earth.
We know that in light of all of this, some sycophantic White House spokesperson has the gall to say how "obvious" Obama's Christianity is. Depends on what the meaning of "obvious" is I guess.
There's more. So much more: American Thinker
Don't forget to read the comments...
Tijd om te vertrekken – Frankrijk is verloren
Door E.J. Bron
Alibekov is het zat. De 30-jarige conservatieve blogger, geboren in Frankrijk, pas getrouwd, met een goede universitaire opleiding, heeft zojuist besloten om zijn vaderland de rug toe te keren waar zijn grootouders tijdens de Tweede Wereldoorlog Joden hadden verstopt. Hij heeft zijn immigratiepapieren voor Canada al bijna voor elkaar. Hij zal spoedig vertrekken. De vermoedelijk volgende stap: de Verenigde Staten.
Artikel7.nu
Alibekov is het zat. De 30-jarige conservatieve blogger, geboren in Frankrijk, pas getrouwd, met een goede universitaire opleiding, heeft zojuist besloten om zijn vaderland de rug toe te keren waar zijn grootouders tijdens de Tweede Wereldoorlog Joden hadden verstopt. Hij heeft zijn immigratiepapieren voor Canada al bijna voor elkaar. Hij zal spoedig vertrekken. De vermoedelijk volgende stap: de Verenigde Staten.
Artikel7.nu
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
