Posts tonen met het label politici. Alle posts tonen
Posts tonen met het label politici. Alle posts tonen
maandag 19 mei 2014
Ze liegen allemaal
Geplaatst door Auke Zijlstra op 19 mei, 2014 - 11:29
© PVV Euro-fractie
Steeds weer lees ik dat de Nederlandse politieke partijen vinden dat er bevoegdheden terug moeten naar Den Haag, dat er taken zijn waar Brussel zich niet mee moet bemoeien, en dat de rol van de nationale parlementen groter moet zijn.
Helaas, al die partijen liegen. En liegen opnieuw. En nog een keer.
De waarheid is dat alle partijen, met uitzondering van de PVV, Nederland volledig willen uitleveren. Alle partijen willen dat Nederland niets meer te zeggen heeft. Hoe ik dat weet? Heel simpel, ik kijk naar waar partijen voor en tegen gestemd hebben.
We hadden al de voorstellen van het Europees Parlement waarbij het parlement zelf bepaalt welke politieke partijen nog mogen meedoen aan de Europese verkiezingen. Deze partijen moeten daarbij wel de doelstellingen en waarden van de EU ondersteunen, wat in de praktijk betekent dat elke kritische noot wordt verboden. En ja, alle Nederlandse partijen steunden dit. Behalve de PVV natuurlijk. Dit kunnen de laatste echte verkiezingen zijn.
Maar het wordt nog erger. In het Europees Parlement is ook gestemd over het programma van Stockholm. Het programma van Stockholm beschrijft de prioriteiten van de EU voor 'een gezamenlijke ruimte van recht, vrijheid en veiligheid'. Dat wil zeggen: Brussel wordt de baas over ons ministerie van Justitie. Strafrecht, immigratie, alles.
Interessant is dat er een amendement werd ingediend met de volgende inhoud:
'is van mening dat de bijzondere wetgevingsprocedure moet worden opgeheven'.
Voor een normaal mens is dit amendement niet te begrijpen. Maar de juristen die dit hebben opgesteld weten exact wat het betekent. En parlementariërs die hier voor stemmen weten het ook exact.
Het Verdrag bepaalt waar Nederland al niets meer over te zeggen heeft (dat is de gewone wetgevingsprocedure) en waar Nederland via de Raad nog kan blokkeren. Dan is er sprake van de 'bijzondere wetgevingsprocedure'. Voor bijvoorbeeld landbouw en visserij is er geen enkele vorm van nationaal beleid meer mogelijk. Dat is helemaal aan Brussel gegeven: de gewone wetgevingsprocedure.
En nu wordt hier dus gesteld dat alles onder deze vorm moet vallen. Dan heeft Brussel de totale macht, kan over alles wetgeving maken (ook als het niet in het Verdrag staat! Dat komt voort uit een uitspraak van het Europees Hof), en het is zelfs nog erger, het EP gaat dan zelf over verdragswijzigingen! Het EP kan belastingen invoeren, de EU uitbreiden met Turkije (en ze hebben al plenair gestemd voor toetreding van Oekraïne!), en er zijn ook geen veto's meer op het meerjarenbudget. Zolang er een eenvoudige meerderheid van lidstaten in de Raad ergens voor is, heeft Nederland dan het nakijken. Aangezien, naar goed socialistisch gebruik, er meer lidstaten zijn die geld ontvangen dan geld betalen, is er overal altijd een meerderheid voor.
Lees verder op: De Dagelijkse Standaard
dinsdag 18 februari 2014
De loyaliteitscrisis van de huidige politici
Geplaatst door Boy van Meetelen op 18 februari, 2014 - 12:44
Vele mensen vragen zich af hoe het toch komt dat onze huidige politici zoveel ‘blunders’ maken of zo ‘onverstandig’ zijn, omdat ze Nederland en haar bevolking vaak benadelen. Maar onze politici zijn vaak verre van ‘onverstandig’. Zij hebben gewoon een loyaliteitsprobleem, wat voortkomt uit de Europese Unie.
Vóór de Europese Unie werkte onze parlementaire democratie als volgt: Het volk koos een parlementaire volksvertegenwoordiging en deze diende een regering te vormen om het land zo goed mogelijk te besturen. Het Nederlandse parlement was in essentie het hoogst mogelijk haalbare politieke orgaan. Men deed er dan ook alles aan om in dit orgaan te komen en te blijven zitten. De regering had hiervoor de goedkeuring van de bevolking nodig en deed dus z'n best om de Nederlandse bevolking tegemoet te komen in haar wensen en belangen.
Dit is echter fundamenteel veranderd sinds zo’n 22 jaar geleden. De loyaliteitscrisis nam haar intrede in het jaar 1992. De Europese Unie ontstond met het tekenen van het Verdrag van Maastricht uit de -toen redelijk goed functionerende- EEG. Vanwege het feit dat de Europese Unie steeds meer macht en invloed heeft kunnen genereren in de laatste jaren, is het Nederlandse Parlement in veel gevallen niet langer het hoogst mogelijke politieke orgaan waar een politicus naar kan streven in zijn of haar carrière. Dit proces verergerde nog meer sinds het Verdrag van Lissabon wat in werking trad in 2009. Dit verdrag is overigens voor 95% de Europese Grondwet, die in Frankrijk en Nederland weggestemd werd. De EU is voor veel politici tegenwoordig dus een hoger en ook ambitieuzer doel om te behalen dan zitting te hebben in de Eerste en/of Tweede Kamer of zelfs in de regering. Om echter in de smaak te vallen bij de huidige EU regenten, dient men in de eerste plaats de EU nooit af te vallen, met als gevolg dat er een ja-knik-mentaliteit ontstaat naar de EU toe. Het is echter onvermijdelijk dat de belangen van de EU veelvuldig ingaan tegen de belangen van Nederland en de Nederlandse bevolking.
Wat dus als eindresultaat heeft, dat als je als politicus een mooie internationale carrière nastreeft, je eerst bereid moet zijn je eigen bevolking te benadelen en voor te liegen. Dit gebeurt in de hedendaagse politiek daarom ook regelmatig.
Lees meer op De Dagelijkse Standaard
Vele mensen vragen zich af hoe het toch komt dat onze huidige politici zoveel ‘blunders’ maken of zo ‘onverstandig’ zijn, omdat ze Nederland en haar bevolking vaak benadelen. Maar onze politici zijn vaak verre van ‘onverstandig’. Zij hebben gewoon een loyaliteitsprobleem, wat voortkomt uit de Europese Unie.
Vóór de Europese Unie werkte onze parlementaire democratie als volgt: Het volk koos een parlementaire volksvertegenwoordiging en deze diende een regering te vormen om het land zo goed mogelijk te besturen. Het Nederlandse parlement was in essentie het hoogst mogelijk haalbare politieke orgaan. Men deed er dan ook alles aan om in dit orgaan te komen en te blijven zitten. De regering had hiervoor de goedkeuring van de bevolking nodig en deed dus z'n best om de Nederlandse bevolking tegemoet te komen in haar wensen en belangen.
Dit is echter fundamenteel veranderd sinds zo’n 22 jaar geleden. De loyaliteitscrisis nam haar intrede in het jaar 1992. De Europese Unie ontstond met het tekenen van het Verdrag van Maastricht uit de -toen redelijk goed functionerende- EEG. Vanwege het feit dat de Europese Unie steeds meer macht en invloed heeft kunnen genereren in de laatste jaren, is het Nederlandse Parlement in veel gevallen niet langer het hoogst mogelijke politieke orgaan waar een politicus naar kan streven in zijn of haar carrière. Dit proces verergerde nog meer sinds het Verdrag van Lissabon wat in werking trad in 2009. Dit verdrag is overigens voor 95% de Europese Grondwet, die in Frankrijk en Nederland weggestemd werd. De EU is voor veel politici tegenwoordig dus een hoger en ook ambitieuzer doel om te behalen dan zitting te hebben in de Eerste en/of Tweede Kamer of zelfs in de regering. Om echter in de smaak te vallen bij de huidige EU regenten, dient men in de eerste plaats de EU nooit af te vallen, met als gevolg dat er een ja-knik-mentaliteit ontstaat naar de EU toe. Het is echter onvermijdelijk dat de belangen van de EU veelvuldig ingaan tegen de belangen van Nederland en de Nederlandse bevolking.
Wat dus als eindresultaat heeft, dat als je als politicus een mooie internationale carrière nastreeft, je eerst bereid moet zijn je eigen bevolking te benadelen en voor te liegen. Dit gebeurt in de hedendaagse politiek daarom ook regelmatig.
Lees meer op De Dagelijkse Standaard
maandag 26 mei 2008
Column voor 'Den Haag'
Een uitstekende column van Ebru Umar over 'Den Haag' en de kwestie Gregorius Nekschot.
...
...
Zie verder: hoeiboei.web-log.nl
...
We snappen ze niet. We snappen niet dat een imam mag prediken dat niet-moslims ‘fout’ zijn, dat homo’s dood mogen, dat vrouwen onrein zijn. We snappen niet dat tasjesdieven, vermeende terroristen, moordenaars en oplichters bekenden van de politie zijn. We snappen niet dat het achterhalen van iemands identiteit drie jaar moet duren, terwijl zelfs onze pincodes nog aan de Amerikanen zouden worden overhandigd als George W dat vraagt. We snappen niet dat ‘blote kunst’ weg wordt gehangen in Huizen, dat bouwvakkers zich ‘netjes’ moeten kleden en vrouwen in boerkini, boerka’s en hoofddoeken maar getolereerd moeten worden.
...
Zie verder: hoeiboei.web-log.nl
Abonneren op:
Posts (Atom)
