Posts tonen met het label natiestaat. Alle posts tonen
Posts tonen met het label natiestaat. Alle posts tonen

dinsdag 20 oktober 2015

DE AANVAL OP DE NATIESTAAT GAAT DOOR



Ongehoorde aantallen vluchtelingen komen elke dag ons land binnen. De politiek heeft nog niet een begin van een antwoord. Volgens verwachtingen zal het aantal de komende jaren alleen maar toenemen, tot enkele tientallen miljoenen in 2020 (volgens ramingen van de VN). Den Haag staat erbij en kijkt er naar: maar komt in elk geval niet op voor de nationale gemeenschap.

De EU breidt zich ondertussen in rap tempo uit. Deze week lekte uit dat de opbouw van een Europees leger veel sneller gaat dan men voorheen wilde toegeven. Merkel wil nu Turkije versneld laten toetreden. Hollande wil “verdiepte integratie” en in een eerder gepresenteerd rapport pleitten Juncker, Dijsselbloem, Tusk, Schulz en Draghi voor een “volledige politieke unie”.

Lees verder>>>

woensdag 22 januari 2014

Europa is geen Unie

Het door BurgerforumEU afgedwongen debat over een Europees referendum verliep volgens verwachting: de partijen deden hun woordje, minister Timmerfrans concludeerde dat de burger zich beter niet kan bemoeien met het werk van belangrijke mensen, en volgende week worden een paar plichtmatige moties ongemerkt weggestemd. Einde oefening, geen referendum en de nagenoeg lege Tweede Kamer was een duidelijk signaal aan het volk dat democratie niet meer zo belangrijk is in het Europa van verkiezingsjaar 2014. Tussen Brussel en Binnenhof zit een zelfsmerend olielaagje, een kinetisch mechanisme dat geen fossiele brandstof zoals 'democratie' meer nodig heeft. Het is een gesloten circuit van politieke gunsten en dito baantjes, dat wordt gevoed wordt door een onderling gevoel van onaantastbaarheid. Er is in Europa een nauwelijks te sturen en niet te remmen macht ontstaan die nergens verantwoording voor aflegt. Een fluwelen dictatuur die vrede en welvaart aan haar bevolking verkoopt als zaligmakende idealen. Maar het belang van democratische legitimiteit is niet uit te ruilen tegen vrijhandel, een eenheidsmunt, open grenzen of andere bladgouden verworvenheden. Die worden door Europese leiders als onweerlegbare waarheden gepresenteerd, maar het zijn laagjes vernis die een democratisch tekort moeten toedekken. De EU is wellicht Europees, maar zeker geen Unie. Eenheid is niet te koop met muntjes, die moet je verdienen.


Lees meer op: GeenStijl