Posts tonen met het label Arabist Hans Jansen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Arabist Hans Jansen. Alle posts tonen

woensdag 6 mei 2015

Hans Jansen → Arabist en PVV-politicus Hans Jansen overleden




AMSTERDAM – De bekende arabist en Europarlementariër Hans Jansen is dinsdagochtend op 72-jarige leeftijd na een kort ziekbed overleden. Dat hebben zijn familie en zijn uitgever René van Praag bekendgemaakt.

Jansen, sinds juni 2014 lid van het Europees Parlement voor de PVV, werd afgelopen zondag getroffen door een herseninfarct. „Na een dappere eigenwijze strijd met humor en tederheid is hij vandaag rond 11.00 uur overleden, omringd door zijn familie”, meldt de familie in een door zijn uitgever verspreid persbericht.

Ook de PVV laat weten bedroefd te zijn. “Hans was een bijzonder mens. Hij inspireerde ons met zijn eruditie, zijn humor en zijn beminnelijkheid. Hij was een autoriteit op het gebied van islam, had een snelle geest en een scherpe pen. Met hem is een belangrijke steunpilaar van onze fracties heengegaan. We zullen hem erg missen.”

De Europarlementariër schreef zeventien boeken over de islam die verschenen bij Nederlandse, Duitse en Amerikaanse uitgeverijen. Zo werkte hij mee aan een Nederlandse vertaling van de Koran.


Lees ook GeenStijl

zaterdag 2 november 2013

Hans Jansen - Woestijngodsdienst


In onze radiovolksuniversiteitscursus ‘populaire dwalingen omtrent de islam’ vanochtend een aflevering over het begrip ‘woestijngodsdienst’. De islam is geen woestijngodsdienst. De stichter van de beweging die wij de islam zijn gaan noemen, Mohammed, is een stedeling afkomstig uit Mekka. In die stad groeit hij op en tegen het jaar 612 presenteert hij zich daar als profeet. Tien jaar later, in 622, vertrekt hij naar Medina, een woord dat in het Arabisch ‘stad’ betekent. Vanuit Medina is hij tien jaar lang actief als krijgsheer. In 632 overlijdt hij. Voor een krijgsheer valt er aan een woestijn weinig eer te behalen. Nu en dan een karavaan overvallen zoals de moslims vanuit Medina plachten te doen, is strategisch nuttig want het levert respect op bij de stadsbewoners die op die karavaan zaten te wachten, maar het zet materieel, qua buit, weinig zoden aan de dijk. Te eenmalig. Na de dood van Mohammed richtten de islamitische legers zich op de wereld buiten het Arabische schiereiland. Ze veroverden en stichtten daar steden. Damascus, Jeruzalem, Antiochië, Alexandrië, Koefa, Basra, Bagdad, Cairo, Qayrouan, Cordoba, Constantinopel. Die steden en hun bewoners waren een bron van rijkdom voor hun moslimse meesters. De overwonnen inwoners van die steden konden geplunderd worden, als slaaf worden verkocht, of, beter nog, worden uitgezogen als belastingslaaf (Arabisch: dhimmie).

De Arabische krijgslieden die een stad op het West- of Oost-Romeinse rijk veroverden, keken hun ogen uit bij het zien van de vele voorbeelden van vernuft die ze in zo’n stad aantroffen. Er werden muziekinstrumenten gebouwd! Er waren boeken. Rechtbanken. Er werd sterke drank gedistilleerd. Stof en leer geverfd. Parfum. Slotenmakers! Landmeters! Architecten! Scheepsbouwers! Chirurgijnen, paardendokters en apothekers! Wiskunde! Het was duidelijk dat die Grieks-Romeinse beschaving langs de Middellandse zee een voorsprong had op die van de islamitische Arabische legers.

Lees meer op: GeenStijl

zaterdag 14 september 2013

Poetin heeft op judo gezeten


Poetin heeft met een simpele heupworp Obama gevloerd. Dat heeft hij voor elkaar gekregen met een vaag plan om de onconventionele wapens die in Syrië aanwezig zijn, onder de een of andere vorm van toezicht te stellen. Een soort ongespecificeerde jeugdzorg, maar dan niet voor stoute kinderen of foute ouders, maar voor foute wapens waarmee je zonder veel onkosten iedereen die jou dwars zit dood kunt maken, zonder ouderwetse en tijdrovende poespas als een onthoofding. Obama heeft die judogreep niet zien aankomen. Een judoka gebruikt de kracht van zijn tegenstander om hem ten val te brengen. Het ziet er sierlijk uit, maar het is sneu voor de verliezer. Die komt plat op de mat. Voor de winnaar is de winst zo goed als gratis. Bij Obama als persoon is eerder sprake van kippedrift dan van kracht maar judo werkt ook tegen kippedrift. Wel lastig dat Obama niet alleen zichzelf is, hij is ook opperbevelhebber van de Amerikaanse strijdkrachten. Een opperbevelhebber van zo’n legermacht moet een beetje opletten, maar daarvoor heeft Obama het te druk, God weet waarmee.
 
Lees meer op: GeenStijl

dinsdag 18 september 2012

Godsdienstvrijheid is heilig dus wint de sharia


Stel, er is een conflict tussen de sharia en het recht van Nederland. Bijvoorbeeld over hoe iemand gekleed moet zijn, hoe het voedsel moet worden toebereid, hoe dieren moeten worden geslacht, wat er in het onderwijs als leerstof wordt aangeboden, of iemand een pakje papier met letters erop mag verbranden, of iemand een kruisteken op zijn kleding mag dragen, waar er een moskee moet worden gebouwd en hoe hoog de minaret dan moet worden.

De lijst gaat nog lang verder: of er luidsprekers in de minaret mogen zitten en hoe vaak die dan gebruikt mogen worden, of een bepaalde film verboden moet worden, of de bank een hypothecaire lening tegen vaste rente mag uitgeven, of mannen en vrouwen onder apartheid moeten leven. En natuurlijk de vrijheid van meningsuiting, echtscheiding, bloot in reclame, bloot in kunst, voogdij, homoseksualiteit, adoptie, slavernij, prostitutie, kinderhuwelijk, alcohol of wat dan ook. De lijst is eindeloos en onbegrensd, maar veel van die conflicten tussen de rechtssystemen maken de mensen die geen moslim zijn, helemaal niets uit.

Lees meer op: Hoeiboei

donderdag 24 september 2009

Een verrassend goede avond met Hans Jansen

BEN KOK - 23 SEPTEMBER 2009

Op dinsdag 22 september vond in Amersfoort de presentatie van "Dezelfde God?", de Nederlandse vertaling van Mark Duries boek, plaats. Het werd een verrassend goede avond met Hans Jansen en Ben Kok.

Zie: Archief Het Vrije Volk

zaterdag 28 maart 2009

Eindstrijd

Een nieuw boek, samengesteld door prof. dr. Hans Jansen en prof. dr. Bert Snel, over: De finale clash tussen het liberale Westen en een traditionele islam.

ISBN10 9049024041
ISBN13 9789049024048

Het voorwoord van Mat Herben en de inleiding van Hans Jansen zijn te lezen op:

Eindstrijd

zondag 23 november 2008

De overbrugbaarheid van de kloof tussen de Islam en het Westen

UTRECHT LEZING 2008

Hans Jansen, arabist

Er zit weinig anders op dan toe te geven dat sinds 9/11 de islam en het Westen met elkaar in oorlog zijn. Wie gaat het winnen? De islam heeft het voordeel dat het weet wat er aan het gebeuren is. Het gaat in islamitische ogen om de oude strijd tussen het huis van de islam en het huis van de oorlog. Het westen heeft het nadeel dat het zijn ogen niet kan geloven, en er moeite mee heeft toe te geven dat er iets aan de hand is. Het Westen gaat er vanuit dat wie aangevallen wordt, niet vriendelijke genoeg geweest is tegen degene die hem aanvalt. Er moet een reden zijn waarom de aangevallene wordt aangevallen. Why do they hate America. Dat een aanvaller zijn eigen redenen kan hebben om tot de aanval over te gaan, redenen waar de aangevallenen geheel buiten staat, komt bij de gemiddelde westerling niet op.

Lees de bijzonder verhelderende lezing op UTRECHT LEZING 2008

maandag 29 september 2008

Het einde van de Samenwerking

Een kort science fiction verhaal
Hans Jansen

We hadden de Wijkcommissaris voor Culturele Diversiteit nooit zo veel macht en bevoegdheden moeten geven, overwoog de voorzitter. Zijn schoenen sopten. Hij was op weg naar wat nog een paar maanden zijn huis zou zijn. Het was een wonderlijke bijeenkomst geweest. De Wijkcommissaris had zich onverbiddelijk opgesteld. Bij nationaal referendum hadden hij en zijn collega’s nu eenmaal inderdaad de bevoegdheid gekregen aan een gebouw een multiculturele functie toe te kennen. Er wonen nog wel weinig, misschien zelfs geen gelovigen in de omgeving van het ‘bezit’ van de Samenwerking, had hij destijds al uitgelegd, maar juist daarom getuigt het van respect om wat nu de bibliotheek is te sluiten en in dat gebouw een gebedshuis te vestigen. Het ging bovendien toch om een bibliotheek met voornamelijk vermaaksboeken. Ach, wat was het lang geleden en wat leek het tegelijkertijd dichtbij.

Lees de rest hier

Uit: Els van Eijden & Wilma Hoeflaken, Samenwerking 100 jaar: Verhalen van schrijvende bewoners, Amsterdam 2008, pp. 55-59.